:: TVU ::

திருவிசைப்பா

[ஒன்பதாந்

	‘நடப்பாய் ! மகேந்திர நாத ! நாதாந்தத் தரையாஎன் பார்க்குநா தாந்தபதம் கொடுப்பாய் !’ என் னும் ; ‘குணக் குன்றே! ’ என்னும் குலாத்தில்லை யம்பலக் கூத்தனையே. (7)
30.	‘சேவேந்து வெல்கொடி யானே ! ’என்னும்; ‘சிவனே! என் சேமத் துணையே !’ என்னும்: ‘மாவேந்து சாரல் மகேந்திரத்தின் வளர்நாய கா ! இங்கே வாராய் ’ என்னும்; பூவேந்தி மூவா யிரவர் தொழப் புகழேந்து மன்று பொலிய நின்ற கோவே! என் னும், ‘குணக் குன்றே!’ என்னும்; குலாத்தில்லை யம்பலக் கூத்தனையே. (8)
31.	‘தரவார் புனம்சுனைத் தாழ் அருவி, தடங்கல் லுறையும் மடங்கலமர் மரவார் பொழில், எழில் வேங்கை எங்கும் மழைசூழ் மகேந்திர மாமலைமேற் சுரவா ! என் னும் ; ‘சுடர் நீள மடிமால் அயன் இந் திரன்முதல் தேவர்க்கெல்லாம் குரவா! ‘என் னும் ; ‘குணக் குன்றே’ என்னும்; குலாத்தில்லை யம்பலக் கூத்தனையே. (9)
என்னும் தத்துவத்திற்கு அப்பால் உள்ள தலைவனே ! முன்னைத் திருமுறைகளில், ‘நாதம்’ என்னும் சொல் காணப்படினும், ‘நாதாந்தம்’ என்னும் தொடர் காணப்பட்டிலது. பதம்-பாதம். 30. சே ஏந்து - எருதைக்கொண்ட. சேமத் துணை -பாதுகாவலான துணை. மா ஏந்து-விலங்குகளை யுடைய. 31. தர வார் புனம் - மேலான நீண்ட புனம். சுனைத் தாழ் அருவி-சுனையினின்றும் வீழ்கின்ற அருவி. ‘‘கல்’’ என்றது முழையை. மடங்கல்-சிங்கம். மடங்கல் ‘அமர்’ பொழில்’ என்க. இருள் மிகுந்திருத்தலின், முழையில் தங்கும், சிங்கம் இங்குத் தங்குவதாயிற்று. மரவு ஆர் பொழில்-குங்கும மரம் நிறைந்த சோலை. வேங்கை-வேங்கை மரம்’ இதனை வேறு கூறினார். மலை நிலத்திற்குச் சிறந்த மரமாதல் பற்றி. மழை-மேகம் ‘ஏங்கும்’ என்பதும் பாடம். ‘புனம், அருவி, பொழில், வேங்கை முதலிய எங்கும் மேகங்கள் தவழ்கின்ற மகேந்திர மாமலை ’ என்க. ‘சுரவன்’ என விரித்தல் பெற்று