பதன் விளி: ஈற்று ஐகாரம் 'ஆ'ய் எனத்திரிந்து.  புலம்பலில் ஓகாரம்
பெற்றுவந்தது.  'மந்தாகினியாண் மதலாயோ' என்றது வீடுமனை.
உணர்ந்தவருக்கு-முன்னிலைப் படர்க்கை.                        (386)

234.- வீடுமன் கூறுதல்.

    (இ - ள்.) முன்னர் புகலும் குருகுலத்தோர்-சிறப்பாகப் பேசப்படுகிற
குருகுலத்தோருள், முதல் ஆம் - பெரியவனும், வாய்மை மொழியோன் -
சத்தியமான பேச்சையுடையவனுமாகிய வீடுமன், இன்னல்படும் சொல் பாஞ்சாலி
இரக்கந்தனை கண்டு - துன்பத்தைத் தெரிவிக்கின்ற சொற்களையுடைய
திரௌபதியினது புலம்புதலைக்  கண்டு, இரக்கம் உறா - இரக்கங்கொண்டு,-
(துச்சாதனனை நோக்கி), மன்னற்கு இளையோய் - துரியோதனராசனுக்குத்
தம்பியே! வடமீன் அனையாளை - அருந்ததியை யொத்த பதிவிரதையாகிய
திரௌபதியைக் குறித்து, தவறு உரைத்தல் - ('பொது மகள்' என்று) இழிவாகச்
சொல்வது, வழக்கோ-நீதி முறைமையாகுமோ, என்ன கழறி - என்று சொல்லி,-
(திரௌபதியை நோக்கி), 'நீ உரைத்த எல்லாம் - நீ முன்னே கூறிய
செய்திகளையெல்லாம், அரசற்கு இயம்பு - (இப்பொழுது) திருதராஷ்டிர
மகாராஜன் முன்னிலையிற் சொல்வாய்,' என்றான்-; (எ - று.)

     இதனால் வீடுமன் துச்சாதனனது தீச்செய்கையைத் தவிரக் கூறி,
திரௌபதிக்குத் தேறுதலாகுமாறு அரசனிடத்துக் குறை தெரிவித்துக் கொள்ளச்
சொல்லினனென்க.  திருதராட்டிரன் அரசனாய்ப் பெரியோனாதலால்,
அவனிடத்திற்கூறுமாறு வீடுமன் திரௌபதிக்குச் சொல்லின னென்க.

     பீஷ்மன் 'உரைத்தவெல்லாம்' என்று குறித்தது, கீழ் 211-ஆஞ் செய்யுளில்
திரௌபதி வார்த்தையாகப் பிராதிகாமி கூறியவற்றை.  பாஞ்சாலி - பாஞ்சால
தேசத்தரசனான துருபதனது மகள்.  இரக்கமுறா என்றான் என இயையும்;
இனி, இரக்கமுறா மன்னற் கிளையோய் என இயைத்து, சற்றும் மனமிரங்காத
துச்சாதனனே! என்றும் பொருள் கூறலாம்.  உரைத்த - பலவின்பாற் பெயர்.
வீடுமன் வயோவ்ருத்தனும் சீலவ்ருத்தனுமாவனென்பது, ஈற்றடியினால்
விளக்கப்பட்டது.  'தருமபுத்திரனே திரௌபதியின் ஆட்சேபத்திற்குச்
சமாதானஞ் சொல்லத்தக்கவன்' என்று வீடுமன் கூறியதாக வியாசபாரதத்திற்கு
ஏற்ப, 'மன்னற்கு இயம்பு' என்பதற்கு - யுதிஷ்டிரராஜனிடத்திற் சொல் எனப்
பொருள்கூறுதல் சிறக்கும்.                                     (387)