நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்

இரண்டாம் ஆயிரம்
திருமங்கை ஆழ்வார்
பெரிய திருமொழி

திருநறையூர்:4
1507ஆளும் பணியும் அடியேனைக்
      கொண்டான் விண்ட நிசாசரரைத்
தோளும் தலையும் துணிவு எய்தச்
      சுடு வெம் சிலைவாய்ச் சரம் துரந்தான்-
வேளும் சேயும் அனையாரும்
      வேல்-கணாரும் பயில் வீதி
நாளும் விழவின் ஒலி ஓவா
      நறையூர் நின்ற நம்பியே             (1)
   
1508முனி ஆய் வந்து மூவெழுகால்
      முடி சேர் மன்னர் உடல் துணிய
தனி வாய் மழுவின் படை ஆண்ட
      தார் ஆர் தோளான்-வார் புறவில்
பனி சேர் முல்லை பல் அரும்ப
      பானல் ஒருபால் கண் காட்ட
நனி சேர் வயலுள் முத்து அலைக்கும்
      நறையூர் நின்ற நம்பியே             (2)
   
1509தெள் ஆர் கடல்வாய் விட வாயச்
      சின வாள் அரவில் துயில் அமர்ந்து
துள்ளா வரு மான் விழ வாளி
      துரந்தான் இரந்தான் மாவலி மண்-
புள் ஆர் புறவில் பூங் காவி
      பொலன் கொள் மாதர் கண் காட்ட
நள் ஆர் கமலம் முகம் காட்டும்
      நறையூர் நின்ற நம்பியே             (3)
   
1510ஒளியா வெண்ணெய் உண்டான் என்று
      உரலோடு ஆய்ச்சி ஒண் கயிற்றால்
விளியா ஆர்க்க ஆப்புண்டு
      விம்மி அழுதான்-மென் மலர்மேல்
களியா வண்டு கள் உண்ண
      காமர் தென்றல் அலர் தூற்ற
நளிர்வாய் முல்லை முறுவலிக்கும்
      நறையூர் நின்ற நம்பியே             (4)
   
1511வில் ஆர் விழவில் வட மதுரை
      விரும்பி விரும்பா மல் அடர்த்து
கல் ஆர் திரள் தோள் கஞ்சனைக்
      காய்ந்தான் பாய்ந்தான் காளியன்மேல்-
சொல் ஆர் சுருதி முறை ஓதிச்
      சோமுச் செய்யும் தொழிலினோர்
நல்லார் மறையோர் பலர் வாழும்
      நறையூர் நின்ற நம்பியே             (5)
   
1512வள்ளி கொழுநன் முதலாய
      மக்களோடு முக்கணான்
வெள்கி ஓட விறல் வாணன்
      வியன் தோள் வனத்தைத் துணித்து உகந்தான்-
பள்ளி கமலத்திடைப் பட்ட
      பகு வாய் அலவன் முகம் நோக்கி
நள்ளி ஊடும் வயல் சூழ்ந்த
      நறையூர் நின்ற நம்பியே             (6)
   
1513மிடையா வந்த வேல் மன்னர்
      வீய விசயன் தேர் கடவி
குடையா வரை ஒன்று எடுத்து ஆயர்
      -கோ ஆய் நின்றான் கூர் ஆழிப்
படையான்-வேதம் நான்கு ஐந்து
      வேள்வி அங்கம் ஆறு இசை ஏழ்
நடையா வல்ல அந்தணர் வாழ்
      நறையூர் நின்ற நம்பியே             (7)
   
1514பந்து ஆர் விரலாள் பாஞ்சாலி
      கூந்தல் முடிக்க பாரதத்து
கந்து ஆர் களிற்றுக் கழல் மன்னர்
      கலங்க சங்கம் வாய் வைத்தான்-
செந்தாமரைமேல் அயனோடு
      சிவனும் அனைய பெருமையோர்
நந்தா வண் கை மறையோர் வாழ்
      நறையூர் நின்ற நம்பியே             (8)
   
1515ஆறும் பிறையும் அரவமும்
      அடம்பும் சடைமேல் அணிந்து உடலம்
நீறும் பூசி ஏறு ஊரும்
      இறையோன் சென்று குறை இரப்ப
மாறு ஒன்று இல்லா வாச நீர்
      வரை மார்வு அகலத்து அளித்து உகந்தான்-
நாறும் பொழில் சூழ்ந்து அழகு ஆய
      நறையூர் நின்ற நம்பியே             (9)
   
1516நன்மை உடைய மறையோர் வாழ்
      நறையூர் நின்ற நம்பியைக்
கன்னி மதிள் சூழ் வயல் மங்கைக்
      கலியன் ஒலிசெய் தமிழ்-மாலை
பன்னி உலகில் பாடுவார்
      பாடு சாரா பழ வினைகள்
மன்னி உலகம் ஆண்டு போய்
      வானோர் வணங்க வாழ்வாரே             (10)