மூன்றாம் தந்திரம்

13. காரியசித்தி உபாயம்

1உடம்பார் அழியில் உயிரார் அழிவர்
திடம்பட மெய்ஞானம் சேரவும் மாட்டார்
உடம்பை வளர்க்கும் உபாயம் அறிந்தே
உடம்பை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேனே.
உரை
   
2உடம்பினை முன்னம் இழுக்கு என்று இருந்தேன்
உடம்பினுக்கு உள்ளே உறு பொருள் கண்டேன்
உடம்பு உளே உத்தமன் கோயில் கொண்டான் என்று
உடம்பினை யான் இருந்து ஓம்பு கின்றேனே.
உரை
   
3சுழற்றிக் கொடுக்கவே சுத்திக் கழியும்
கழற்றி மலத்தைக் கமலத்தைப் பூரித்து
உழற்றிக் கொடுக்கும் உபாயம் அறிவார்க்கு
அழற்றித் தவிர்ந்து உடல் அஞ்சனம் ஆமே.
உரை
   
4அஞ்சனம் போன்று உடலை அறு மந்தியில்
வஞ்சக வாத மறுமத் தியானத்தில்
செம் சிறு காலையில் செய்திடல் பித்து அறும்
நஞ்சு அறச் சொன்னோம் நரை திரை நாசமே.
உரை
   
5மூன்று மடக்கு உடைப் பாம்பு இரண்டு எட்டுள்
வேன்ற இயந்திரம் பன்னிரண்டு அங்குலம்
நான்ற இம் முட்டை இரண்டையும் கட்டி இட்டு
ஊன்றி இருக்க உடம்பு அழியாதே.
உரை
   
6நூறும் அறுபதும் ஆறும் வலம் வர
நூறும் அறுபதும் ஆறும் இடம் வர
நூறும் அறுபதும் ஆறும் எதிர் இட
நூறும் அறுபதும் ஆறும் புகுவரே.
உரை
   
7சத்தியார் கோயில் இடம் வலம் சாதித்தான்
மத்தியானத் திலே வாத்தியம் கேட்கலாம்
தித் தித்த கூத்தும் சிவனும் வெளிப்படும்
சத்தியம் சொன்னோம் சதா நந்தி ஆணையே.
உரை
   
8திறத் திறம் விந்து திகழும் ஆகாரம்
உறப் பெறவே நினைந்து ஓதும் சகார
மறிப்பது மந்திர மன்னிய நாதம்
மறப் பெற யோகிக்கு அற நெறி ஆமே.
உரை
   
9உந்திச் சுழியின் உடன் நேர் பிராணனைச்
சிந்தித்து எழுப்பிச் சிவ மந்திரத்தினால்
முந்தி முகட்டின் நிறுத்தி அபானனைச்
சிந்தித்து எழுப்பச் சிவன் அவன் ஆமே.
உரை
   
10மாறா மலக் குதம் தன் மேல் இரு விரல்
கூறா இலிங்கத்தின் கீழே குறிக் கொண்மின்
ஆறா உடம்பு இடை அண்ணலும் அங்கு உளன்
கூறா உபதேசம் கொண்டது காணுமே.
உரை
   
11நீல நிறன் உடை நேர் இழையா ளொடும்
சாலவும் புல்லிச் சதம் என்று இருப்பார்க்கு
ஞாலம் அறிய நரை திரை மாறிடும்
பாலனும் ஆவர் பரா நந்தி ஆணையே.
உரை
   
12அண்டம் சுருங்கில் அதற்கு ஓர் அழிவு இல்லை
பிண்டம் சுருங்கில் பிராணன் நிலை பெறும்
உண்டி சுருங்கில் உபாயம் பல உள
கண்டம் கறுத்த கபாலியும் ஆமே.
உரை
   
13பிண்டத்து உள் உற்ற பிழக் கடை வாசலை
அண்டத்து உள் உற்று அடுத்து அடுத்து ஏகிடில்
வண்டிச் சிக்கு மலர்க் குழல் மாதரார்
கண்டிச் சிக்கு நல் காயமும் ஆமே.
உரை
   
14சுழலும் பெரும் கூற்றுத் தொல்லை முன் சீறி
சுழலும் இரத்தத்து உள் அங்கி உள் ஈசன்
கழல் கொள் திருவடி காண்கு உறில் ஆங்கே
நிழல் உளுந்து எற்றுளும் நிற்றலும் ஆமே.
உரை
   
15நான் கண்ட வன்னியும் நாலு கலை ஏழும்
தான் கண்ட வாயுச் சரீரம் முழுதொடும்
ஊன் கண்டு கொண்ட உணர்வும் மருந்து ஆக
மான் கன்று நின்று வளர்கின்ற வாறே.
உரை
   
16ஆகும் சன வேத சத்தியை அன்பு உற
நீ கொள்ளின் நெல்லின் வளர்கின்ற நேர்மையை
பாகு படுத்திப் பல் கோடி களத்தினால்
ஊழ் கொண்ட மந்திரம் தன்னால் ஒடுங்கே.
உரை