முகப்பு		தொடக்கம்

894 வெள்ள-நீர் பரந்து பாயும்       விரி பொழில் அரங்கந் தன்னுள் கள்வனார் கிடந்தவாறும்       கமல நன் முகமும் கண்டும் உள்ளமே வலியை போலும்       ஒருவன் என்று உணர மாட்டாய் கள்ளமே காதல் செய்து உன்       கள்ளத்தே கழிக்கின்றாயே             (24)