நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்

முதல் ஆயிரம்
பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார் திருமொழி

காப்பிடல்
191இந்திரனோடு பிரமன்
      ஈசன் இமையவர் எல்லாம்
மந்திர மா மலர் கொண்டு
      மறைந்து உவராய் வந்து நின்றார்
சந்திரன் மாளிகை சேரும்
      சதுரர்கள் வெள்ளறை நின்றாய்
அந்தியம் போது இது ஆகும்
      அழகனே காப்பிட வாராய்             (1)
   
192கன்றுகள் இல்லம் புகுந்து
      கதறுகின்ற பசு எல்லாம்
நின்றொழிந்தேன் உன்னைக் கூவி
      நேசமேல் ஒன்றும் இலாதாய்
மன்றில் நில்லேல் அந்திப் போது
      மதிற் திருவெள்ளறை நின்றாய்
நன்று கண்டாய் என்தன் சொல்லு
      நான் உன்னைக் காப்பிட வாராய்            (2)
   
193செப்பு ஓது மென்முலையார்கள்
      சிறுசோறும் இல்லும் சிதைத்திட்டு
அப்போது நான் உரப்பப் போய்
      அடிசிலும் உண்டிலை ஆள்வாய்
முப் போதும் வானவர் ஏத்தும்
      முனிவர்கள் வெள்ளறை நின்றாய்
இப்போது நான் ஒன்றும் செய்யேன்
      எம்பிரான் காப்பிட வாராய்             (3)
   
194கண்ணில் மணல்கொடு தூவிக்
      காலினால் பாய்ந்தனை என்று என்று
எண் அரும் பிள்ளைகள் வந்திட்டு
      -இவர் ஆர்?- முறைப்படுகின்றார்
கண்ணனே வெள்ளறை நின்றாய்
      கண்டாரொடே தீமை செய்வாய்
வண்ணமே வேலையது ஒப்பாய்
      வள்ளலே காப்பிட வாராய்             (4)
   
195பல்லாயிரவர் இவ் ஊரில்
      பிள்ளைகள் தீமைகள் செய்வார்
எல்லாம் உன்மேல் அன்றிப் போகாது
      எம்பிரான் நீ இங்கே வாராய்
நல்லார்கள் வெள்ளறை நின்றாய்
      ஞானச் சுடரே உன்மேனி
சொல் ஆர வாழ்த்தி நின்று ஏத்திச்
      சொப்படக் காப்பிட வாராய்             (5)
   
196கஞ்சன் கறுக்கொண்டு நின்மேல்
      கரு நிறச் செம் மயிர்ப் பேயை
வஞ்சிப்பதற்கு விடுத்தான்
      என்பது ஓர் வார்த்தையும் உண்டு
மஞ்சு தவழ் மணி மாட
      மதிற் திருவெள்ளறை நின்றாய்
அஞ்சுவன் நீ அங்கு நிற்க
      அழகனே காப்பிட வாராய்
6
   
197கள்ளச் சகடும் மருதும்
      கலக்கு அழிய உதைசெய்த
பிள்ளையரசே நீ பேயைப்
      பிடித்து முலை உண்ட பின்னை
உள்ளவாறு ஒன்றும் அறியேன்
      ஒளியுடை வெள்ளறை நின்றாய்
பள்ளிகொள் போது இது ஆகும்
      பரமனே காப்பிட வாராய்             (7)
   
198இன்பம் அதனை உயர்த்தாய்
      இமையவர்க்கு என்றும் அரியாய்
கும்பக் களிறு அட்ட கோவே
      கொடுங் கஞ்சன் நெஞ்சினிற் கூற்றே
செம்பொன் மதில் வெள்ளறையாய்
      செல்வத்தினால் வளர் பிள்ளாய்
கம்பக் கபாலி காண் அங்கு
      கடிது ஓடிக் காப்பிட வாராய்             (8)
   
199இருக்கொடு நீர் சங்கிற் கொண்டிட்டு
      எழில் மறையோர் வந்து நின்றார்
தருக்கேல் நம்பி சந்தி நின்று
      தாய் சொல்லுக் கொள்ளாய் சில நாள்
திருக்காப்பு நான் உன்னைச் சாத்த
      தேசு உடை வெள்ளறை நின்றாய்
உருக் காட்டும் அந்தி விளக்கு இன்று
      ஒளி கொள்ள ஏற்றுகேன் வாராய்            (9)
   
200போது அமர் செல்வக்கொழுந்து புணர் திருவெள்ளறையானை
மாதர்க்கு உயர்ந்த அசோதை மகன்தன்னைக் காப்பிட்ட மாற்றம்
வேதப் பயன் கொள்ள வல்ல விட்டுசித்தன் சொன்ன மாலை
பாதப் பயன் கொள்ள வல்ல பத்தர் உள்ளார் வினை போமே             (10)