151 முதல் 160 வரை
 
151. உயர்வுக்குந் தாழ்வுக்கும் ஒருவன் செயலே காரணம்

தானே தனக்குப் பகைவனும் நட்டானும்
தானே தனக்கு மறுமையும் இம்மையும்
தானேதான் செய்த வினைப்பயன் துய்த்தலால்
தானே தனக்குக் கரி
(பதவுரை) தனக்குப் பகைவனும் நட்டானும் தானே-தனக்கு துன்பம் செய்யும் பகைவனும் இன்பம் செய்யும் நட்பினனும் தானேயாவான், பிறரன்று; தனக்கு மறுமையும் இம்மையும் தானே-தனக்கு மறுமையின்பத்தையும் இம்மை யின்பத்தையும் செய்துகொள்பவனும் தானே, தான் செய்த வினைப்பயன் தானே துய்த்தலால்-தான் செய்த வினைகளின் பயனாக இன்ப துன்பங்களைத் தானே அனுபவித்தலால், தனக்குக் கரி தானே-தான்செய்த வினைகளுக்குச் சான்றா வானும் தானேயாவன்.

(குறிப்பு) ஏகாரங்கள் பிரிநிலைப் பொருளன; அன்றி, தேற்றமுமாம். உம்மைகள் எண்ணுப்பொருளன. (151)

   
152. செய்வினையே ஒருவனுக்குச் சிறந்த துணையாம்

செய்வினை யல்லால் சிறந்தார் பிறரில்லை
பொய்வினை மற்றைப் பொருளெல்லாம்--மெய்வினவில்
தாயார் மனைவியார் தந்தையார் மக்களார்
நீயார் நினைவாழி நெஞ்சு.
(பதவுரை) நெஞ்சு-நெஞ்சே!, செய்வினை அல்லால்-நீ செய்த வினை உனக்குத் துணையாவதன்றி, சிறந்தார் பிறரில்லை-சிறந்த துணைவராவர் பிறரிலர், மற்றைப் பொரு ளெல்லாம்-நிலையானவை யென்று நீ கருதுகின்ற மற்றைப் பொருள்களெல்லாம், பொய்வினை-அழியுந் தன்மையனவே, மெய்வினவில்-உண்மையையறிய விரும்பிக் கேட்பாயாயின், தாய் யார் மனைவி யார் தந்தை யார் மக்கள் ஆர் நீ யார்-தாயும் மனைவியும் தந்தையும் மக்களுமாகிய இவர்கள் நின்னோடு எத்தகைய தொடர்பினையுடையார்? நினை-அவர்கள்நிலையான தொடர்புடையவர்களா? என்பதை ஆராய்ந்து அறிவாயாக.

(குறிப்பு) வாழி: முன்னிலையசை: நினை: முன்னிலை யேவலொருமை வினைமுற்று. (152)

   
153. உடம்பின் உண்மைநிலை

உயிர்திகிரி யாக உடம்புமண் ணாகச்
செயிர்கொள் வினைகுயவ னாகச்--செயிர்தீர
எண்ணருநல் யாக்கைக் கலம்வனையும் மற்றதனுள்
எண்ணருநோய் துன்பம் அவர்க்கு.
(பதவுரை) செயிர் கொள் வினை-குற்றம் தரும் வினை, குயவன் ஆக-குலாலனாக நின்று, உயிர் திகிரியாக-உயிர்காற்றையே தண்ட சக்கரமாகவு, உடம்பு மண்ணாக-எழுவகைத்தாதுவையே களிமண்ணாகவுங் கொண்டு, செயிர் தீரா-குற்றத்தின் நீங்காத, எண் அரு நல்யாக்கைக் கலம் வனையும்-நினைத்தற்கரிய உடலாகிய பாண்டத்தைச் செய்யும், அதனுள்-அவ்வுடலுள், அவர்க்கு-அதனை யனுபவிக்கும் சீவர்க்கு எண் அரு நோய் துன்பம்-அளவிடற்கரிய கொடிய நோய்கள் பல உளவாம்.

(குறிப்பு) உயிர், உடம்பு, வினை, யாக்கை, நோய் முதலியன திகிரி, மண், குயவன், கலம், துன்பமாக உருவகிக்கப்பட்டுள்ளது. மற்று: அசை நிலை. (153)

   
154. மக்களாகப் பிறந்தோர் மறுமையைக் கருதல்வேண்டும்

முற்பிறப்பில் தாஞ்செய்த புண்ணியத்தின் நல்லதோர்
இற்பிறந் தின்புறா* நின்றவர்--இப்பிறப்பே
இன்னுங் கருதுமேல் ஏதம் கடிந்தறத்தை
முன்னி முயன்றொழுகற் பாற்று.
*இப்புறத் தின்புறா.

