223. செற்று- சினந்து. சிலை-வில். கோலி-வளைத்து. ‘‘அவன்’’
என்பது பகுதிப்பொருள் விகுதி. நாட்டம்-கண், ‘‘நெற்றி நாட்டம்’’
என்பதில் எண்ணும்மை தொகுக்கப்பட்டது. திளைக்கின்றன-
உலாவுகின்றன. 224. தொறுக்கள்-பசுக்கூட்டங்கள். கமல மலர்,வயலில் உள்ளவை.
உழக்க-மேய. பாய்தர-மேல்நின்று விழ. மறுக்கம்-வருத்தம்.
‘பசுக்களின் கால்களால் மிதிபட்டும். கருப்பஞ்சாற்றின் வீழ்ச்சியால்
தாக்குண்டும் கயல் மீன்கள் வருந்துவவாயின’ என்பதாம். ‘மடைக்கண்
பாய்’ என உருபு விரித்துரைக்க. வார் சிகை-நீண்ட சடை. ‘‘முகிழ்த்த’’
என்றதன்பின்னர் நின்ற வகரமெய் விரித்தல். ‘வாசிகை எனவும்.
‘அகத்தி’ எனவும் ஓதுவன பாடம் அல்ல. ‘‘பிறைக்கொள்’’ என்றதில்
உம்மை தொகுத்து, ககர ஒற்று விரிக்கப்பட்டது. இதனுள், ‘மடை,பிரி’
என்பன கூன். |