மூன்றாம் தந்திரம்

14. கால சக்கரம்

1மதி வட்டம் ஆக வரை ஐந்து நாடி
இது விட்டு இங்கு ஈராறு அமர்ந்த அதனால்
பதி வட்டத்துள் நின்று பாலிக்குமாறு
மது விட்டுப் போம் ஆறு மாயல் உற்றேனே.
உரை
   
2உற்ற அறிவு ஐந்தும் உணர்ந்த அறிவு ஆறும் ஏழும்
கற்ற அறிவு எட்டும் கலந்த அறிவு ஒன்பதும்
பற்றிய பத்தும் பலவகை நாழிகை
அற்றது அறியாது அழிகின்ற வாறே.
உரை
   
3அழிகின்ற ஆண்டு அவை ஐ ஐஞ்சு மூன்று
மொழிகின்ற முப்பத்து மூன்று என்பது ஆகும்
கழிகின்ற கால் அறுபத்திரண்டு என்ப
எழுகின்ற ஈர் ஐம்பத்து எண் அற்று இருந்ததே.
உரை
   
4திருந்து தினம் அத் தினத்தினொடு நின்று
இருந்து அறி நாள் ஒன்று இரண்டு எட்டு மூன்று
பொருந்திய நாளொடு புக்கு அறிந்து ஓங்கி
வருந்துதல் இன்றி மனை புகல் ஆமே.
உரை
   
5மனை புகு வீரும் மகத்து இடை நாடி
என இருபத்து அஞ்சும் ஈர் ஆறு அதனால்
தனை அறிந்து ஏறட்டுத்தற் குறி ஆறு
வினை அறி ஆறு விளங்கிய நாலே.
உரை
   
6நாலும் கடந்தது நால்வரும் நால் ஐந்து
பாலம் கடந்தது பத்துப் பதினைந்து
கோலம் கடந்த குணத்து ஆண்டு மூ இரண்டு
ஆலம் கடந்தது ஒன்று ஆர் அறிவாரே.
உரை
   
7ஆறும் இருபதுக்கு ஐ அஞ்சு மூன்றுக்கும்
தேறும் இரண்டும் இருபத்தொடு ஆறு இவை
கூறு மதி ஒன்றினுக்கு இருபத்து ஏழு
வேறு பதி அம் கண் நாள் விதித்தானே.
உரை
   
8விதித்த இருபத்து எட்டொடு மூன்று அறையாகத்
தொகுத்து அறி முப்பத்து மூன்று தொகுமின்
பகுத்து அறி பத்து எட்டும் பாராதி கணால்
உதித்து அறி மூன்று இரண்டு ஒன்றின் முறையே.
உரை
   
9முறை முறை ஆய்ந்து முயன்றிலர் ஆகில்
இறை இறை யார்க்கும் இருக்க அரிது
மறை அது காரணம் மற்று ஒன்றும் இல்லை
பறை அறையாது பணிந்து முடியே.
உரை
   
10முடிந்தது அறியார் முயல்கின்ற மூர்க்கர்
இடிஞ்சில் இருக்க விளக்கு எரி கொண்டு
கடிந்தனன் மூளக் கதுவ வல்லார்க்கு
நடந்திடும் பாரினில் நண்ணலும் ஆமே.
உரை
   
11நண்ணு சிறு விரல் நாண் ஆக மூன்றுக்கும்
பின்னிய மார்பு இடைப் பேராமல் ஒத்திடும்
சென்னியின் மூன்றுக்கும் சேரவே நின்றிடும்
உன்னி உணர்ந்திடும் ஓவியம் தானே.
உரை
   
12ஓவியம் ஆன உணர்வை அறிமின்கள்
பாவிகள் இத்தின் பயன் அறிவார் இல்லை
தீவினையாம் உடன் மண்டலம் மூன்றுக்கும்
பூவில் இருந்திடும் புண்ணியத் தண்டே.
உரை
   
13தண்டுடன் ஓடித் தலைப் பெய்த யோகிக்கு
மண்டலம் மூன்றும் மகிழ்ந்து உடல் ஒத்திடும்
கண்டவர் கண்டனர் காணார் வினைப்பயன்
பிண்டம் பிரியப் பிணங்கு கின்றாரே.
உரை
   
14பிணங்கி அழிந்திடும் பேர் அது கேள் நீ
அணங்கு உடன் ஆதித்தன் ஆறு விரியின்
வணங்கு உடனே வந்த வாழ்வு குலைந்து
சுணங்கனுக்கு ஆகச் சுழல்கின்ற வாறே.
உரை
   
15சுழல் கின்ற ஆறின் துணை மலர் காணான்
தழல் இடைப் புக்கிடும் தன் உள் இலாமல்
கழல் கண்டு போம் வழி காண வல்லார்க்குக்
குழல் வழி நின்றிடும் கூத்தனும் ஆமே.
உரை
   
