ஆறாம் தந்திரம்

13. அபக்குவன்

1குருட்டினை நீக்கும் குருவினைக் கொள்ளார்
குருட்டினை நீக்காக் குருவினைக் கொள்வார்
குருடும் குருடும் குருட்டு ஆட்டம் ஆடிக்
குருடும் குருடும் குழிவிழும் ஆறே.
உரை
   
2மனத்தில் எழுந்தது ஓர் மாயக் கண்ணாடி
நினைப்பின் அதனின்ல் நிழலையும் காணார்
வினைப் பயன் போக விளக்கியும் கொள்ளார்
புறக் கடை இச்சித்துப் போகின்ற வாறே.
உரை
   
3ஏய் எனில் என் என மாட்டார் பிரசைகள்
வாய் முலை பெய்ய மதுர நின்று ஊறிடும்
தாய் முலை ஆவது அறியார் தமர் உளோர்
ஊன் நிலை செய்யும் உரு இலிதானே.
உரை
   
4வாய் ஒன்று சொல்லி மனம் ஒன்று சிந்தித்து
நீ ஒன்று செய்யல் உறுதி நெடும் தகாய்
தீ என்று இங்கு உன்னைத் தெளிவன் தெளிந்தபின்
பேய் என்று இங்கு என்னைப் பிறர் தெளியாரே.
உரை
   
5பஞ்சத் துரோகத்துப் பாதகர் தம்மை
அஞ்சச் சமயத்தோர் வேந்தன் அரும் தண்டம்
விஞ்சச் செய்து இப்புவி வேறே விடா விடில்
பஞ்சத்து உளாய்ப் புவி முற்றும் பாழ் ஆகுமே.
உரை
   
6தவத்து இடை நின்றவர் தாம் உண்ணும் கன்மம்
சிவத்து இடை நின்றது தேவர் அறியார்
தவத்து இடை நின்று அறியாதவர் எல்லாம்
பவத்து இடை நின்றது ஓர் பாடு அது ஆமே.
உரை
   
7கன்றலும் கருதலும் கருமம் செய்தலும்
நின்றலும் சுவைத்தலும் தீமை செய்தலும்
பின்றலும் பிறங்கலும் பெருமை கூறலும்
என்று இவை இறை பால் இயற்கை அல்லவே.
உரை
   
8விடிவது அறியார் வெளி காண மாட்டார்
விடியில் வெளியில் விழிக்கவும் மாட்டார்
கடியது ஓர் உண்மை கட்டு மின் காண்மின்
விடியாமை காக்கும் விளக்கு அது ஆமே.
உரை
   
9வைத்த பசு பாச மாற்று நெறி வைகிப்
பெத்தம் அற முத்தன் ஆகிப் பிறழ் உற்றுத்
தத்துவம் உன்னித் தலைப் படாது அவ்வாறு
பித்து ஆன சீடனுக்கு ஈயப் பெறாது ஆனே.
உரை
   
10மன்னும் மலம் ஐந்தும் மாற்றும் வகை ஓரான்
துன்னிய காமம் ஆதி தோயும் தொழில் நீங்கான்
பின்னிய பொய்யன் பிறப்பு இறப்பு அஞ்சாதான்
அன்னியன் ஆவன் அசல் சீடன் ஆமே.
உரை