ஆறாம் தந்திரம்

14. பக்குவன்

1தொழில் அறிவாளர் சுருதி கண் ஆகப்
பழுது அறியாத பரம குருவை
வழி அறிவார் நல்வழி அறிவாளர்
அழிவு அறிவார் மற்றை அல்லாதவரே.
உரை
   
2பதைத்து ஒழிந்தேன் பரமா உனை நாடி
அதைத்து ஒழிந்தேன் இனி யாரொடும் கூடேன்
சிதைத்து அடியேன் வினை சிந்தனை தீர
உதைத்து உடையாய் உகம் தாண்ட அருளாயே.
உரை
   
3பதைக்கின்ற போதே பரம் என்னும் வித்தை
விதைக் கின்ற வித்தினை மேல் நின்று நோக்கிச்
சிதைக் கின்ற சிந்தையைச் செவ்வே நிறுத்தி
இசைக் கின்ற அன்பருக்கு ஈயலும் ஆமே.
உரை
   
4கொள்ளினும் நல்ல குருவினைக் கொள்ளுக
உள்ள பொருள் உடல் ஆவியுடன் ஈக
எள்ளத் தனையும் இடைவிடதே நின்று
தெள்ளி அறியச் சிவ பதம் தானே.
உரை
   
5சோதி விசாகம் தொடர்ந்து இரு தேள் நண்டு
ஓதிய நாளே உணர்வது தான் என்று
நீதியுள் நீர்மை நினைந்தவர்க்கு அல்லது
ஆதியும் ஏதும் அறிய கிலானே.
உரை
   
6தொழில் ஆரம் ஆம் மணித் தூய்தான சிந்தை
எழிலால் இறைவன் இடம் கொண்ட போதே
விழலார் விறல் ஆம் வினை அது போகக்
கழல் ஆர் திருவடி கண்ட அருள் ஆமே.
உரை
   
7சாத்திகன் ஆய்ப் பர தத்துவம் தான் உன்னி
ஆத்திக பேத நெறி தோற்றம் ஆகியே
ஆர்த்த பிறவியின் அஞ்சி அற நெறி
சாத்த வல்லான் அவன் சற் சீடன் ஆமே.
உரை
   
8சத்தும் அசத்தும் எவ்வாறு எனந் தான் உன்னிச்
சித்தை உறுக்கிச் சிவன் அருள் கை காட்டப்
பத்தியின் ஞானம் பெறப் பணிந்தான் அந்தச்
சத்தியில் இச்சைத் தகுவோன் சற் சீடனே.
உரை
   
9அடி வைத்து அருளுதி ஆசான் நின்று உன்னா
அடி வைத்த மா முடி மாயப் பிறவி
அடி வைத்த காய அருள் சத்தி யாலே
அடி பெற்ற ஞானத்தன் ஆசற்று உளோனே.
உரை
   
10சீராரு ஞானத்தின் இச்சை செலச்செல்ல
வாராத காதல் குருபரன் பால் ஆகச்
சாராத சாதக நான்கும் தன் பால் உற்றோன்
ஆராயும் ஞானத்தன் ஆம் அடிவைக்கவே.
உரை
   
11உணர்த்து மதி பக்குவர்க்கே உணர்த்தி
இணக்கில் பராபரத்து எல்லையுள் இட்டுக்
குணக்கொடு தெற்குத் தர பச்சிமம் கொண்டு
உணர்த்துமின் நாவுடையாள் தன்னை உன்னியே.
உரை
   
12இறை அடி தாழ்ந்து ஐ வணக்கமும் எய்திக்
குறை அது கூறிக் குணம் கொண்டு போற்றச்
சிறை உடல் நீ அறக் காட்டிச் சிவத்தோடு
அறிவுக்கு அறிவிப்போன் சன்மார்க்கி ஆமே.
உரை
   
13வேட்கை விடு நெறி வேதாந்தம் ஆதலால்
வாழ்க்கைப் புனல் வழி மாற்றிச் சித்தாந்தத்து
வேட்கை விடும் மிக்க வேதாந்தி பாதமே
தாழ்க்கும் தலையினோன் சற் சீடன் ஆமே.
உரை
   
14சற்குணம் வாய்மை தயா விவேகம் தண்மை
சற்குரு பாதமே சாயை போல் நீங்காமே
சிற்பர ஞானம் தெளியத் தெளிவோர்தல்
அற்புதமே தோன்றல் ஆகும் சற் சீடனே.
உரை