(பதவுரை) முற்பிறப்பில் தாம்செய்த புண்ணியத்தின் - முற்பிறப்பில் தாம் செய்த அறங் காரணமாக, நல்லதோர் இல்பிறந்து இன்புறா நின்றவர்-உயர்குடியிற் பிறந்து இன்பத்தை நுகர்கின்றவர்கள், இப் பிறப்பே-இம்மை யின்பத்தையே, இன்னும் கருதுமேல்-இன்னமும் கருதி முயல்வாராயின், ஏதம்-மறுமையில் உறுவது துன்பமேயாகும்; (ஆதலால்) கடிந்து-இம்மையின்பத்தில் செல்லுங் கருத்தை ஒழித்து, அறத்தை முன்னி முயன்று ஒழுகற்பாற்று-மறுமை யின்பத்துக்குக் காரணமாகிய அறத்தினைக் கருதி முயன்று செய்தலே தக்கது.

(குறிப்பு) இன்: ஐந்தனுருபு; ஏதுப்பொருளது. ஆநின்று: நிகழ்கால இடைநிலை. ''இற்பிறந் தின்புறா நின்றவ ரிற்பிறப்பே''என்றும் பாடம். (154)

   
155. மறுமையறஞ் செய்யார் மாமூட ராவர்

அம்மைத்தாஞ் செய்த அறத்தினை வருபயனை
இம்மைத்துய்த் தின்புறா நின்றவர்--உம்மைக்(கு)
அறம்செய்யா(து) ஐம்புலனும் ஆற்றல் நல்லாக்
கறந்துண்பஃ தோம்பாமை யாம்.
(பதவுரை) அம்மை-முற்பிறப்பில், தாம் செய்த அறத்தின் வரு பயனை-தாம் செய்த அறங் காரணமாக வரும் இன்பத்தை, இம்மை-இப்பிறப்பில், துய்த்து-நுகர்ந்து, இன்புறா நின்றவர்-மகிழ்கின்றவர்கள், உம்மைக்கு-மறுமையின்பத்தின் பொருட்டு, அறஞ்செய்யாது-அறத்தினைச் செய்யாமல், ஐம்புலனு மாற்றுதல்-ஐம்பொறிகளாலும் நுகரப்படு மின்பங்களை நுகர்ந்துகொண்டு வாளா இருத்தல், நல் ஆ-நல்ல பசுவினை, கறந்து-பாலைக் கறந்து, உண்டு-மகிழ்ச்சியோடு பருகி, அஃது ஓம்பாமை ஆம்-பின் பசுவை உணவிட்டுக் காவாதிருத்தல் போலாம்.

(குறிப்பு) வருபயன்: வினைத்தொகை. ஓம்பாமை: மையீற்றுத் தொழிற்பெயர். (155)

   
156. நல்வினை தீவினைகளே ஒருவரின் நற்பிறப்புத்
தீப்பிறப்புக்குக் காரணம்

இறந்த பிறப்பிற்றாஞ் செய்த வினையைப்
பிறந்த பிறப்பால் அறிக--பிறந்திருந்து
செய்யும் வினையால் அறிக இனிப்பிறந்(து)
எய்தும் வினையின் பயன்.
(பதவுரை) தாம்-மக்களாகப் பிறந்த ஒவ்வொருவரும், இறந்த பிறப்பில்-முற்பிறப்பில், செய்த வினையை-செய்த நல்வினை தீவினைகளை, பிறந்த பிறப்பாலறிக-பிறந்த இப் பிறவியில் அடைகின்ற இன்ப துன்பங்களால் அறிவார்களாக, இனிப் பிறந்து எய்தும் வினையின் பயன்-இனி வறுமையில் அடையும் இன்ப துன்பங்களையும், பிறந்திருந்து செய்யும் வினையால் அறிக-இம்மையில் தாம் பிறந்து செய்யும் நல்வினை தீவினைகளால் அறிவார்களாக.

(குறிப்பு) அறிக: வியங்கோள் வினைமுற்று. (156)

   
157. வீடுறாப் பிறவி விழற்கிறைத்த நீரே

தாய்தந்தை மக்கள் உடன்பிறந்தார் சுற்றத்தா
ராய்வந்து தோன்றி அருவினையால்--மாய்வதன்கண்
மேலைப் பிறப்பும் இதுவானால் மற்றென்னை?
கூலிக் கழுத குறை.
(பதவுரை) அருவினையால்-மக்கள் வேறொரு தொடர்பு மின்றித் தத்தம் வினைகாரணமாக, தாய் தந்தை மக்கள் உடன்பிறந்தார் சுற்றத்தாராய் வந்து தோன்றி-(உலகிடைத் தம்முள்) தாயுந் தந்தையும் மக்களும் உடன் பிறந்தாரும் சுற்றத்தாருமாக வந்து பிறந்து, மாய்வதன்கண்-வீடுபேற்றினையடைய முயலாமல் தம்முட் சிலர் வருந்தச் சிலர் மரணமடைந்து, மேலைப் பிறப்பும் இதுவானால்-வரும் பிறப்பிலும்அவர் மீண்டும் அங்ஙனம் தோன்றி அவருள் வேறு சிலர் வருந்தச் சிலர் மரணமடைந்தால், கூலிக்கழுத குறை-அவர் வாழ்க்கை ஒருவர்க்கொருவர் கூலியின் பொருட்டு அழுத காரியமாக முடியுமேயன்றி, மற்று என்னை-அதனாலாகும் பயன் வேறு யாது?

