நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்

முதல் ஆயிரம்
பெரியாழ்வார்
பெரியாழ்வார் திருமொழி

திருவரங்கம் (1)
401மா தவத்தோன் புத்திரன் போய்
      மறிகடல்வாய் மாண்டானை
ஓதுவித்த தக்கணையா
      உருவுருவே கொடுத்தான் ஊர்
தோதவத்தித் தூய் மறையோர்
      துறைபடியத் துளும்பி எங்கும்
போதில் வைத்த தேன் சொரியும்
      புனல் அரங்கம் என்பதுவே            (1)
   
402பிறப்பு அகத்தே மாண்டு ஒழிந்த
      பிள்ளைகளை நால்வரையும்
இறைப் பொழுதில் கொணர்ந்து கொடுத்து
      ஒருப்படுத்த உறைப்பன் ஊர்
மறைப் பெருந் தீ வளர்த்திருப்பார்
      வருவிருந்தை அளித்திருப்பார்
சிறப்பு உடைய மறையவர் வாழ்
      திருவரங்கம் என்பதுவே             (2)
   
403மருமகன் தன் சந்ததியை
      உயிர்மீட்டு மைத்துனன்மார்
உருமகத்தே வீழாமே
      குருமுகமாய்க் காத்தான் ஊர்
திருமுகமாய்ச் செங்கமலம்
      திருநிறமாய்க் கருங்குவளை
பொரு முகமாய் நின்று அலரும்
      புனல் அரங்கம் என்பதுவே            (3)
   
404கூன் தொழுத்தை சிதகு உரைப்பக்
      கொடியவள் வாய்க் கடியசொற்கேட்டு
ஈன்று எடுத்த தாயரையும்
      இராச்சியமும் ஆங்கு ஒழிய
கான் தொடுத்த நெறி போகிக்
      கண்டகரைக் களைந்தான் ஊர்
தேன்தொடுத்த மலர்ச் சோலைத்
      திருவரங்கம் என்பதுவே             (4)
   
405பெருவரங்கள் அவைபற்றிப்
      பிழக்கு உடைய இராவணனை
உரு அரங்கப் பொருது அழித்து இவ்
      உலகினைக் கண்பெறுத்தான் ஊர்
குரவு அரும்பக் கோங்கு அலரக்
      குயில் கூவும் குளிர் பொழில் சூழ்
திருவரங்கம் என்பதுவே
      என் திருமால் சேர்விடமே             (5)
   
406கீழ் உலகில் அசுரர்களைக்
      கிழங்கிருந்து கிளராமே
ஆழி விடுத்து அவருடைய
      கரு அழித்த அழிப்பன் ஊர்
தாழை- மடல் ஊடு உரிஞ்சித்
      தவள வண்ணப் பொடி அணிந்து
யாழின் இசை வண்டினங்கள்
      ஆளம் வைக்கும் அரங்கமே             (6)
   
407கொழுப்பு உடைய செழுங்குருதி
      கொழித்து இழிந்து குமிழ்த்து எறியப்
பிழக்கு உடைய அசுரர்களைப்
      பிணம் படுத்த பெருமான் ஊர்
தழுப்பு அரிய சந்தனங்கள்
      தடவரைவாய் ஈர்த்துக்கொண்டு
தெழிப்பு உடைய காவிரி வந்து
      அடிதொழும் சீர் அரங்கமே             (7)
   
408வல் எயிற்றுக் கேழலுமாய்
      வாள்எயிற்றுச் சீயமுமாய்
எல்லை இல்லாத் தரணியையும்
      அவுணனையும் இடந்தான் ஊர்
எல்லியம் போது இருஞ்சிறை வண்டு
      எம்பெருமான் குணம் பாடி
மல்லிகை வெண்சங்கு ஊதும்
      மதில் அரங்கம் என்பதுவே             (8)
   
409குன்று ஆடு கொழு முகில் போல்
      குவளைகள் போல் குரைகடல் போல்
நின்று ஆடு கணமயில் போல்
      நிறம் உடைய நெடுமால் ஊர்
குன்று ஊடு பொழில் நுழைந்து
      கொடி இடையார் முலை அணவி
மன்று ஊடு தென்றல் உலாம்
      மதில் அரங்கம் என்பதுவே             (9)
   
410பரு வரங்கள் அவைபற்றிப் படை ஆலித்து எழுந்தானைச்
செரு அரங்கப் பொருது அழித்த திருவாளன் திருப்பதிமேல்
திருவரங்கத் தமிழ்-மாலை விட்டுசித்தன் விரித்தன கொண்டு
இருவர் அங்கம் எரித்தானை ஏத்த வல்லார் அடியோமே             (10)