‘உடையவன், உடைமை’ என்ற உறவையுடையவர்களாய், சரீரமான ஒரே மரத்தினைப் பற்றிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்; அவர்களுள் ஒருவனான சீவான்மா, இருவினைப் பயன்களை நுகர்ந்துகொண்டிருக்கின்றான்; மற்றொருவனாகிய பரமான்மா, அப்பயனை நுகராதவனாய் விளங்கிக்கொண்டிருக்கின்றான்,’ என்பது மறைமொழி. ஒழிவிலன் பரந்த - பொருள்கள் ஒன்றும் ஒழிவின்றிப் பரந்து நிறைந்திருப்பான்; இனி, ஒழிவின்மையைக் காலத்தோடு சேர்த்து, எல்லாக் காலத்திலும் எல்லாப்பொருள்களிலும் பரந்து நிறைந்திருப்பான் எனலுமாம். அந்நலனுடை ஒருவனை - மேலிரண்டு பாட்டுகளாலும் அருளிச் செய்த குணங்களோடு கூடின இறைவனை நினைந்து, ‘அந்நலனுடை ஒருவனை’ என்கிறார். நணுகினம் - ‘மயர்வற மதி நலம் அருளினன்’ என்கிற ஞானத்தின் அளவே அன்றிக் கிட்டவும் பெற்றோம். நாமே - இது, பொய்யோ? ¹‘இது ஏதேனும் மயக்கம் ஸ்வப்பனம் முதலியவைகளோ?’ என்று பிராட்டி நினைந்தாற்போன்று, இவரும் ‘நணுகினம் நாமே’ என்கிறார். ‘இவர் இங்ஙனம் ஐயங்கொள்ளுதற்குக் காரணம் என்னை?’ எனின், ²‘இவர் ‘ஈஸ்வரோஹம்’ என்றால் அவனுக்கும் குடிவாங்க வேண்டும்படியாய் அன்றோ இருப்பது? அஹம் என்றால் இறைவன் அளவிலே சென்று முடிய வேண்டும்படியாக இருக்க, தேகத்து அளவிலே ஆகும் படியன்றோ முன்பு போந்தது? கைகேயி, ‘அரசனே!’ என்று விளிக்கும்படியாகப் பிறந்து, ³‘அவள் மகனாய்க் கீழ்வயிற்றுக்கழலை அறுக்க வருகிறானோ?’ என்று எண்ணும்படியான நிலையில் நின்ற நான் ⁴‘அப்பரத்துவாச பகவான் சொன்ன ஆச்சிரமத்தை அடைந்தேனோ என்று ஐயப்படுகிறேன்!’ என்றான் ஸ்ரீ பரதாழ்வான். ⁵‘காட்டிலே வசிக்கின்ற குரங்குகளுக்கும் நாகரிகரான சக்கரவர்த்தி பிள்ளைகளுக்கும் ஒரு சேர்த்தி உண்டானபடி எங்ஙனே?’ என்று

1. ஸ்ரீராமா. சுந். 34. 23.

2. ‘இவர் ஈஸ்வரோஹம்’ என்று தொடங்கும் வாக்கியத்திற்குக் கருத்து,
  ஸ்வாதந்தர்யாபிமானமும் தேகாத்மாபிமானமும் என்பது. ஈஸ்வரோஹம் -
  இறைவன் ஆகின்றேன். அஹம் - நான். குடிவாங்கவேண்டும்படி இருத்தல் -
  இருக்குமிடத்தோடு பெயர்ந்து செல்லும்படியிருத்தல்.

3. ஸ்ரீராமா. அயோத். 85 : 7.

      கீழ்வயிற்றுக்கழலை அறுக்க வருகிறானோ - கீழ்வயிற்றில் எழுந்த
  கட்டியைப்போன்று துன்புறுத்த வருகின்றானோ என்றபடி.

4. ஸ்ரீராமா. அயோத். 99 : 8 - 9.

5. ஸ்ரீராமா. சுந்த. 35 : 2.