161 முதல் 170 வரை
 
161. கொண்டாள் தன்னைக் கொண்டாடும் வழி

வழிபா டுடையாளாய் வாழ்க்கை நடாஅய்
முனியாது சொல்லிற்றுச் செய்தாங்--கெதிருரையா(து)
ஏத்திப் பணியுமேல் இல்லாளை ஆண்மகன்
போற்றிப் புனையும் புரிந்து.
(பதவுரை) வழிபாடு உடையாளாய் வாழ்க்கை நடாஅய்-கணவன் கொள்கையைப் பின்பற்றி வாழ்க்கையினை நடத்தி, சொல்லிற்று முனியாது செய்து-அவன் உரைத்ததை வெறுப்பின்றிச் செய்து, எதிர் உரையாது-வெகுண்டு உரைத்தவிடத்தும் எதிர்த்துக் கூறாமல், ஏத்திப் பணியுமேல்-புகழ்ந்து வணங்குவாளாயின், இல்லாளை-மனைவியை, ஆண்மகன்-கணவன், புரிந்து-விரும்பி, போற்றிப் புனையும்-காத்தல் செய்வான்.

(குறிப்பு) நடாஅய்: இசைநிறை யளபெடை, ஆங்கு:அசை நிலை. (161)

   
162. கற்பிற்கிழுக்கான காரியங்கள்

தலைமகனில் தீர்ந்துரைதல் தான்பிறரில் சேர்தல்
நிலைமையில் தீப்பெண்டிர்ச் சேர்தல்--கலனணிந்து
வேற்றூர்ப் புகுதல் விழாக்காண்டல் நோன்பிடுதல்
கோற்றொடியாள் கோளழியு மாறு.
(பதவுரை) தலைமகனில் தீர்ந்து உறைதல்-கணவனின் நீங்கி வாழ்தலும், தான் பிறர் இல் சேர்தல்-அடிக்கடி அயலார் வீடுகளைத் தானே அடைதலும், நிலைமை இல் தீப்பெண்டிர்ச் சேர்தல்-நெறியில் நீங்கிய தீய மகளிரைச் சேர்ந்து பழகுதலும், கலன் அணிந்து வேற்றூர் புகுதல்-அணிகளை அணிந்து கொண்டு அயலூரைத் தனியே அடைதலும், விழாக்காண்டல்-தனியே சென்று திருவிழாக் காண்டலும், நோன்பிடுதல்-கணவன் கட்டளையின்றி விரதம் இருத்தலுமாகிய இவை, கோல் தொடியாள் கோள் அழியும் ஆறு-திரண்ட வளையலணிந்த பெண்ணினுடைய கற்பழிதற்குரிய வழிகளாம்.

(குறிப்பு) இல்: முன்னது ஐந்தனுருபு; நீக்கப்பொருள்; இரண்டாவது, வீடு என்னும் பொருளது; மூன்றாவது இன்மைப் பொருளது. (162)

   
163. கற்பில் மகளிர் கணவர்க்குக் கூற்றுவர்

அயலூ ரவன்போக அம்மஞ்ச ளாடிக்
கயலேர்கண் ஆர எழுதிப்--புயலைம்பால்
வண்டோச்சி நின்றுலாம் வாளேர் தடங்கண்ணாள்
தண்டோச்சிப் பின்செல்லுங் கூற்று.
(பதவுரை) அவன் அயலூர் போக-கணவன் வேற்றூரை யடைந்த சமயம் பார்த்து, அம் மஞ்சள் ஆடி-அழகினைத் தரும் மஞ்சளைப் பூசிக் குளித்து, கயல் ஏர் கண் ஆர எழுதி-கெண்டைமீனையொத்த கண்களுக்கு அழகு பெற மையெழுதி, புயல் ஐம்பால் வண்டோச்சி நின்று உலாம்-கரிய மேகம் போன்ற கூந்தலில் அணிந்த மயிரிலுள்ள தேனை உண்ணவரும் வண்டுகளை ஓட்டிக்கொண்டு வெளியில் நின்று உலாவுகின்ற, வாள் ஏர் தடங்கண்ணாள்-வாள் போன்ற பெரிய கண்களையுடையவள், தண்டு ஓச்சிப் பின் செல்லும் கூற்று-கதாயுதத்தினை ஓங்கிக்கொண்டு அவனறியாவண்ணம் தன்னைக் கொண்டானது பின்சென்று தாக்குகின்ற கூற்றேயாவள்.

