மகாராசருடைய மிடற்று ஓசையில் தெளிவைக் கேட்டுத் தாரை, சிறிது நேரத்திற்கு முன் வாலி கையில் நெருக்குண்டு போனவர் இப்போது இப்படித் தெளிந்துவந்து ¹அறைகூவுகிற இது வெறுமன் அன்று; இதற்கு ஓர் அடி உண்டு, என்றது போல இவ்வாடைக்கு ஓர் அடி உண்டாக வேண்டும் என்று நினைத்தாள்; நினைந்து, ‘இராசாக்கள் இராசத் துரோகம் செய்தவர்களை நலிகைக்கு வேற்காரரை வரவிடுமாறு போன்று, நம்மை நலிகைக்காகச் சர்வேஸ்வரன் இவ்வாடையை வரவிட்டானாகவேண்டும்’ என்று பார்த்து, வேற்காரர் கொடுபோம் நலியப்புக்கவாறே ²‘நிதி உண்டு’ என்பாரைப் போன்று, ‘நான் சொல்லுகிற வார்த்தையை நீ அங்கே சென்று அறிவித்தால், ‘அத்தலையால் வரும் நன்மையும் வேண்டா’ என்று இருந்தானாகில், அவசியம் வந்து என்னை முடிக்கவேண்டும்,’ என்று அவ்வாடையை இரக்கிறாள்.

    நாடாத மலர் நாடி - ‘ஆத்தும புஷ்பத்தைச் சொல்லுகிறது’ என்பாரும் உளர் நஞ்சீயர், ³‘எண்திசையும் உள்ள பூக்கொண்டு’ என்கிறபடியே, ‘தேட அரிய மலர்கள் எல்லாம் தேடி’ என்று அருளிச்செய்வர். நாடோறும்-இதுதான் ஒரு நாள் தேடி விடுதல் அன்றி இடைவிடாமல் என்றபடி. கிஞ்சித்கரித்துச் சொரூபத்தைப் பெறுகின்ற இவ்வாத்துமாவிற்கு, இடைவிடுதல் சொரூபத்திற்கு இழுக்கு ஆதலின், ‘நாடோறும்’ என்கிறாள். நாரணன்தன்-இடைவிடாமல் தொண்டுகளைச் செய்யத் தக்கவாறு எல்லாப்பொருள்கட்கும் சுவாமியானவன். வாடாத மலர் அடிக் கீழ்-செவ்வி மாறாத பூப்போன்று இருக்கிற திருவடிகளின் கீழே. ⁴சொரூபத்திற்கு இழுக்கு ஆனாலும் விட ஒண்ணாதபடி எல்லையற்ற இனிய பொருளாகவுமிருக்கிற திருவடிகள் ஆதலின், ‘வாடாத மலரடி’ என்கிறாள். வைக்கவே-சேர்ப்பதற்காகவே. வகுக்கின்று-உண்டாக்

1. அறை கூவுதல்-போருக்கு அழைத்தல். ஓர் அடியுண்டாக வேண்டும்-ஈஸ்வரன்
  அடியாக இருத்தல் வேண்டும்.

2. ‘நிதியுண்டு என்பாரைப்போன்று’ என்றது, பாசுரத்தில் ‘வைக்கவே வகுக்கின்று’
  என்றதனை நோக்கி.

3. திருவாய். 4. 7 : 8.

4. ‘சொரூபத்திற்கு இழுக்கு ஆனாலும்’ என்றதன் கருத்து, இவ்வுயிர்கள்
  நாராயணனுக்கு உரிமைப்பட்டவை அல்லவாயினும் என்பது.