இவ்வருத்தத்தை ஏன் கண்டீர்கள்?' என்று தண்டித்தல்போல, அக்கண்களைத்
தமது கைகளால் மோதுவாராயின ரென்க.  கூந்தலின் குலைவை மறுத்து
வேந்தன்குலம் குலைந்ததாகக் கூறியது, அபநுதியலங்காரம். நீதிநெறி
தவறாத அரசாட்சியைக் குடையென்றல் மரபு.  குடைக்குச் சந்திரனுவமை,
வட்டவடிவத்தோடு வெண்ணிறமாய் விளங்குதற்கு.   குடை - அதுபோலத்
தாபந் தணிக்கிற அதிகாரத்திற்கு உவமையாகுபெயர்.  மிக்க தூய்மையினாலும்,
நினைத்த மாத்திரத்தில் எரித்தழிக்குந் திறத்தினாலும், மாதர்களின் கற்பிற்கு
அக்கினியை உவமை கூறுதல் மரபு.  தனி நாயகி என்பது - ஒப்பற்ற
தலைவியென்றும் பொருள்படும்.  'புவிக்கு' என்பது முன்னுள்ள 'நிழலோ'
என்றதனோடும், பின்னுள்ள 'நெருப்பன்றோ' என்பதனோடும் சென்றியைவது -
இடை நிலைத் தீவகம்.  தழலோ, ஓகாரம் - சிறப்பு.  குழலோ, நிழலோ -
ஓகாரங்கள் - எதிர்மறைப்பொருளன.  குலமோ, ஓகாரம் - தெரிநிலை.
நெருப்பன்றோ - இதில் அன்று ஓ என்ற இரண்டு எதிர்மறைகள்
ஒருங்குசேர்ந்து ஓர் உடன்பாட்டுப் பொருளை வற்புறுத்தித் தேற்றக்கருத்தை
விளக்கும்.  குலம் குலைந்தது - தெளிவினால் எதிர்காலம் இறந்தகாலமாகச்
சொல்லப்பட்ட காலவழுவமைதி.                                  (374)

    (இ - ள்.) (சிலர்), 'திறல் காட்டும் வெம் சிலை விசயன்-(தனது)
பராக்கிரமத்தை(ப் பலசமயங்களிற்) காட்டியுள்ள கொடிய வில்லையேந்தியவனான
அருச்சுனன்,கையால் வகிர்ந்து கடிகொள்மலர் சூட்டும் - (தனது)
கையினாற்கோதிநறுமணமுள்ள மலர் மாலையைச் சூட்டப் பெற்ற, பனிச்சை -
(திரௌபதியினது)கூந்தல், இவண் புழுதி துகள் ஏறியது - இப்பொழுது
மண்புழுதி படியப்பெற்றதே!' என்று அழுது நைவார் - என்று சொல்லிப்
புலம்பிவருந்துவார்கள்; (சிலர்), 'காந்தாரி-, மைந்தர் இட்ட வினை கேட்டும் -
(தனது)புதல்வர் செய்த தீச்செய்கையைக் கேட்டறிந்தும், மீட்டும் - பின்பும்,
தடாமல் -(துச்சாதனன் கொடுமையைத்) தடுக்காமல், ஏகு என்று விட்டாள் -
(திரௌபதியை நோக்கி) 'நீ போ' என்று சொல்லி அனுப்பிவிட்டாள்; கொடியள்-
(ஆதலாற்) கொடியவள்; கிளையோடு இன்றே கெடும் - (இவ்வாறுபெருந்தீங்கைச்
செய்ததனால் இவள்) சுற்றத்தாரோடும் இப்பொழுதேஅழிந்துவிடுவாள்', என்பார்-;
(எ - று.)

    துரோணாசாரியர்க்குக் குருதட்சிணை செலுத்துதற்பொருட்டுத் துருபதன்
விஷயத்திலும், சித்திரரதனென்ற வித்தியாதரவேந்தன் திறத்திலும், திரௌபதியின்
சுயம்வர காலத்திலும், காண்டவமென்னும் வனத்தை எரிக்குமாறு
அக்கினிதேவனுக்கு