| 1270. | வளைபடு தண்கடற் கொச்சை வயவன் மலர்க்கழற்கே
வளைபடு நீண்முடி வார்புன லூரன்தன் நீரில்அம்கு
வளைபடு கண்ணியர் தம்பொதுத் தம்பலம் நாறுமிந்த
வளைபடு கிங்கிணிக் கால்மைந்தன் வாயின் மணிமுத்தமே. | | 89 | | 1271. | முத்தன வெண்ணகை யார்மயல் மாற்றி, முறைவழுவா(து)
எத்தனை காலம்நின்று ஏத்து மவரினு மென்பணிந்த
பித்தனை, யெங்கள் பிரானை, யணைவ தெளிதுகண்டீர்;
அத்தனை, ஞானசம் பந்தனைப் பாதம் அடைந்தவர்க்கே. | | 90 | | 1272. | அடைத்தது மாமறைக் காடர்தம் கோயிற் கதவினைஅன்(று)
உடைத்தது பாணன்தன் யாழி னொலியை; யுரகவிடம்
துடைத்தது; தோணி புரத்துக் கிறைவன் சுடரொளிவாய்
படைத்தது தண்மையை நள்ளாற் றரசு பணித்திடவே. | | 91 |
1270. குறிப்புரை: இப்பாட்டு, புதல்வனை வாயிலாகக் கொண்டு போந்த தலைமகன் 'யான் தவ றொன்றிலேன்' எனக் கூறியவாறே கூறி வாயில் வேண்டிய தோழிக்குத் தலைவி வாயில் மறுத்தது. வளை படு கடல் - சங்குகள் உண்டாகின்ற கடல். வளைபடும் முடி - வணங்குதல் பொருந்தும் முடி. அம்குவளை படு கண்ணியர் - அழகிய குவளைப் பூப்போலும் கண்களை யுடைய மகளிர்; பரத்தையர் வளைபடுகிங்கிணி - வளைத்துக் கட்டப்பட்ட சதங்கை. 'மைந்தன் வாயினின்றும் பெறப் படுகின்ற முத்தத்தில் ஊரனது வாய்நீரிலே சில மகளிரது பலவாகப் பொருந்திய பொதுத் தம்பலம் நாறாநின்றது' என்க. 'அவன் தவறிலன் என்பது யாண்டையது' என்பது குறிப்பெச்சம். மணி - சிறப்பு. இப்பாட்டு, 'மடக்கு' என்னும் சொல்லணி பெற்று வந்தது. 1271. குறிப்புரை: இதன் பொருள் வெளிப்படை. 'அவரினும் பாதம் அடைந்தவர்க்கு எங்கள் பிரானை அணைதல் எளிது' என முடிக்க. கண்டீர், முன்னிலை யசை. அத்தன் - தலைவன். 'சம்பந்தனைப் பாதத்தை அடைந் தவர்க்கு' என முதல், சினை இரண்டிலும் இரண்டன் உருபு சிறுபான்மை வந்தது. 1272. குறிப்புரை: "தோணிபுரத்துக்கு இறைவன்" என்பதனை முதலிற் கொள்க. 'துடைத்தது உரக விடம்' எனவும், 'நள்ளாற்றரசு வணித்திடச் சுடரொளிவாய்ப் படைத்து தண்மையை எனவும் கூட்டுக. ஒளி - நெருப்பு; ஆகுபெயர்.
|