துரியோதனன் துச்சாதனன் என்ற) நான்கு வீரர்களும், எம் அனோர்கள்
நவின்றன-எங்களைப்போன்றவர்கள் சொல்வனவற்றை, சிறிதும் கேளார்-;
(ஆதலால்), (நீயே), செயல் எண்ணி அறிந்து-செய்ய வேண்டியதை
(இன்னதென) ஆராய்ந்தறிந்து, வேதம்நூல் வரும் முறை-வேதங்களிலும்
(அவற்றின் வழியாகச் செய்யப்பட்ட) நீதிநூல்களிலுங் கூறியுள்ள முறைப்படியே,
சொல்-சொல்வாயாக', என்றான்-; (எ - று.)

     சகுனி முதலியோர் எங்களுடையசொற்களை மதியாது இகழ்வராதலால்,
நாங்கள் இப்பொழுது சொல்வதிற் பயனில்லை; ஆகையால், அவர்களது
நன்மையையே கருதும் நீயே நூன்முறைமை வழுவாது கூறினாயானால்,
அவர்கள் மறுக்காது அங்ஙனமே ஒழுகுவர்; ஆகவே, இப்போது நீயே
ஆலோசித்துக்கூறுவது தக்கது எனத்துரோணன் மறுமொழி கூறியவாறு.  சகுனி
முதலிய நால்வரும் பாண்டவரிடத்துப் பெருஞ்சினங்கொண்டு அவர்கட்குத்
தீமைபுரிதற் பொருட்டு ஒன்றுசேர்ந்து ஒருதன்மையான அபிப்பிராயத்தை
முடிவிற் கொள்வராதலாலும், அதுபற்றியே 'துஷ்டசதுஷ்டர்' என்று பேர்
பெறுவராதலாலும், 'வெகுளியான் மிக்கவீரர் நால்வரும்' என்றார்; ஆகவே,
'நால்வர்' என்றது-இங்குத்தொகைக்குறிப்பு.  நவின்றன-பெயர்.  வேதநூல்-
                                                       (425)

273.- விதுரனும் மற்றைஅமைச்சர்களும் துரோணன்
மொழிக்குஇணங்க, திருதராஷ்டிரன்
 கூறத்தொடங்குதல்.

     (இ- ள்.) வில் மகன் உரைக்க - வில்வித்தையிற் சிறந்தவனான
துரோணன் இவ்வாறு கூற,- (அப்போது), ஏனை அமைச்சரும் - மற்ற
மந்திரிகளும், விதுரன் தானும்-விதரனும், (திருதராஷ்டிரனை நோக்கி), 'மன்
முறை தவறின்-(நீ ஆராய்ந்து சொல்லுகையில்) அரசமுறைமை
தவறிக்கூறுவாயாயின், இன்றே - இப்பொழுதே, வசையும் - பழிப்பும், வந்து
இசையும்-வந்துசேரும்,' என்றார்-; மனம் கல் நெடும் குன்று அன்னான் -
(தனது) மனம் கல்மயமான நீண்ட மலை போன்று வலிமையா
யிருக்கப்பெற்றவனான திருதராஷ்டிரன்,-அ கணத்தே-அந்தக்ஷணத்திலேயே,
கருதி-ஆராய்ந்து  பார்த்து,- மீள-மறுபடியும், யாவர் நெஞ்சும் சருகு என-
எல்லாருடைய மனமும் சருகுபோல வாடவும், தழைக்க-(தன்மனம்)
கிளர்ச்சியடையவும், தன்மனை - யுதிஷ்டிரனை நோக்கி, சொன்னான்-
சொல்பவனானான்; (எ - று.)- அதனை, அடுத்தகவியிற் காண்க.