ஏழாம் தந்திரம்

19. சமாதிக் கிரியை

1அந்தம் இல் ஞானி தன் ஆகம் தீயினில்
வெந்திடின் நாடு எலாம் வெப்புறத் தீயினில்
நொந்து அது நாய் நரி நுகரின் உண் செரு
வந்து நாய் நரிக்கு உணவு ஆகும் வையகமே.
உரை
   
2எண்ணிலா ஞானி உடல் எரி தாவிடில்
அண்ணல் தம் கோயில் அழல் இட்டது ஆங்கு ஒக்கும்
மண்ணின் மழை விழா வையகம் பஞ்சம் ஆம்
எண் அரு மன்னர் இழப்பார் அரசே.
உரை
   
3புண்ணியம் ஆம் அவர் தம்மைப் புதைப்பது
நண்ணி அனல் கோக்கில் நாட்டில் அழிவு ஆகும்
மண்ணில் அழியில் அலங்கார பங்கம் ஆம்
மண் உலகு எல்லாம் மயங்கும் அனல் மண்டியே.
உரை
   
4அந்தம் இல் ஞானி அருளை அடைந்தக் கால்
அந்த உடல் தான் குகை செய்து இருத்திடில்
சுந்தர மன்னரும் தொல் புவி உள்ளோரும்
அந்தம் இல் இன்ப அருள் பெறுவாரே.
உரை
   
5நவ மிகு சாணாலே நல் ஆழம் செய்து
குவை மிகு சூழ ஐஞ் சாண் ஆகக் கோட்டித்
தவம் மிகு குகை முக்கோண முச்சாண் ஆக்கிப்
பவம் அறு நல்குகை பத்மா சனமே.
உரை
   
6தன் மனை சாலை குளம் கரை ஆற்று இடை
நல் மலர்ச் சோலை நகரின் நல் பூமி
உன்னருங் கானம் உயர்ந்த மலைச் சாரல்
இந் நிலம் தான் குகைக்கு எய்தும் இடங்களே.
உரை
   
7நல் குகை நால் வட்டம் பஞ்சாங்க பாதம் ஆய்
நிற்கின்ற பாத நவ பாத நேர்விழப்
பொற்பமர் ஓசமும் மூன்றுக்கு மூன்று அணி
நிற்பவர் தாம் செய்யும் நேர்மை அது ஆமே.
உரை
   
8பஞ்ச லோகங்கள் நவ மணி பாரித்து
விஞ்சப் படுத்த தன் மேல் ஆசனம் இட்டு
முஞ்சி படுத்து வெண் நீறு இட்டு அதன் மேலே
பொன் செய்த நல் சுண்ணம் பொதியலும் ஆமே.
உரை
   
9நள் குகை நால் வட்டம் படுத்த தன்மேல் சாரக்
கள் அவிழ் தாமம் களபம் கத்தூரியும்
தெள்ளிய சாந்து புழுகு பன்னீர் சேர்த்து
ஒள்ளிய தூபம் உவந்து இடு வீரே.
உரை
   
10ஓதிடும் வெண் நீற்றால் உத் தூள் அம் குப்பாய
மீதினில் இட்ட ஆசனத்தின் மேல் வைத்துப்
போது அறு சுண்ணமும் நீறும் பொலிவித்து
மீதில் இருத்தி விரித்திடு வீரே.
உரை
   
11விரித்த பின்னால் சாரு மேவுதல் செய்து
பொரித்த கறி போனகம் இள நீரும்
குருத்தலம் வைத்தோர் குழை முகம் பார்வை
தரித்த பின் மேல் வட்டம் சாத்திடுவீரே.
உரை
   
12மீது சொரிந்திடும் வெண் நீறும் சுண்ணமும்
போது பல கொண்டு தர்ப்பைப் புல் வில்வமும்
பாத உகத்தான் மஞ்சனம் செய்து பார்
மீது மூன்றுக்கு மூன்று அணி நிலம் செய்யுமே.
உரை
   
13ஆதனம் மீதில் அரசு சிவலிங்கம்
போதும் இரண்டினில் ஒன்றைத் தாபித்து
மேதகு சந்நிதி மேவுத் தரம் பூர்வம்
காதலில் சோடசம் காண் உப சாரமே.
உரை