நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்

நான்காம் ஆயிரம்
நம்மாழ்வார்
திருவாய் மொழி

திருவாறன்விளை சென்று எம்பெருமானைக் கண்டு ஆழ்வார் அடிமைசெய்யக் கருதுதல் (திருவாறன்விளை)
3543இன்பம் பயக்க எழில் மலர் மாதரும் தானும்
      இவ் ஏழ் உலகை
இன்பம் பயக்க இனிது உடன் வீற்றிருந்து
      ஆள்கின்ற எங்கள் பிரான்
அன்புற்று அமர்ந்து உறைகின்ற அணி பொழில்
      சூழ் திருவாறன்விளை
அன்புற்று அமர்ந்து வலஞ்செய்து கைதொழும்
      நாள்களும் ஆகும்கொலோ?            (1)
   
3544ஆகும்கொல் ஐயம் ஒன்று இன்றி? அகல் இடம்
      முற்றவும் ஈர் அடியே
ஆகும்பரிசு நிமிர்ந்த திருக்குறள் அப்பன்
      அமர்ந்து உறையும்
மாகம் திகழ் கொடி மாடங்கள் நீடு
      மதிள் திருவாறன்விளை
மா கந்த நீர்கொண்டு தூவி வலஞ்செய்து
      கைதொழக் கூடும்கொலோ?             (2)
   
3545கூடும் கொல் வைகலும்? கோவிந்தனை
      மதுசூதனை கோளரியை
ஆடும் பறவைமிசைக் கண்டு கைதொழுது
      அன்றி அவன் உறையும்
பாடும் பெரும் புகழ் நான்மறை வேள்வி ஐந்து
      ஆறு அங்கம் பன்னினர் வாழ்
நீடு பொழில் திருவாறன்விளை தொழ
      வாய்க்கும்கொல் நிச்சலுமே?             (3)
   
3546வாய்க்கும்கொல் நிச்சலும் எப்பொழுதும் மனத்து
      ஈங்கு நினைக்கப்பெற
வாய்க்கும் கரும்பும் பெரும் செந்நெலும்
      வயல் சூழ் திருவாறன்விளை
வாய்க்கும் பெரும் புகழ் மூவுலகு ஈசன்
      வடமதுரைப் பிறந்த
வாய்க்கும் மணி நிறக் கண்ண பிரான் தன்
      மலர் அடிப்போதுகளே?             (4)
   
3547மலர் அடிப்போதுகள் என் நெஞ்சத்து எப்பொழுதும்
      இருத்தி வணங்க
பலர் அடியார் முன்பு அருளிய பாம்பு அணை அப்பன்
      அமர்ந்து உறையும்
மலரின் மணி நெடு மாடங்கள் நீடு
      மதிள் திருவாறன்விளை
உலகம் மலி புகழ் பாட நம்மேல் வினை
      ஒன்றும் நில்லா கெடுமே.             (5)
   
3548ஒன்றும் நில்லா கெடும் முற்றவும் தீவினை உள்ளித்
      தொழுமின் தொண்டீர்!
அன்று அங்கு அமர் வென்று உருப்பிணி நங்கை
      அணி நெடும் தோள் புணர்ந்தான்
என்றும் எப்போதும் என் நெஞ்சம் துதிப்ப
      உள்ளே இருக்கின்ற பிரான்
நின்ற அணி திருவாறன்விளை என்னும்
      நீள் நகரம் அதுவே             (6)
   
3549நீள் நகரம் அதுவே மலர்ச் சோலைகள்
      சூழ் திருவாறன்விளை
நீள் நகரத்து உறைகின்ற பிரான் நெடுமால்
      கண்ணன் விண்ணவர் கோன்
வாணபுரம் புக்கு முக்கண் பிரானைத் தொலைய
      வெம் போர்கள் செய்து
வாணனை ஆயிரம் தோள் துணித்தான் சரண்
      அன்றி மற்று ஒன்று இலமே            (7)
   
3550அன்றி மற்று ஒன்று இலம் நின் சரணே என்று
      அகல் இரும் பொய்கையின்வாய்
நின்று தன் நீள் கழல் ஏத்திய ஆனையின்
      நெஞ்சு இடர் தீர்த்த பிரான்
சென்று அங்கு இனிது உறைகின்ற செழும் பொழில்
      சூழ் திருவாறன்விளை
ஒன்றி வலஞ்செய்ய ஒன்றுமோ? தீவினை
      உள்ளத்தின் சார்வு அல்லவே             (8)
   
3551தீவினை உள்ளத்தின் சார்வு அல்ல ஆகி
      தெளி விசும்பு ஏறலுற்றால்
நாவினுள்ளும் உள்ளத்துள்ளும் அமைந்த
      தொழிலினுள்ளும் நவின்று
யாவரும் வந்து வணங்கும் பொழில்
      திருவாறன்விளை அதனை
மேவி வலஞ்செய்து கைதொழக் கூடும்கொல்?
      என்னும் என் சிந்தனையே (9)
   
3552சிந்தை மற்றொன்றின் திறத்தது அல்லாத் தன்மை
      தேவ பிரான் அறியும்
சிந்தையினால் செய்வ தான் அறியாதன
      மாயங்கள் ஒன்றும் இல்லை
சிந்தையினால் சொல்லினால் செய்கையால் நிலத்தேவர்
      குழு வணங்கும்
சிந்தை மகிழ் திருவாறன்விளை உறை
      தீர்த்தனுக்கு அற்ற பின்னே             (10)
   
3553தீர்த்தனுக்கு அற்றபின் மற்று ஓர் சரண்
      இல்லை என்று எண்ணி தீர்த்தனுக்கே
தீர்த்த மனத்தனன் ஆகி செழுங்
      குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன
தீர்த்தங்கள் ஆயிரத்துள் இவை பத்தும்
      வல்லார்களைத் தேவர் வைகல்
தீர்த்தங்களே என்று பூசித்து நல்கி
      உரைப்பர் தம் தேவியர்க்கே             (11)