ஐந்தாம் தந்திரம்

20. உட் சமயம்

1இமையவர் தம்மையும் எம்மையும் முன்னம்
அமைய வகுத்தவன் ஆதி புராணன்
சமையங்கள் ஆறும் தன் தாள் இணை நாட
அமையம் குழல் கின்ற ஆதி பிரானே.
உரை
   
2ஒன்று அது பேரூர் வழி ஆறு அதற்கு உள
என்றது போல இரு முச் சமயமும்
நன்று இது தீது இது என்று உரையாளர்கள்
குன்று குரைத்து எழு நாயை ஒத்தார்களே.
உரை
   
3சைவப் பெருமைத் தனி நாயகன் தன்னை
உய்ய உயிர்க் கின்ற ஒண் சுடர் நந்தியை
மெய்ய பெருமையர்க்கு அன்பனை இன்பம் செய்
வையத் தலைவனை வந்து அடைந்து உய்மினே.
உரை
   
4சிவன் அவன் வைத்தது ஓர் தெய்வ நெறியில்
பவன் அவன் வைத்த பழ வழி நாடி
இவன் அவன் என்பது அறிய வல்லார்கட்கு
அவன் அவன் அங்கு உளதாம் கடன் ஆமே.
உரை
   
5ஆம் ஆறு உரைக்கும் அறு சமய ஆதிக்குப்
போம் ஆறு தான் இல்லை புண்ணியம் அல்லது அங்கு
ஆம் ஆம் வழி ஆக்கும் அவ் வேறு உயிர் கட்கும்
போம் ஆறு அவ் ஆதாரப் பூங் கொடியாளே.
உரை
   
6அரன் நெறி ஆவது அறிந்தேனும் நானும்
சிர நெறி தேடித் திரிந்த அந்நாளும்
உர நெறி உள்ளக் கடல் கடந்து ஏறும்
தர நெறி நின்ற தனிச் சுடர் தானே.
உரை
   
7தேர்ந்த அரனை அடைந்த சிவ நெறி
பேர்ந்தவர் உன்னிப் பெயர்ந்த பெருவழி
ஆர்ந்தவர் அண்டத்துப் புக்க அருள் நெறி
போந்து புனைந்து புணர் நெறி ஆமே.
உரை
   
8ஈருமனத்தை இரண்டு அற வீசுமின்
ஊரும் சகாரத்தை ஓதுமின் ஓதியே
வாரும் அரநெறி மன்னியே முன்னியத்
தூரும் சுடர் ஒளி தோன்றலும் ஆமே.
உரை
   
9மினல் குறியாளனை வேதியர் வேதத்து
அனல் குறியாளனை ஆதிப் பிரான் தன்னை
நினைக் குறியாளனை ஞானக் கொழுந்தின்
நயக் குறி காணில் அரன் நெறி ஆமே.
உரை
   
10ஆய்ந்து உணரார் களின் ஆன்மாச் சதுர் பல
ஆய்ந்து உணரா வகை நின்ற அரன் நெறி
பாய்ந்து உணர்வார் அரன் சேவடி கை தொழு
தேர்ந்து உணர் செய்வது ஓர் இன்பமும் ஆமே.
உரை
   
11சைவ சமயத் தனிநாயகன் நந்தி
உய்ய வகுத்த குருநெறி ஒன்று உண்டு
தெய்வச் சிவநெறி சன்மார்க்கம் சேர்ந்து உய்ய
வையத்து உளார்க்கு வகுத்து வைத்தானே.
உரை
   
12இத்தவம் அத்தவம் என்று இரு பேர் இடும்
பித்தரைக் காணின் நகும் எங்கள் பேர் நந்தி
எத்தவம் ஆகில் என் எங்குப் பிறக்கில் என்
ஒத்து உணர்வார்க்கு ஒல்லையூர் புகல் ஆமே.
உரை
   
13ஆமே பிரான் முகம் ஐந்தொடும் ஆர் உயிர்
ஆமே பிரானுக்கு அதோ முகம் ஆறு உள
தாமே பிரானுக்கும் தன் சிர மாலைக்கும்
நாமே பிரானுக்கு நரர் இயல்பாமே.
உரை
   
14ஆதிப் பிரான் உலகு ஏழும் அளந்தவன்
ஓதக் கடலும் உயிர்களும் ஆய் நிற்கும்
பேதிப்பு இலாமையின் நின்ற பராசத்தி
ஆதிக் கண் தெய்வமும் அந்தமும் ஆமே.
உரை
   
15ஆய்ந்து அறிவார்கள் அமரர் வித்தியாதரர்
ஆய்ந்து அறியா வண்ணம் நின்ற அரன் நெறி
ஆய்ந்து அறிந்தேன் அவன் சேவடி கை தொழ
ஆய்ந்து அறிந்தேன் இம்மை அம்மை கண்டேனே.
உரை
   
16அறிய ஒண்ணாத அவ் உடம்பின் பயனை
அறிய ஒண்ணாத அறு வகை ஆக்கி
அறிய ஒண்ணாத அறுவகைக் கோசத்து
அறிய ஒண்ணாதது ஓர் அண்டம் பதிந்தே.
உரை