பாடல் எண் :4194

ஆங்கவர் மனத்தின் செய்கை யரனடிப் போதுக் காகக்கி
ஓங்கிய வாக்கின் செய்கை யுயர்ந்தவஞ் செழுத்துக் காக்கி
தாங்குகைத் தொழிலின் செய்கை தம்பிரா னடியார்க் காகப்
பாங்குடை யுடையுங் கீளும் பழுதில்கோ வணமு நெய்வார்.
3
(இ-ள்) ஆங்கவர்......போதுக்காக்கி - அந்நிலையில் அவர் தமது மனத்தின் றொழிலைச் சிவனது திருவடித் தாமரைக்கு ஆக ஆக்கி; ஓங்கிய.......எழுத்துக்காக்கி - மேன்மேல் ஓங்கிய வாக்கினது தொழிலை உயர்வுடைய திருவைந்தெழுத்தினுக்காக ஆக்கி; தாங்கு .....ஆக - தாங்கிய கைத்தொழிலின் செயல்களை யெல்லாம் தமது பெருமானுடைய அடியவர்களுக்கு ஆகும்படி; பாங்குடை.....நெய்வார் - பாங்கு பெறும் உடையும் கீளும் பழுதிலாத கோவணமுமாகிய இவற்றை நெய்வாராகி;
(வி-ரை) குறிப்பு ;- திருவாசகச் சொற் பொரு ளாட்சியினை மேற்கொண்டு போற்றி ஆசிரியர் அழகுபட எடுத்துக்காட்டியருளிய இடங்களில் இது சிறந்ததொன்றாகும். “சிந்தனைநின் றனக்காக்கி நாயி னேன்றன் கண்ணிணைநின் றிருப்பாதப் போதுக் காக்கி, வந்தனையும் அம் மலர்க்கே யாக்கி வாக்குன் மணிவார்த்தைக் காக்கிÓ என்பது திருவாசகத் திருவாக்கு. (41 - 26) ஆங்கு - முன்பாட்டிற் கூறிய “தேசினாÓ ராய் ஒழுகிவரும் அந்நிலையில்.
மனத்தின் செய்கை - நினைப்பு; செய்கை - நிகழ்த்திய செயல்; அரனடிப் போது - போது - மலர்; “திருப்பாதப்போதுÓ - என்பது திருவாசகம்.
இங்குக் கூறிய மூவகைச் செய்கைகளையும் ஆக்குதலாவது அவ்வந்நிகழ்ச்சிகளையும் வேறொன்றிற் சேராது அவ்வவற்றின்பாலே யாகும்படி பயிலச் செய்தல்.
மனம் - வாக்கு கைத்தொழில் - என்பன மூன்று காணங்களையும் குறித்தல்காண்க.
மனத்தின் செய்கை - அரனடிப் போதுக்காக்கி - மனம் சிவன்றிருவடிகளையே இடையறாது நினைந்திருத்தல்; சிவன் உயிர்களுக்கு இடையறாது செய்யும் பேரருளை இடையறாது நினைந்தவண்ணமாக நிற்றல். இஃது இடையறாத பயிற்சியால் வருவது.
ஓங்கிய - மேன்மேல் எழுகின்ற - வாக்கு, முன்கூறிய மனத்தின் றொழிற்பாட்டின்படியே எழுகின்றதனாலும், பிறருமறிய வருதலானும் ஓங்கிய வாக்கு - என்றார்.
வாக்கின் செய்கை உயர்ந்த அஞ்செழுத்துக்காக்குதலாவது வாக்கினால் இடையறாது திருவைந்தெழுத்தினை எண்ணி உச்சரித்துக் கொண்டிருத்தல். (பேதம் . 9ம் சூத்).
உயர்ந்த அஞ்சசெழுத்து - மந்திரங்கள் யாவற்றினும் தலைசிறந்த திருவைந்தெழுத்து; “ஆதிமந்திர மஞ்செழுத்துÓ (2596); மகாமந்திரம்; “சிவனுக்கு மேற்பட்ட தெய்வமில்லை; ஐந்தெழுத்துக்கு மேற்பட்ட மந்திரமில்லை; என்பது பழமொழி.
உயர்ந்த - எல்லா மந்திரங்களினும் மேலாகியதும், அம்மந்திரங்களை யெல்லாம் உண்ணின்று இயக்கம் சிவ சிற்சத்தியே உருவமாகியதும் ஆகிய; “ஆதி மந்திர மஞ்செலுத் தோதுவார் நோக்கு, மாதி ரத்தினும் மற்றைமந் திரவிதி வருமேÓ (2596) என்ற விடத்து இப்பெருமையினை எடுத்துக் காட்டியவாறு காண்க. “வாக்குன் மணிவார்த்தைக் காக்கிÓ (திருவா). அங்கு மணிவார்த்தை என்றது திருவைத்தெழுத்தேயாம் என்று ஆசிரியர் பொருள் காட்டியருளும் நிலையும் கண்டுகொள்க. “சிவனஞ் செழுத்துÓ, “திருநாம மஞ்செழுத்துÓ, “மாசின் மணியின் மணிவார்த்தைÓ என்பனவாதி திருவாக்குக்களும் காண்க. “இருதலை மாணிக்கம்Ó என்ற வழக்கும் காண்க.
உயர்ந்த - உயர்த்துகின்ற எனப் பிறவினையாகப் பொருள் கொண்டு ஆன்மாக்களைப் பிறவிப் படுகுழியினின்றும் மேல் எடுத்து உயர்த்தும் என்ற குறிப்புப்புட உரைத்தலுமாம்.
கைத்தொழிலின் செய்கை - கைத்தொழில் - இங்கு உடம்பாற் செய்யும்தொழில்கள் எவையும் என்ற பொருள்தந்து நின்றது. தாங்குதல் - மேற்கொள்ளுதல்.
பாங்கு - உரிய பண்பு; நிலை; இதனை உடை, கீள், கோவணம் என்ற மூன்றுக்குங் கூட்டுக.
பழுதில் கோவணம் - பழுதில் - “ஓங்கு கோவணப் பெருமைÓ (515) என்று பலவும் அமர்நீதியார் புராணத்துட் கூறுவன வெல்லாம் இங்கு நினைவு கூரவைத்து இந்த அடைமொழி தந்தோதினார்.
மேல் வரும் பாட்டிலும் “ஒப்பில் கோவணம்Ó என்பது காண்க. பிறிதி னியைபு நீக்கிய விசேடணம்.
நெய்வார் - முற்றெச்சம்; நெய்வார் - நெய்து - அளித்து - ஏத்தி - ஆகிச் - சேர்ந்தார் என்று முடிபுகொள்க.