கண்டு பன்முறை கூவின னளியன்கை தவத்தால் மண்டு காரிருட் சூழலுற் றனன்படு வாதைக் குண்டு கொன்முடி வாற்றுகிற் கிலனுயிர்க் கிறுதி தண்ட லில்பெருங் காதலிற் றேடுவன் றமியேன்.	145
	சாவு மின்றொவோர் கணந்தொறும் வேதனை தழைப்ப நோவு மல்கிவெய் துயிர்துடித் துயங்குவ னோலேன் வீவின் றாகிய வுயர்பதம் பெறுதவம் விளைத்தோய் பாவி யான்புகல் விண்ணப்பம் பரிந்துகேட் டருடி.	146
	ஐய தீயனே னாக்குளி ரத்தகு மளவில் கையி னோர்விரற் கடைநுனி கங்கையிற் றோய்த்துத் துய்ய லாசரு விவண்டா விடுத்தருள் சுரத்தி மெய்ய தாகிய சுகிர்தமுண் டுனக்கென விண்டான்.	147
	மைந்த கேட்டியுன் னற்பயன் வையகத் தடைந்தாய் அந்த வாறுதன் றீப்பய னுகர்ந்தன னாங்கே இந்த லாசரு வீண்டிர க்ஷணியவீ டிசைந்தான் நொந்து தீப்பய னுகர்தியீண் டித்திற நுணித்தி.	148
	நன்மை வித்தியோர் நற்பயன் றுய்ப்பது நயந்து தின்மை வித்தியோர் தீப்பய னுகர்வதுந் தேரில் தன்ம வித்தக தைவிக சருவலோ கேசன் கன்ம நாடியங் கவரவர்க் கூட்டிடுங் கணக்காம்.	149
	ஈசன் சித்தமே சாதன மெம்மனோர் செயற்குப் பேச வேறிலை யன்றியிப் பெரும்பிள வுருவி நாச வல்லிருட் சூழலை நாடுவ தெங்ஙன் ஆசை யற்கவென் றுரைத்தன னறவனா பிரகாம்.	150
	இரவெ னக்கினி விடிவதின் றெனினுமென் கிளைஞர் உரவு நீணிலத் துளர்சிலர் மெய்யுணர் வொருவி வரவ டுப்பினு மடுக்குமிச் சூழலை மரபிற் புரவு ணர்த்தலா சரையவண் போக்குக வெந்தாய்.	151
	செய்த குற்றமு நீதியும் வருநடுத் தீர்ப்பும் உய்தி றத்தநூல் வழியுமற் றீதிதென் றுலகில் கைதி கழ்த்துநெல் லியிற்றினங் காட்டுமோ சேயும் மெய்தி கழ்த்துபஃ றீர்க்கரு முளரென்றி மேலோய்.	152