(குறிப்பு) ஏர்: உவமவுருபு, ஐம்பால் கூந்தல்: குழல்கொண்டை, சுருள், பனிச்சை, முடி என ஐவகையாக முடிக்கப்படுதலின். (163)

   
164. இணைபிரியாக் காதலே இல்வாழ்க்கைக் குயிராம்

மருவிய காதல் மனையாளும் தானும்
இருவரும் பூண்டுய்ப்பின் அல்லால்--ஒருவரால்
இல்வாழ்க்கை யென்னும் இயல்புடைய வான்சகடம்
செல்லாது தெற்றிற்று நின்று.
(பதவுரை) மருவிய காதல் மனையாளும் தானும் இருவரும்-ஒத்த அன்பினையுடைய மனைவியும் கணவனுமாகிய இருவரும், பூண்டு-மேற்கொண்டு, உய்ப்பின் அல்லால்-செலுத்தினாலன்றி, ஒருவரால்-அவ்விருவருள் ஒருவரால், இல்வாழ்க்கை என்னும் இயல்பு உடைய வான் சகடம்-இல்வாழ்க்கையாகிய அழகிய உயர்ந்த வண்டி செலுத்தப்படின், தெற்றிற்று நின்று செல்லாது-செல்லாமல் தடைப்பட்டு நின்றுவிடும்.

(குறிப்பு) சகடம்-சகடுகளையுடையது: காரணப் பெயர். சகடு-சக்கரம். (164)

   
165. இல்லறத்தான் இயல்புகள்

பிச்சையும் ஐயமும் இட்டுப் பிறன்றாரம்
நிச்சலும் நோக்காது பொய்யொரீஇ--நிச்சலுங்
கொல்லாமை காத்துக் கொடுத்துண்டு வாழ்வதே
இல்வாழ்க்கை என்னும் இயல்பு.
(பதவுரை) பிச்சையும் ஐயமும் இட்டு-இரந்தார்க்கும் துறந்தார்க்கும் வேண்டுவனவற்றை ஈந்து, பிறன் தாரம் நிச்சலும் நோக்காது-அயலான் மனைவியை எக்காலத்திலும் விரும்பாது, பொய் ஒரீஇ-பொய்பேசாது, நிச்சலும் கொல்லாமை காத்து-கொலைத்தொழிலை எஞ்ஞான்றும் செய்யாது, கொடுத்து உண்டு வாழ்வதே-விருந்தினரை உண்பித்துத் தாமும் உண்டு வாழ்தலே, இல்வாழ்க்கை இயல்பு என்னும்-இல்வாழ்க்கைக்குரிய இயல்பு என்று நூல்கள் கூறும்.

(குறிப்பு) பிச்சை-இரப்போர்க்கிடுவது, ஐயம்-அறவோர்க்கிடுவது. ஒரீஇ: சொல்லிசையளபெடை. நிச்சல்-நித்தல்; தகர சகரப்போலி. (165)

   
166. இல்லறத்தானாகான் இயல்புகள்

விருந்து புறந்தரான் வேளாண்மை செய்யான்
பெருந்தக் கவரையும் பேணான்--பிரிந்துபோய்க்
கல்லான் கடுவினை மேற்கொண் டொழுகுமேல்
இல்வாழ்க்க்கை யென்ப திருள்.
(பதவுரை) விருந்து புறந்தரான்-தன்பால் வந்த விருந்தினரை யோம்பாமலும், வேளாண்மை செய்யான்-இரப்பார்க்கு ஒன்று ஈயாமலும், பெருந்தக்கவரையும் பேணான்-பெருமையிற் சிறந்தோரையும் மதியாமலும், பிரிந்துபோய்க் கல்லான்-மனைவி மக்களைப் பிரிந்து சென்று அறிவு நூல்களைக் கல்லாமலும், கடுவினை மேற்கொண்டு ஒழுகுமேல்-தீவினையை மேற்கொண்டு ஒருவன் வாழ்வானாயின், இல்வாழ்க்கை என்பது இருள்-அவனால் நடத்தப்பெறும் மனைவாழ்க்கை அவனுக்கு நரகமேயாகும்.

(குறிப்பு) புறந்தரான், செய்யான்,பேணான்,கல்லான்,என்பன முற்றெச்சங்கள்; எண்ணும்மைகள் தொக்கன. ஒருவன் என்னும் எழுவாயினை வருவிக்க. (166)

   
167. செயலற்றார்க்குச் செய்யும் அறமே சிறப்பானதாம்

அட்டுண்டு வாழ்வார்க் கதிதிகள் எஞ்ஞான்றும்
அட்டுண்ணா மாட்சி உடையவர்--அட்டுண்டு
வாழ்வார்க்கு வாழ்வார் அதிதிகள் என்றுரைத்தல்
வீழ்வார்க்கு வீழ்வார் துணை.
(பதவுரை) அட்டு உண்டு வாழ்வார்க்கு-சமைத்து உண்டு வாழ்கின்ற இல்லறத் தார்க்கு, அதிதிகள்-விருந்தினராவார், எஞ்ஞான்றும்-எக்காலத்தும், அட்டு உண்ணா மாட்சி உடையவர்-சமைத்து உண்ணாத பெருமையினையுடைய துறவறத்தினரே யாவர், அட்டு உண்டு வாழ்வார்க்கு-சமைத்து உண்டு வாழும் இல்லறத்தாருக்கு, வாழ்வார்-அவ்வாறு வாழும் இல்லறத்தார், அதிதிகள் என்று உரைத்தல்-விருந்தினராவர் என்று சொல்லுதல், வீழ்வார்க்கு-மலையுச்சியினின்றும் நிலமிசை வீழ்வார்க்கு, வீழ்வார்-அங்ஙனம் வீழா நின்றவர், துணை-துணையாவரென்று கருதுதல் போலாம்.