16கூத்தன் குறியில் குணம் பல கண்டவர்
சாத்திரம் தன்னைத் தலைப் பெய்து நிற்பர்கள்
பார்த்துஇருந்து உள்ளே அனு போகம் நோக்கிடில்
ஆத்தனும் ஆகி அலர்ந்து இரும் ஒன்றே.
உரை
   
17ஒன்றில் வளர்ச்சி உலப்பு இலி கேள் இனி
நன்று என்று மூன்றுக்கு நாள் அது சென்றிடும்
சென்றிடும் முப்பதும் சேர இருந்திடில்
குன்று இடைப் பொன் திகழ் கூத்தனும் ஆமே.
உரை
   
18கூத்தவன் ஒன்றிடும் கூர்மை அறிந்து அங்கே
ஏத்துவர் பத்தினில் எண்திசை தோன்றிடப்
பார்த்து மகிழ்ந்து பதுமரை நோக்கிடில்
சாத்திடு நூறு தலைப் பெய்யலாமே.
உரை
   
19சாத்திடும் நூறு தலைப் பெய்து நின்றவர்
காத்து உடல் ஆயிரம் கட்டு உறக் காண்பர்கள்
சேர்த்து உடல் ஆயிரம் சேர இருந்தவர்
மூத்து உடன் கோடி உகம் அது ஆமே.
உரை
   
20உகம் கோடி கண்டும் ஒசிவற நின்று
அகம் கோடி கண்டு உள் அலறக் காண்பர்கள்
சிவம் கோடி விட்டுச் செறிய இருந்து அங்கு
உகம் கோடி கண்டு அங்கு உயர் உறுவாரே.
உரை
   
21உயர் உறுவார் உலகத்தொடும் கூடிப்
பயன் உறுவார் பலர் தாம் அறியாமல்
செயல் உறுவார் சிலர் சிந்தை இலாமல்
கயல் உறு கண்ணியைக் காண கிலாரே.
உரை
   
22காண இலாதார் கழிந்து ஓடிப் போவர்கள்
காண இலாதார் நயம் பேசி விடுவார்கள்
காண இலாதார் கழிந்த பொருள் எலாம்
காண இலாமல் கழிகின்ற வாறே.
உரை
   
23கழிகின்ற அப்பொருள் காண இலாதார்
கழிகின்ற அப் பொருள் காணலும் ஆகும்
கழிகின்ற உள்ளே கருத்து உற நோக்கில்
கழியாத அப்பொருள் காணலும் ஆமே.
உரை
   
24கண்ணன் பிறப்பு இலி காண் நந்தியாய் உள்ளே
எண்ணும் திசையுடன் ஏகாந்தன் ஆயிடும்
திண் என்று இருக்கும் சிவகதியாய் நிற்கும்
நண்ணும் பதம் இது நாட வல்லார் கட்கே.
உரை
   
25நாட வல்லார்க்கு நமன் இல்லை கேடு இல்லை
நாட வல்லார்கள் நரபதியாய் நிற்பர்
தேட வல்லார்கள் தெரிந்த பொருள் இது
கூட வல்லார் கட்குக் கூறலும் ஆமே.
உரை
   
26கூறும் பொருளில் தகார உகாரங்கள்
தேறும் பொருள் இது சிந்தை உள் நின்றிடக்
கூறும் மகாரம் குழல் வழி ஓடிட
ஆறும் அமர்ந்திடும் அண்ணலும் ஆமே.
உரை
   
27அண்ணல் இருப்பிடம் ஆரும் அறிகிலர்
அண்ணல் இருப்பிடம் ஆய்ந்து கொள்வார் களுக்கு
கண்ணல் அழிவு இன்றி உள்ளே அமர்ந்திடும்
அண்ணலைக் காணில் அவன் இவன் ஆகுமே.
உரை
   
28அவன் இவன் ஆகும் பரிசு அறிவார் இல்லை
அவன் இவன் ஆகும் பரிசு அது கேள் நீ
அவன் இவன் ஓசை ஒளியின் உள் ஒன்றிடும்
அவன் இவன் வட்டம் அது ஆகி நின்றானே.
உரை
   
29வட்டங்கள் ஏழும் மலர்ந்திடும் உம் உளே
சிட்டன் இருப்பிடம் சேர அறிகிலீர்
ஒட்டி இருந்து உள் உபாயம் உணர்ந்திடக்
கட்டி இருப்பிடம் காணலும் ஆகுமே.
உரை
   
30காணலும் ஆகும் பிரமன் அரி என்று
காணலும் ஆகும் கறைக் கண்டன் ஈசனைக்
காணலும் ஆகும் சதா சிவ சத்தியும்
காணலும் ஆகும் கலந்து உடன் வைத்ததே.
உரை