ஒன்பதாம் தந்திரம்

10. ஞானோதயம்

1மன சந்தியில் கண்ட மன்நனவு ஆகும்
கனவுற ஆனந்தம் காண்டல் அதனை
வினவுற ஆனந்தம் ஈது ஒழி என்ப
இனம் உற்ற் ஆனந்தி ஆனந்தம் இரண்டே.
உரை
   
2கரி அட்ட கையன் கபாலம் கை ஏந்தி
எரியும் இளம் பிறை சூடும் எம்மானை
அரியன் பெரியன் என்று ஆட் பட்டது அல்லால்
கரியன் கொல் சேயன் கொல் காண்கின்றிலேனே.
உரை
   
3உண்ணல் உறங்கல் உலாவல் உயிர்போதல்
நண்ணல் நரக சுவர்க்கத்து நாட்டிடப்
பண்ணல் அவன்பணியால் இவன் பாலிடை
திண்ணிதில் செய்கை சிவன் பணி ஆகுமே.
உரை
   
4ஓடும் இருக்கும் கிடக்கும் உடன் எழுந்து
ஆடும் பறக்கும் அகண்டமும் பேசிடும்
பாடும் புறத்து எழும் பல்லுயிர் ஆனந்தம்
கூடும் பொழுதில் குறிப்பு இவை தான் அன்றே.
உரை
   
5மிக்கார் அமுது உண்ண நஞ்சு உண்ட மேலவன்
தக்கார் உரைத்த தவநெறியே சென்று
புக்கால் அருளும் பொன் உரை ஞானத்தை
நக்கார் கழல் வழி நாடுமின் நீரே.
உரை
   
6விளக்கைப் பிளந்து விளக்கினை ஏற்றி
விளக்கினுக்கு உள்ளே விளக்கினைத் தூண்டி
விளக்கில் விளக்கை விளக்க வல்லார்க்கு
விளக்கு உடையான் கழல் மேவலும் ஆமே.
உரை
   
7தத்துவம் எங்கு உண்டு தத்துவன் அங்கு உண்டு
தத்துவம் எங்கு இல்லை தத்துவன் அங்கு இல்லை
தத்துவ ஞானத்தின் தன்மை அறிந்த பின்
தத்துவன் அங்கே தலைப்படும் தானே.
உரை
   
8விசும்பு ஒன்று தாங்கிய மெய்ஞ் ஞானத்து உள்ளே
அசும்பின் நின்று ஊறிய தார் அமுதாகும்
பசும் பொன் திகழும் படர் சடை மீதே
குசும்ப மலர்க் கந்தம் கூடி நின்றானே.
உரை
   
9முத்தின் வயிரத்தின் முந்நீர்ப் பவளத்தின்
கொத்தும் பசும் பொன்னின் தூ ஒளி மாணிக்கம்
ஒத்து உயர் அண்டத்து உள் அமர் சோதியை
எத்தன்மை வேறு என்று கூறு செய்வீரே.
உரை
   
10நான் என்றும் தான் என்றும் நாடினேன் நாடலும்
நான் என்றும் தான் என்று இரண்டு இல்லை என்பது
நான் என்ற ஞான முதல்வனே நல்கினான்
நான் என்று நானும் நினைப்பு ஒழிந்தேனே.
உரை
   
11ஞானத்தின் நன் நெறி நாத அந்த நல் நெறி
ஞானத்தின் நல் நெறி நான் என்று அறிவோர்தல்
ஞானத்தின் நல் யோக நல் நிலையே நிற்றல்
ஞானத்தின் நல் மோன நாத அந்த வேதமே.
உரை
   
12உய்ய வல்லார் கட்கு உயிர் சிவ ஞானமே
உய்ய வல்லார் கட்கு உயிர் சிவ தெய்வமே
உய்ய வல்லார் கட்கு ஒடுக்கம் பிரணவம்
உய்ய வல்லார் அறிவு உள் அறிவு ஆமே.
உரை
   
13காண வல்லார்க்கு அவன் கண்ணின் மணி ஒக்கும்
காண வல்லார்க்குக் கடலின் அமுது ஒக்கும்
பேண வல்லார்க்குப் பிழைப்பு இலன் பேர் நந்தி
ஆண வல்லார்க்கே அவன் துணை ஆமே.
உரை
   
14ஓம் எனும் ஓர் எழுத்து உள் நின்ற ஓசை போல்
மேல் நின்ற தேவர் விரும்பும் விழுப்பொருள்
சேய் நின்ற செஞ் சுடர் எம் பெருமான் அடி
ஆய் நின்ற தேவர் அகம் படி ஆமே.
உரை