நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்

நான்காம் ஆயிரம்
நம்மாழ்வார்
திருவாய் மொழி

எம்பெருமானது வடிவழகைக் காணப்பெறாத ஆழ்வார் ஆசை மிகுந்து அழுது அரற்றுதல்
3598மாயக் கூத்தா வாமனா
      வினையேன் கண்ணா கண் கை கால்
தூய செய்ய மலர்களா
      சோதிச் செவ்வாய் முகிழதா
சாயல் சாமத் திருமேனி
      தண் பாசடையா தாமரை நீள்
வாசத் தடம்போல் வருவானே
      ஒருநாள் காண வாராயே             (1)
   
3599காண வாராய் என்று என்று
      கண்ணும் வாயும் துவர்ந்து அடியேன்
நாணி நல் நாட்டு அலமந்தால்
      இரங்கி ஒருநாள் நீ அந்தோ
காண வாராய்! கரு நாயிறு
      உதிக்கும் கரு மா மாணிக்க
நாள் நல் மலைபோல் சுடர்ச் சோதி
      முடி சேர் சென்னி அம்மானே!             (2)
   
3600முடிசேர் சென்னி அம்மா நின்
      மொய் பூம் தாமத் தண் துழாய்க்
கடிசேர் கண்ணிப் பெருமானே
      என்று என்று ஏங்கி அழுதக்கால்
படிசேர் மகரக் குழைகளும்
      பவள வாயும் நால் தோளும்
துடி சேர் இடையும் அமைந்தது ஓர்
      தூ நீர் முகில் போல் தோன்றாயே.            (3)
   
3601தூ நீர் முகில் போல் தோன்றும் நின்
      சுடர் கொள் வடிவும் கனிவாயும்
தே நீர்க் கமலக் கண்களும்
      வந்து என் சிந்தை நிறைந்தவா
மா நீர் வெள்ளி மலைதன்மேல்
      வண் கார் நீல முகில் போல
தூ நீர்க் கடலுள் துயில்வானே
      எந்தாய்! சொல்லமாட்டேனே             (4)
   
3602சொல்ல மாட்டேன் அடியேன் உன்
      துளங்கு சோதித் திருப்பாதம்
எல்லை இல் சீர் இள நாயிறு
      இரண்டுபோல் என் உள்ளவா
அல்லல் என்னும் இருள் சேர்தற்கு
      உபாயம் என்னே ஆழி சூழ்
மல்லை ஞாலம் முழுது உண்ட
      மா நீர்க் கொண்டல் வண்ணனே?             (5)
   
3603கொண்டல் வண்ணா குடக்கூத்தா
      வினையேன் கண்ணா கண்ணா என்
அண்ட வாணா என்று என்னை
      ஆளக் கூப்பிட்டு அழைத்தக்கால்
விண் தன்மேல் தான் மண்மேல் தான்
      விரி நீர்க் கடல் தான் மற்றுத்தான்
தொண்டனேன் உன் கழல்காண
      ஒருநாள் வந்து தோன்றாயே             (6)
   
3604வந்து தோன்றாய் அன்றேல் உன்
      வையம் தாய மலர் அடிக்கீழ்
முந்தி வந்து யான் நிற்ப
      முகப்பே கூவிப் பணிக்கொள்ளாய்
செந்தண் கமலக் கண் கை கால்
      சிவந்த வாய் ஓர் கரு நாயிறு
அந்தம் இல்லாக் கதிர் பரப்பி
      அலர்ந்தது ஒக்கும் அம்மானே             (7)
   
3605ஒக்கும் அம்மான் உருவம் என்று
      உள்ளம் குழைந்து நாள் நாளும்
தொக்க மேகப் பல் குழாங்கள்
      காணும்தோறும் தொலைவன் நான்
தக்க ஐவர் தமக்காய் அன்று
      ஈர் ஐம்பதின்மர் தாள் சாயப்
புக்க நல்தேர்த் தனிப்பாகா
      வாராய் இதுவோ பொருத்தமே?             (8)
   
3606இதுவோ பொருத்தம்? மின் ஆழிப்
      படையாய் ஏறும் இரும் சிறைப்புள்
அதுவே கொடியா உயர்த்தானே
      என்று என்று ஏங்கி அழுதக்கால்
எதுவேயாகக் கருதுங்கொல்
      இம் மா ஞாலம் பொறை தீர்ப்பான்
மது வார் சோலை உத்தர
      மதுரைப் பிறந்த மாயனே?             (9)
   
3607பிறந்த மாயா பாரதம்
      பொருத மாயா நீ இன்னே
சிறந்த கால் தீ நீர் வான் மண்
      பிறவும் ஆய பெருமானே
கறந்த பாலுள் நெய்யே போல்
      இவற்றுள் எங்கும் கண்டுகொள்
இறந்து நின்ற பெரு மாயா
      உன்னை எங்கே காண்கேனே?             (10)
   
3608எங்கே காண்கேன் ஈன் துழாய் அம்மான் தன்னை யான்? என்று என்று
அங்கே தாழ்ந்த சொற்களால் அம் தண் குருகூர்ச் சடகோபன்
செங்கேழ் சொன்ன ஆயிரத்துள் இவையும் பத்தும் வல்லார்கள்
இங்கே காண இப் பிறப்பே மகிழ்வர் எல்லியும் காலையே             (11)