நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்

நான்காம் ஆயிரம்
நம்மாழ்வார்
திருவாய் மொழி

திருமாலுக்கு அன்பு செய்பவரை ஆதரித்தலும் அன்பிலாரை நிந்தித்தலும்
3048மொய்ம் மாம் பூம் பொழில் பொய்கை
      முதலைச் சிறைப்பட்டு நின்ற
கைம்மாவுக்கு அருள் செய்த
      கார் முகில் போல் வண்ணன் கண்ணன்
எம்மானைச் சொல்லிப் பாடி
      எழுந்தும் பறந்தும் துள்ளாதார்
தம்மாம் கருமம் என்? சொல்லீர்
      தண் கடல் வட்டத்து உள்ளீரே             (1)
   
3049தண் கடல் வட்டத்து உள்ளாரைத்
      தமக்கு இரையாத் தடிந்து உண்ணும்
திண் கழல் கால் அசுரர்க்குத்
      தீங்கு இழைக்கும் திருமாலைப்
பண்கள் தலைக்கொள்ளப் பாடி
      பறந்தும் குனித்தும் உழலாதார்
மண் கொள் உலகில் பிறப்பார்
      வல்வினை மோத மலைந்தே             (2)
   
3050மலையை எடுத்து கல் மாரி
      காத்து பசுநிரை தன்னைத்
தொலைவு தவிர்த்த பிரானைச்
      சொல்லிச் சொல்லி நின்று எப்போதும்
தலையினோடு ஆதனம் தட்டத்
      தடுகுட்டமாய்ப் பறவாதார்
அலை கொள் நரகத்து அழுந்திக்
      கிடந்து உழைக்கின்ற வம்பரே             (3)
   
3051வம்பு அவிழ் கோதைபொருட்டா
      மால் விடை ஏழும் அடர்த்த
செம்பவளத் திரள் வாயன்
      சிரீதரன் தொல் புகழ் பாடி
கும்பிடு நட்டம் இட்டு ஆடி
      கோகு உகட்டுண்டு உழலாதார்
தம் பிறப்பால் பயன் என்னே
      சாது சனங்களிடையே?             (4)
   
3052சாது சனத்தை நலியும்
      கஞ்சனைச் சாதிப்பதற்கு
ஆதி அம் சோதி உருவை
      அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த
வேத முதல்வனைப் பாடி
      வீதிகள் தோறும் துள்ளாதார்
ஓதி உணர்ந்தவர் முன்னா
      என் சவிப்பார் மனிசரே?             (5)
   
3053மனிசரும் மற்றும் முற்றும் ஆய்
      மாயப் பிறவி பிறந்த
தனியன் பிறப்பிலி தன்னை
      தடங் கடல் சேர்ந்த பிரானை
கனியை கரும்பின் இன் சாற்றை
      கட்டியை தேனை அமுதை
முனிவு இன்றி ஏத்திக் குனிப்பார்
      முழுது உணர் நீர்மையினாரே             (6)
   
3054நீர்மை இல் நூற்றுவர் வீய
      ஐவர்க்கு அருள்செய்து நின்று
பார் மல்கு சேனை அவித்த
      பரஞ்சுடரை நினைந்து ஆடி
நீர் மல்கு கண்ணினர் ஆகி
      நெஞ்சம் குழைந்து நையாதே
ஊன் மல்கி மோடு பருப்பார்
      உத்தமர்கட்கு என் செய்வாரே?             (7)
   
3055வார் புனல் அம் தண் அருவி
      வட திருவேங்கடத்து எந்தை
பேர் பல சொல்லிப் பிதற்றி
      பித்தர் என்றே பிறர் கூற
ஊர் பல புக்கும் புகாதும்
      உலோகர் சிரிக்க நின்று ஆடி
ஆர்வம் பெருகிக் குனிப்பார்
      அமரர் தொழப்படுவாரே             (8)
   
3056அமரர் தொழப்படுவானை
      அனைத்து உலகுக்கும் பிரானை
அமர மனத்தினுள் யோகு புணர்ந்து
      அவன் தன்னோடு ஒன்று ஆக
அமரத் துணிய வல்லார்கள்
      ஒழிய அல்லாதவர் எல்லாம்
அமர நினைந்து எழுந்து ஆடி
      அலற்றுவதே கருமமே             (9)
   
3057கருமமும் கரும பலனும்
      ஆகிய காரணன் தன்னை
திரு மணி வண்ணனை செங்கண்
      மாலினை தேவபிரானை
ஒருமை மனத்தினுள் வைத்து
      உள்ளம் குழைந்து எழுந்து ஆடி
பெருமையும் நாணும் தவிர்ந்து
      பிதற்றுமின் பேதைமை தீர்ந்தே             (10)
   
3058தீர்ந்த அடியவர் தம்மைத்
      திருத்திப் பணிகொள்ள வல்ல
ஆர்ந்த புகழ் அச்சுதனை
      அமரர் பிரானை எம்மானை
வாய்ந்த வள வயல் சூழ் தண்
      வளங் குருகூர்ச் சடகோபன்
நேர்ந்த ஓர் ஆயிரத்து இப் பத்து
      அருவினை நீறு செய்யுமே             (11)