(குறிப்பு) மற்று: பிறிது என்னும் பொருளது. (157)

   
158. மாறில்லா மனையறம் தவத்தினும் மாண்டதாம்

வினைகாத்து வந்த விருந்தோம்பி நின்றான்
மனைவாழ்க்கை நன்று தவத்தின்--புனைகோதை
மெல்லியல் நல்லாளும் நல்லன் விருந்தோம்பிச்
சொல்லெதிர் சொல்லா னெனில்.
(பதவுரை) வினை காத்து-தீவினைகளை விலக்கி, வந்த விருந்து ஓம்பி-தன்பால் வந்த விருந்தினரைப் பேணி, நின்றான்-வரும் விருந்தை எதிர்நோக்கி நிற்பவனது, மனைவாழ்க்கை தவத்தின் நன்று-இல்வாழ்க்கை தவத்தினும் சிறந்ததாகும், புனைகோதை-அழகிய கூந்தலையும், மெல் இயல்-மெல்லிய இயலையுமுடைய, நல்லாளும்-பெண்ணும், விருந்து ஓம்பி-வந்த விருந்தினரைப் பேணி, சொல் - கணவன் சொல்லுக்கு, எதிர் சொல்லாள் எனில்-மாறுபாடாக எதிர்த்தொன்றும் சொல்லா திருப்பாளாயின், நல்லள் - சிறந்தவளே யாவள்.

(குறிப்பு) நின்றான், நல்லாள்:வினையாலணையும் பெயர்கள். கோதை-கூந்தல்; பெண்மயிர்; அன்றிப் பூமாலை யெனினுமாம். (158)

   
159. மனைவியாவாட்குரிய நற்குணங்கள்

கொண்டான் குறிப்பொழுகல் கூறிய நாணுடைமை
கண்டது கண்டு விழையாமை--விண்டு
வெறுப்பன செய்யாமை வெஃகாமை நீக்கி
உறுப்போ டுணர்வுடையாள் பெண்.
(பதவுரை) கொண்டாள் குறிப்பு ஒழுகல்-கணவன் குறிப்பறிந்து ஒழுகுதலும், கூறிய நாணுடைமை-மகளிர்க்குக் கூறிய நாணினையுடைமையும், கண்டதுகண்டு விழையாமை-எப் பொருளையும் கண்டவுடன் மனம் சென்றவழிப் பெற விரும்பாமையும், விண்டு வெறுப்பன செய்யாமை-கணவனுடன் மாறுபட்டு வெறுப்பனவற்றைச் செய்யாமையுமாகிய, (இவற்றை) வெஃகாமை-விரும்பாமையாகிய தீக்குணத்தினை, நீக்கி-விலக்கி (அஃதாவது விரும்பி மேற்கொள்ளுதலோடு), உறுப்போடு உணர்வுடையாள் பெண்-உடலழகும் அறிவும் உடையவளே பெண்ணாவாள்.

(குறிப்பு) கொண்டான்-மனையின் வாழ்க்கைப் பொறுப்பை மேற்கொண்டவன் (கணவன்): வினையாலணையும் பெயர். (159)

   
160. நற்பெண்டிர் இவரென்பது

மடப்பதூஉம் மக்கட் பெறுவதூஉம் பெண்பால்
முடிப்பதூஉம் எல்லாருஞ் செய்வர்--படைத்ததனால்
இட்டுண்டில் வாழ்க்கை புரிந்துதாம் நல்லறத்தே
நிற்பாரே பெண்டிரென் பார்.
(பதவுரை) மடப்பதூஉம்-இளமைப் பருவமாகிய மங்கைப் பருவத்தை யடைதலும், மக்கட் பெறுவதூஉம்-புதல்வர்களைப் பெறுதலும், பெண்பால் முடிப்பதூஉம்-பெண்களுக்குரிய அணிகலன்களை அணிந்துகொள்ளுதலுமாகிய இவற்றை, எல்லாரும் செய்வர்-எல்லா மகளிருஞ் செய்வர்; படைத்ததனால் - பெற்ற பொருள் சிறிதேயாயினும் அதனால், இட்டு- இரப்பார்க்கு இட்டு, தாம் உண்டு-தாமும் உண்டு, இல் வாழ்க்கை புரிந்து - மனை வாழ்க்கைக்குரிய மற்றைய கடன்களையும் விரும்பிச் செய்து, நல் அறத்தே நிற்பாரே-கற்பு நெறியின் வழுவாது நிற்பவர்களே, பெண்டிர் என்பார்-பெண்டிரென்று சிறப்பித்துச் சொல்லப்படுவார்.

(குறிப்பு) மடப்பதூஉம், பெறுவதூஉம், முடிப்பதூஉம்:இன்னிசை யளபெடைகள். ஏ: முன்னது ஈற்றிசை; பின்னது பிரிநிலை. (160)