(இ-ள்.) மனுவேந்தன் - (அவ்வாறு அவ்வீதி அணைந்தானாகிய)
மனுவேந்தன்; ஒரு மைந்தன்...உணரான் - தனது குலத்தை வளர்த்து வழிவழிச்
செலுத்தற்குரியவனாய்த் தனக்கு மகனாயுள்ளான் இவ்வொருவனே என்ற
செய்தியையும் மனத்திலே உணராதவனாகி; தருமம் ... கடனென்று - தருமந்
தன் வழியிலே செல்வதே கடமை என்ற ஒரே எண்ணத்தை யுடையவனாய்;
தன் மைந்தன்...உற ஊர்ந்தான் - தன் மகனை அவ்வீதியிலே கிடத்தி
அவனுடைய மார்பிலே தனது தேர்ச்சக்கரம் ஏறிச் செல்லும்படி தனது தேரை
ஊர்ந்தனன்; அருமந்த...எளிதோதான் - உலகத்துக்கு அருமருந்து போன்ற
அரசாட்சி செய்வதுதான் செய்தற்கு அரியதோ எளியதோ என்பது
சிந்தித்தற்குரியது.

     (வி-ரை.) ஒருமைந்தன் தன் குலத்துக்கு உள்ளான் என்பதும் -
இவன் தனக்கு ஒரே மகனாதலின் இவனைத் தேர்க்காலில் ஊர்ந்துவிடில்
தனது குலம் வழிவழிச் செல்ல வேறு மகனில்லாது தன்னோடு நின்றுவிடும்
என்ற செய்தியினையும்.