முகப்பு		தொடக்கம்

548 மென்னடை அன்னம் பரந்து விளையாடும்       வில்லிபுத்தூர் உறைவான் தன் பொன்னடி காண்பது ஓர் ஆசையினால் என்       பொரு கயற் கண்ணினை துஞ்சா இன் அடிசிலொடு பால்-அமுது ஊட்டி       எடுத்த என் கோலக் கிளியை உன்னொடு தோழமைக் கொள்ளுவன் குயிலே       உலகு அளந்தான் வரக் கூவாய்             (5)