நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்

முதல் ஆயிரம்
பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார் திருமொழி

திருக்கோட்டியூர்
359நா அகாரியம் சொல் இலாதவர்
      நாள்தொறும் விருந்து ஓம்புவார்
தேவ காரியம் செய்து வேதம்
      பயின்று வாழ் திருக்கோட்டியூர்
மூவர்காரியமும் திருத்தும்
      முதல்வனைச் சிந்தியாத அப்
பாவகாரிகளைப் படைத்தவன்
      எங்ஙனம் படைத்தான் கொலோ             (1)
   
360குற்றம் இன்றிக் குணம் பெருக்கிக்
      குருக்களுக்கு அனுகூலராய்ச்
செற்றம் ஒன்றும் இலாத வண்கையி
      னார்கள் வாழ் திருக்கோட்டியூர்த்
துற்றி ஏழ் உலகு உண்ட தூ மணி
      வண்ணன் தன்னைத் தொழாதவர்
பெற்ற தாயர் வயிற்றினைப் பெரு
      நோய்செய்வான் பிறந்தார்களே             (2)
   
361வண்ண நல் மணியும் மரகதமும்
      அழுத்தி நிழல் எழும்
திண்ணை சூழ் திருக்கோட்டியூர்த் திரு
      மாலவன் திருநாமங்கள்
எண்ணக் கண்ட விரல்களால் இறைப்
      போதும் எண்ணகிலாது போய்
உண்ணக் கண்ட தம் ஊத்தை வாய்க்குக்
      கவளம் உந்துகின்றார்களே             (3)
   
362உரக மெல் அணையான் கையில் உறை
      சங்கம் போல் மட அன்னங்கள்
நிரைகணம் பரந்து ஏறும் செங்
      கமல வயற் திருக்கோட்டியூர்
நரகநாசனை நாவிற் கொண்டு அழை
      யாத மானிட சாதியர்
பருகு நீரும் உடுக்குங் கூறையும்
      பாவம் செய்தன தாம் கொலோ             (4)
   
363ஆமையின் முதுகத்திடைக் குதி
      கொண்டு தூ மலர் சாடிப் போய்த்
தீமை செய்து இளவாளைகள் விளை
      யாடு நீர்த் திருக்கோட்டியூர்
நேமி சேர் தடங்கையினானை
      நினைப்பு இலா வலி நெஞ்சு உடைப்
பூமி-பாரங்கள் உண்ணும் சோற்றினை
      வாங்கிப் புல்லைத் திணிமினே             (5)
   
364பூதம் ஐந்தொடு வேள்வி ஐந்து
      புலன்கள் ஐந்து பொறிகளால்
ஏதம் ஒன்றும் இலாத வண்கையி
      னார்கள் வாழ் திருக்கோட்டியூர்
நாதனை நரசிங்கனை நவின்று
      ஏத்துவார்கள் உழக்கிய
பாத தூளி படுதலால் இவ்
      உலகம் பாக்கியம் செய்ததே             (6)
   
365குருந்தம் ஒன்று ஒசித்தானொடும் சென்று
      கூடி ஆடி விழாச் செய்து
திருந்து நான்மறையோர் இராப்பகல்
      ஏத்தி வாழ் திருக்கோட்டியூர்க்
கருந் தடமுகில் வண்ணனைக் கடைக்
      கொண்டு கைதொழும் பத்தர்கள்
இருந்த ஊரில் இருக்கும் மானிடர்
      எத்தவங்கள் செய்தார் கொலோ             (7)
   
366நளிர்ந்த சீலன் நயாசலன் அபி
      மான துங்கனை நாள்தொறும்
தெளிந்த செல்வனைச் சேவகங் கொண்ட
      செங்கண் மால் திருக்கோட்டியூர்க்
குளிர்ந்து உறைகின்ற கோவிந்தன் குணம்
      பாடுவார் உள்ள நாட்டினுள்
விளைந்த தானியமும் இராக்கதர்
      மீது கொள்ளகிலார்களே             (8)
   
367கொம்பின் ஆர் பொழில்வாய்க் குயிலினம்
      கோவிந்தன் குணம் பாடு சீர்ச்
செம்பொன் ஆர் மதில் சூழ் செழுங் கழ
      னி உடைத் திருக்கோட்டியூர்
நம்பனை நரசிங்கனை நவின்று
      ஏத்துவார்களைக் கண்டக்கால்
எம்பிரான் தன சின்னங்கள் இவர்
      இவர் என்று ஆசைகள் தீர்வனே             (9)
   
368காசின் வாய்க் கரம் விற்கிலும் கர
      வாது மாற்று இலி சோறு இட்டுத்
தேச வார்த்தை படைக்கும் வண்கையி
      னார்கள் வாழ் திருக்கோட்டியூர்க்
கேசவா புருடோத்தமா கிளர்
      சோதியாய் குறளா என்று
பேசுவார் அடியார்கள் எம்தம்மை
      விற்கவும் பெறுவார்களே             (10)
   
369சீத நீர் புடை சூழ் செழுங் கழனி உடைத் திருக்கோட்டியூர்
ஆதியான் அடியாரையும் அடிமையின்றித் திரிவாரையும்
கோதில் பட்டர்பிரான் குளிர் புதுவைமன் விட்டுசித்தன் சொல்
ஏதம் இன்றி உரைப்பவர் இருடீகேசனுக்கு ஆளரே             (11)