(உரை)
கைகோள்: கற்பு. தோழிக்கூற்று.

துறை: மகிழ்ந்துரைத்தல்.

     (இ-ம்.) இதற்கு “பெறற்கரும் பெரும் பொருள் முடிந்தபின் வந்த தெறற்கருமரபிற் சிறப்பின் கண்ணும்” (தொல். கற்பு. 9) எனவரும் விதி கொள்க.

35-41: வாடி...............................தானே

     (இ-ள்) கல் உயர் நெடுந்தோள் அண்ணல்-மலையினுங் காட்டில் உயர்ந்த நெடிய தோளையுடைய நம்பெருமான்; வாடி நிலை நின்றும்-இவள் உடன்படுவளோ படாளோ என்னும் ஐயத்தால் வாட்டமெய்தி யான் சேட்படுத்துந்தொறும் நீங்கானாய் அந்நிலையிலே நின்றும்; ஊடி ஏமாந்தும்-ஆற்றாத தன் நெஞ்சினோடு பிணங்கிக் கலங்கியும், தாமரைக் கண்ணால் என்முகம் அளக்குங்கால்-தன்னுடைய செந்தாமரை மலர் போன்ற கண்களாலே என் முகத்தை நோக்கி மதியுடம்படுத்தற்கு அலவளாவும் பொழுது; அக்குறியை உட்புக அறிந்து-என் கருத்தினைத் தன் நெஞ்சத்திற் புகுமாறு தெளிந்தும்; உலக மூன்றும் பெறுதற்கு அரியது என்று-இத்தழை மூன்