¹அவ்விருவர் விடாயும் தனக்கு ஒருத்திக்கும் உண்டாகையாலே, இரண்டும் ஒருகாலே பெற வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறாளாயிற்று இவள்.

    தெளிவு அரிய சிவன் பிரமன் அமரர்கோன் பணிந்து ஏத்தும் விரி புகழான் - பாரதப்போரை முடிய ²நடத்தினமை காண்கையாலே, தாங்கள் பிறரால் அறியப்படமாட்டாதவர்களாக நினைத்திருப்பாருமாய்ப் பூமியில் கால்பாவாமையால் வந்த செருக்கினையுடையருமான சிவன் தொடக்கமானார் செருக்கு அற்றவர்களாய்க்கொண்டு வந்து விழுந்து ஏத்தும்படியான பரந்த புகழையுடையவன். ³ஒரு கொசுகுத்திரள் இருந்தது என்னா, திருப்பாற்கடலில் ஒரு மூலை சுவறாதே அன்றோ? அப்படியே, இவர்கள் ஏத்தா நின்றால் ஏத்தின இடம் அளவுபட்டு ஏத்தாத இடம் விஞ்சும்படியான புகழையுடையவனாதலின், ‘விரிபுகழான்’ என்கிறது. ‘கவராத மேகலையால் குறை இலமே - அவன் விரும்பாதே நானே உடுத்து முசியும்படியான மேகலை எனக்கு என் செய்ய? அன்றிக்கே, ⁴‘உடைமாறாத பரிவட்டங்கொண்டு காரியம் என்?’ என்னுதல். அன்றிக்கே, ‘பாதுகாப்பவனாய்த் தான் வந்து புகழ் படைத்துப் போருகிறவன், ‘இத்தலையைப் பாதுகாப்பதனால் வரும் புகழ் வேண்டா; அது தவிர்ந்தால் வரும் பழி வர அமையும்,’ என்று இருந்தானாகில், நான் எனக்குப் பழியாம்படி ⁵பரிவட்டம் பேணி இருக்கவோ?’ என்னுதல்.

    ⁶இனி, வரிவளையால் குறையிலமே - வாயாடி. வாய்க்கரைப் பற்றை அடுத்தூணாகவுடையவன். எதிரிகள்

_____________________________________________________

1. மேலே கூறிய பொருளை, பிரகரணத்தோடே சேர்த்துக் காட்டுகிறார்,
  ‘அவ்விருவர் விடாயும்’ என்று தொடங்கி. இவள் - ஆண்டாள்.

2. ‘நடத்தினமை காண்கையாலே’ என்பதனைப் பின் வருகின்ற ‘செருக்கு
  அற்றவர்களாய்க்கொண்டு வந்து’ என்பதனோடு கூட்டுக.

3. ‘விரி’ என்றதற்குத் திருஷ்டாந்தத்தோடு பாவம் அருளிச்செய்கிறார், ‘ஒரு
  கொசுகுத்திரள்’ என்று தொடங்கி. அளவுபட்டு - குறைவுபட்டு.

4. உடை மாறாத - மாறாடி உடுக்காத.

5. பரிவட்டம் பேணி இருக்கவோ - நல்ல புடைவை உடுத்திருக்கவோ?

6. முதல் இரண்டு அடிகட்குச் சிலேடையாக வேறும் ஒரு கருத்து
  அருளிச்செய்கிறார், ‘இனி’ என்று தொடங்கி. வாயாடி - வாசாலகனும்,
  வாயிலே வசிக்கிறவனும். வாய்க்கரைப் பற்று - அதரமும், கடி சீமையும்.
  அடுத்தூணாகவுடையவன் - இலக்கைக்கு விட்ட சீமையாகவுடையவன்.
  இலக்கை - மாதச்சம்பளம், அதரத்தை ஆசந்நஜீவனமாகவுடையவன்.