(குறிப்பு) அட்டுண்ணா மாட்சி-சமைத்தற்கியலாநிலை எனினுமாம். (167)

   
168. கொடுத்துண்டு வாழ்தலே குறையா வாழ்க்கையாம்

நொறுங்குபெய் தாக்கிய கூழார உண்டு
பிறங்கிரு கோட்டொடு பன்றியும் வாழும்
அறஞ்செய்து வாழ்வதே வாழ்க்கைமற் றெல்லாம்
வெறும் பேழை தாழ்க்கொளீஇ யற்று.
(பதவுரை) நொறுங்கு பெய்து ஆக்கிய கூழ் ஆர உண்டு-நொய்யாற் சமைத்த கூழினை வயிறார வுண்டு, பிறங்கு இருகோட்டொடு பன்றியும் வாழும்-விளங்குகின்ற இரண்டு கோரப் பற்களோடு பன்றியும் வாழும், அறஞ்செய்து வாழ்வதே வாழ்க்கை-ஆதலால் அறத்தினைச் செய்து வாழ்வதே மக்கள் வாழவேண்டிய இல்வாழ்க்கையாகும், மற்றெல்லாம்-அறத்தினைச் செய்யாது தம்முடலைப் பேணி வாழ்வாருடைய இல்வாழ்க்கை யெல்லாம், வெறும் பேழை தாழ்க்கொளீஇயற்று-தன்னகத்தொன்றுமில்லாத பெட்டியைத் தாழிட்டுப் பூட்டிவைத்தல் போலாம்.

(குறிப்பு) பன்றியும்-உம்மை: இழிவு சிறப்பு. ஏ: பிரிநிலை. மற்று: பிறிது என்னும் பொருளது. கொளீஇ: சொல்லிசையளபெடை. (168)

   
169. உடலும் பொருளும் பிறர்க்குதவவே உண்டாயின

உப்புக் குவட்டின் மிசையிருந்(து) உண்ணினும்
இட்டுணாக் காலத்துக் கூராதாம்--தொக்க
உடம்பும் பொருளும் உடையானோர் நன்மை
தொடங்காக்கால் என்ன பயன்
(பதவுரை) உப்புக் குவட்டின் மிசை இருந்து உண்ணினும்-குன்று போன்ற உப்புக் குவியலின்மீது ஒருவன் அமர்ந்து உணவினை உண்டாலும், இட்டு உணாக்காலத்து கூராது-அவுணவில் உப்பினை இடாது உண்பானாயின் அதன் சுவை உணவில் பொருந்தாது, தொக்க உடம்பும் பொருளும் உடையான்-எழுவகைத் தாதுக்களும் கூடிய உடம்பினையும் செல்வத்தினையும் உடையான், ஓர் நன்மை தொடங்காக்கால்-ஒப்பற்ற அறத்தினை தொடங்கிச் செய்யானாயின், என்ன பயன்-அவற்றால் அவன் ஒரு பயனையும் அடையான்.

(குறிப்பு) கூர்தல்-மிகுதல், நிறைதல். உண்ணினும்: உம்மை உயர்வு சிறப்புப்பொருளது. ஆம்: அசைநிலை. (169)

   
170. கிடைத்தவற்றில் சிறிதினை அவ்வப்பொழுது எளியார்க்குதவுக

பெற்றநாள் பெற்றநாள் பெற்றதனுள் ஆற்றுவதொன்(று)
இற்றைநாள் ஈத்துண் டினிதொழுகல்--சுற்றும்
இதனில் இலேசுடை காணோம் அதனை
முதனின் றிடைதெரியுங் கால்.
(பதவுரை) நெஞ்சே! பெற்றநாள் பெற்றநாள்-செல்வத்தினை யடையுந்தோறும், பெற்றதனுள்-பெற்ற அச் செல்வத்தில், ஆற்றுவது-செய்வதற்குரிய, ஒன்று-அறத்தினை, இற்றை நாள்-இப்பொழுதே செய்வோமென்று கருதி, ஈத்து-இரப்பவர்க்குக் கொடுத்து, உண்டு-நீயும் உண்டு, இனிது ஒழுகல்-இனிமை பயக்கும் நன்னெறிக்கண் நின்று ஒழுகுவாயாக, அதனை-அவ்வறஞ் செய்தற்குரிய வழியை, முதல்நின்று இடை தெரியுங்கால்-முதலிலிருந்து முழுவதும் ஆராயுமிடத்து, சுற்றும்-எவ்விடத்தும், இதனில்-இதைக் காட்டினும், இலேசு உடை காணோம்-எளியது வேறொன்றும் இல்லை.

(குறிப்பு) பெற்றநாள் பெற்றநாள்: அடுக்குத்தொடர்: பன்மைப்பொருளது. ஒழுகல்: அல்லீற்று வியங்கோள். (170)