திரௌபதியும் தப்பியோடும் வகையின்றி மனம்மருகி மிக வருந்தி உழன்று
பின்னர்க் காந்தாரியைச் சார்ந்தன ளென்றவாறு.  உவமையணி.  அங்கை-
அகம் கை என்று பிரிந்து, உள்ளங்கை யென்றும் பொருள் படும்; "அகமுனர்ச்
செவிகைவரின் இடையன கெடும்" என்பது, நன்னூல்.  உயிரா, தளரா,
நடுங்கா-'செய்யா' என்னும் வாய்பாட்டு உடன்பாட்டு இறந்தகால
வினையெச்சங்கள்.  எயினர்-குறிஞ்சி நிலமாக்கள்; (அந்நிலத்துமகளிர்,
'எயிற்றியர்' எனப்படுவர்.) 'சிலைவா யணங்கை' என்ற பாடத்துக்கு,
வில்லிலக்கை யெய்ததனால் பாண்டவர் மனைவியாகப் பெற்ற திரௌபதியை
யென்பது பொருள்.                                           (370)

218.-துச்சாதனன் பின்னேபோமாறு
காந்தாரி திரௌபதிக்குக்கூறல். 

     (இ -ள்.) பூ வார் குழலி - மலர்களையணிந்த நீண்ட கூந்தலையுடைய
வளாகிய திரௌபதி, தளர்வொடு - வருத்தத்துடனே, தன் புறம் சேர்பொழுதும்
- தன்புறத்தில் வந்து சார்ந்தபொழுதிலும், சிறிது இரங்காள் - சிறிதும்
மனமிரங்காதவளாகியும், நீ வா என்றே அருகு இருத்தி நெடும் கண் பொழியும்
நீர் துடையாள் - 'நீ (இங்கே) வருவாயாக' என்று (அன்புகொண்டழைத்துத்
திரௌபதியைத்) தன்னருகிலிருக்கச்செய்து (அவளது) நீண்ட கண்களிலிருந்து
சொரிகிற துன்பக் கண்ணீரைத் துடைத்துத்தேற்றாதவளாகியுமிருந்துகொண்டு,
'பாவாய்-திரௌபதியே! மேவார் அல்லர்-(உன்னை அழைப்பவர்) பகைவரல்லர்:
தமர் - சுற்றத்தவரேயாவர்; அழைத்தால் - (இவ்வாறு சுற்றத்தவர்)
அழைக்கும்போது, மேல் உன்கருத்து விளம்பி வர அஞ்சாது ஏகு - இனிமேல்
உனது எண்ணத்தைச் சொல்லி வருமாறு சிறிதும் அச்சங்கொள்ளாது
செல்வாயாக', என்றாள்-; (யாவளெனில்),- பல பாதகரை பயந்தாள்-பல(நூறு)
பெரும்பாவிகளைப் பெற்றவளாகிய காந்தாரி: (எ - று.)

    துச்சாதனன் வலியப் பிடித்திழுத்தபோதே அவனைத் தடுத்துத்
திரௌபதியைப் பாதுகாத்தற்குஉரிய முறையில் நிற்பவளான காந்தாரி,
அப்போது அவ்வாறு செய்யாதிருந்ததுமன்றி, அவள் தன்னிடம் வந்தபிறகும்
அன்புகாட்டி அவளைத் தேற்றாமல் விட்டிட்டதோடு, 'அவன் பின்னேபோ'
என்றுஞ்சொன்ன கொடுமையை நினைந்து, அக்காந்தாரியை 'பலபாதகரைப்
பயந்தாள்' என்றார்; மக்கட்கு ஏற்ற தாய் என்க.  பல புதல்வரைப்
பெற்றோர்க்கு இரக்கமென்பது இயல்பாயிருக்கவும், நூறு பிள்ளைகளைப் பெற்ற
இவட்கு இவ்வாறு கொடுமை யமைந்திருப்பதற்குக் காரணம்,
நற்புதல்வரைப்பெறாது பல கொடும்பாவிகளைப் பெற்றதேயா மென்றவாறு.
இத்தொடர், கருத்துடையடைகொளியணி, காந்தாரி தான் மிக்க