முகப்பு		தொடக்கம்

964 இரவு கூர்ந்து இருள் பெருகிய வரை முழை       இரும் பசி-அது கூர அரவம் ஆவிக்கும் அகன்-பொழில் தழுவிய       அருவரை இமயத்து பரமன் ஆதி எம் பனி முகில் வண்ணன் என்று       எண்ணி நின்று இமையோர்கள் பிரமனோடு சென்று அடிதொழும் பெருந்தகைப்       பிரிதி சென்று அடை நெஞ்சே             (8)