நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம்

நான்காம் ஆயிரம்
நம்மாழ்வார்
திருவாய் மொழி

தலைவியின் உண்மைக் காதலைத் தாய்மாருக்குத் தோழி எடுத்துரைத்து அயல் மணம் விலக்கல் (திருப்புலியூர்)
3642கரு மாணிக்க மலைமேல் மணித் தடம்
      தாமரைக் காடுகள் போல்
திருமார்வு வாய் கண் கை உந்தி கால் உடை
      ஆடைகள் செய்ய பிரான்
திருமால் எம்மான் செழு நீர் வயல் குட்ட
      நாட்டுத் திருப்புலியூர்
அரு மாயன் பேர் அன்றிப் பேச்சு இலள் அன்னைமீர்!
      இதற்கு என் செய்கேனோ?            (1)
   
3643அன்னைமீர் இதற்கு என் செய்கேன்? அணி
      மேருவின் மீது உலவும்
துன்னு சூழ் சுடர் ஞாயிறும் அன்றியும்
      பல் சுடர்களும் போல்
மின்னு நீள் முடி ஆரம் பல் கலன் தான்
      உடை எம்பெருமான்
புன்னை அம் பொழில் சூழ் திருப்புலியூர்
      புகழும் இவளே             (2)
   
3644புகழும் இவள் நின்று இராப்பகல் பொரு நீர்க்
      கடல் தீப் பட்டு எங்கும்
திகழும் எரியொடு செல்வது ஒப்ப
      செழும் கதிர் ஆழி முதல்
புகழும் பொரு படை ஏந்தி போர் புக்கு
      அசுரரைப் பொன்றுவித்தான்
திகழும் மணி நெடு மாடம் நீடு
      திருப்புலியூர் வளமே             (3)
   
3645ஊர் வளம் கிளர் சோலையும் கரும்பும்
      பெரும் செந்நெலும் சூழ்ந்து
ஏர் வளம் கிளர் தண் பணைக் குட்ட
      நாட்டுத் திருப்புலியூர்
சீர் வளம் கிளர் மூவுலகு உண்டு உமிழ்
      தேவ பிரான்
பேர் வளம் கிளர்ந்தன்றிப் பேச்சு இலள்
      இன்று இப் புனை இழையே             (4)
   
3646புனை இழைகள் அணிவும் ஆடை உடையும்
      புதுக்கணிப்பும்
நினையும் நீர்மையது அன்று இவட்கு இது நின்று
      நினைக்கப்புக்கால்
சுனையினுள் தடம் தாமரை மலரும்
      தண் திருப்புலியூர்
முனைவன் மூவுலகு ஆளி அப்பன்
      திரு அருள் மூழ்கினளே.             (5)
   
3647திரு அருள் மூழ்கி வைகலும் செழு நீர்
      நிறக் கண்ண பிரான்
திரு அருள்களும் சேர்ந்தமைக்கு அடை
      யாளம் திருந்த உள
திரு அருள் அருளால் அவன் சென்று
      சேர் தண் திருப்புலியூர்
திரு அருள் கமுகு ஒண் பழத்தது
      மெல்லியல் செவ்விதழே             (6)
   
3648மெல் இலைச் செல்வ வண் கொடிப் புல்க
      வீங்கு இளம் தாள் கமுகின்
மல் இலை மடல் வாழை ஈன் கனி சூழ்ந்து
      மணம் கமழ்ந்து
புல் இலைத் தெங்கினூடு கால் உலவும்
      தண் திருப்புலியூர்
மல்லல் அம் செல்வக் கண்ணன் தாள் அடைந்தாள்
      இம் மடவரலே             (7)
   
3649மடவரல் அன்னைமீர்கட்கு என் சொல்லிச் சொல்லுகேன்?
      மல்லைச் செல்வ
வடமொழி மறைவாணர் வேள்வியுள் நெய் அழல்
      வான் புகை போய்த்
திட விசும்பில் அமரர் நாட்டை மறைக்கும்
      தண் திருப்புலியூர்
பட அரவு அணையான் தன் நாமம் அல்லால்
      பரவாள் இவளே             (8)
   
3650பரவாள் இவள் நின்று இராப்பகல் பனி நீர்
      நிறக் கண்ண பிரான்
விரவு ஆர் இசை மறை வேதியர் ஒலி வேலையின்
      நின்று ஒலிப்ப
கரவு ஆர் தடம்தொறும் தாமரைக் கயம்
      தீவிகை நின்று அலரும்
புரவு ஆர் கழனிகள் சூழ் திருப்புலியூர்ப்
      புகழ் அன்றி மற்றே             (9)
   
3651அன்றி மற்றோர் உபாயம் என் இவள் அம்
      தண் துழாய் கமழ்தல்
குன்ற மா மணி மாட மாளிகைக் கோலக்
      குழாங்கள் மல்கி
தென் திசைத் திலதம் புரை குட்ட
      நாட்டுத் திருப்புலியூர்
நின்ற மாயப் பிரான் திருவருளாம்
      இவள் நேர்பட்டதே?             (10)
   
3652நேர்பட்ட நிறை மூவுலகுக்கும் நாயகன் தன் அடிமை
நேர்பட்ட தொண்டர் தொண்டர் தொண்டர் தொண்டன் சடகோபன் சொல்
நேர்பட்ட தமிழ் மாலை ஆயிரத்துள் இவை பத்தும்
நேர்பட்டார் அவர் நேர்பட்டார் நெடுமாற்கு அடிமை செய்யவே             (11)