171 முதல் 180 வரை
 
171. முன் கொடுத்தலால் வந்த செல்வத்தை மேலுங் கொடாதிருப்பது மூடத்தனம்

கொடுத்துக் கொணர்ந்தறம் செல்வங் கொடாது
விடுத்துத்தம் வீறழிதல் கண்டார்--கொடுப்பதன்கண்
ஆற்ற முடியா தெனினுந்தாம் ஆற்றுவார்
மாற்றார் மறுமைகாண் பார்.
(பதவுரை) கொடுத்து-தாம் முற்பிறப்பில் செல்வம் பெற்ற காலத்து வறியோர்க்கு வழங்கியதால், அறம் கொணர்ந்த செல்வம் கொடாது விடுத்து-(விளைந்த) அறம் கொண்டுவந்து கொடுத்த செல்வத்தினை வறியோர்க்குக் கொடாது விடுத்து, தம் வீறு அழிதல் கண்டார்-தம் பெருமை யழிகின்ற பிறரைக் கண்ட பெரியார், கொடுப்பதன்கண் ஆற்ற முடியாதெனினும்-வறுமையால் இரந்தோர்க்கு வள்ளன்மையோடு மிகுதியும் வழங்கமுடியாதெனினும், தாம் ஆற்றுவார்-தம்செல்வநிலைக்கேற்றவாறு கொடுத்துதவுவார், மாற்றார்- இரந்தவர்கட்கு இல்லை என்று கூறார், மறுமை காண்பார் - மறுமையின்பத்தை யடையுமவர்.

(குறிப்பு) கொணர்தல்-கொண்டுவருதல்; கொணா: பகுதி வீறு-மற்றொன்றற் கில்லாச் சிறப்பு. கொணர்ந்த+அறம்=கொணர்ந்தறம்: அகரந் தொகுத்தல். 'அறங் கொணர்ந்த செல்வம்' என பிரித்துக் கூட்டுக. (171)

   
172. பகுத்துண்டு வாழல் பருவுடம்பின் பயன்

பட்டார்ப் படுத்துப் படாதார்க்கு வாட்செறிந்து
விட்டொழிவ தல்லாலவ் வெங்கூற்றம்--ஒட்டிக்
கலாய்க்கொடுமை செய்யாது கண்டதுபாத் துண்டல்
புலாற்குடிலா லாய பயன்.
(பதவுரை) பட்டார்ப்படுத்து-முற்பிறப்பில் அறம் செய்யாது குறைந்த வாழ் நாளை இப் பிறப்பில் பெற்றோர்களைக் கொன்றும், படாதார்க்கு வாட்செறிந்து -முன்னை அறம் செய்தலால் நீண்ட வாழ்நாளைப் பெற்றோர்க்கு அவர்க்கு முன் தன் வாளையுறையுள் புதைத்து அவரைக் கொல்லாது, விட்டு-விடுதலை செய்து, ஒழிவதல்லால் - செல்வதல்லாமல், அவ்வெங்கூற்றம்-கொடிய யமன், ஒட்டிக் கலாய்க் கொடுமை செய்யாது-தன்மனம் சென்றவாறு முறையின்றிக் கோபங் கொண்டு துன்பம் செய்யான்; ஆதலால், கண்டது பாத்துண்டல்-ஒருவன் தனக்குக் கிடைத்த பொருளைப் பிறர்க்குப் பகிர்ந்து கொடுத்துத் தானும் உண்டல், புலால் குடிலாலாய பயன் - புலாலினாலாய உடம்பினைப் பெற்றதாலுண்டாம் பயன்.

(குறிப்பு) புலால்-இறைச்சி. பாத்து-பகுத்து; பிரித்து. (172)

   
173. அறிவிலார்க்குரிய ஐந்தும், அறிவுடையார்க்குரிய ஐந்தும்

தண்டாமம் பொய்வெகுளி பொச்சாப் பழுக்காறென்(று)
ஐந்தே கெடுவார்க் கியல்பென்ப--பண்பாளா!
ஈதல் அறிதல் இயற்றுதல் இன்சொற்கற்
றாய்தல் அறிவார் தொழில்.
(பதவுரை) பண்பாளா-நற்குணமுடையாய்!, தண்டாமம்-(பெரியோர்களைப் பணியாமைக்குஞ் செய்யத் தகுவனவற்றைச் செய்யாமைக்கும் காரணமாகிய) நன்மையின் நீங்கிய மானமும், பொய்-பொய்யே பேசுதலும்,வெகுளி-கோபித்தலும், பொச்சாப்பு-மறத்தலும், அழுக்காறு - பொறாமையும், என்ற ஐந்து-என்று சொல்லப்படுகிற ஐந்தும்,கெடுவார்க்கு இயல்பு என்ப-அழிகின்றவர்களுக்கு உரிய குணங்களாகுமெனவும், ஈதல்-இரப்ப வர் குறிப்பறிந்து ஈதலும், அறிதல்-நல்லனவற்றை ஆராய்ந்தறிதலும், இயற்றுதல்- அறிந்தவற்றைச் சோர்வின்றிச் செய்தலும், இன்சொல்-யாவர்மாட்டும் இன்சொல் சொல்லுதலும், கற்றுஆய்தல்-அறிவு நூல்களைக் கற்று ஆராய்தலுமாகிய இவ்வைந்தும், அறிவார் தொழில் என்ப-அறிவுடையோர் தொழில்களாகுமெனவுங் கூறுவர் பெரியோர்

(குறிப்பு) என்றைந்து: அகரந் தொகுத்தல். ஏ: பிரிநிலை. என்ப: பலர்பால் எதிர்கால வினைமுற்று. ப: பலர்பால் விகுதி. (173)

   
174. துறவிகளை யுண்பிப்பதே தூய அறமாம்

நீத்தாற்றின் நின்ற நிலையினோர் உண்டக்கால்
ஈத்தாற்றி னாரும் உயப்போவார்--நீத்தாற்றிற்
பெற்றிப் புணையன்னார் பேர்த்துண்ணா விட்டக்கால்
எற்றான் உயப்போம் உலகு.
(பதவுரை) நீத்து ஆற்றின் நின்ற நிலையினோர் - பற்றுவிட்டுத் துறவற நெறிக்கண்ஒழுகும் பெரியோர், உண்டக்கால்-உண்பாராயின், ஈத்து ஆற்றினாரும் - அவர்களை உண்பித்து அந் நெறியிடை வழுவாமல் செலுத்தினோரும்; உயப்போவார்-பிறவிப்பிணியின் நீங்கப் பெறுவர், நீத்த ஆற்றின்-தமது துறவொழுக் கத்தால், புணை அன்ன பெற்றியார்-ஏனையோரையும் பிறவிக் கடலினின்று கரையேற்றவல்ல, புணைபோலுந் தன்மையையுற்ற அவர், பேர்த்து-தமது இருக்கையினின்றும் பேர்ந்து, உண்ணா விட்டக்கால்-உண்ணாதொழியின், உலகு என்றான் உயப்போம்-இல்லறநெறியிடைப்பட்ட உலகினர் அக் கடலின் றெங்ஙனம் கரையேறுவர்?

(குறிப்பு) உண்டக்கால்: கால் ஈற்று வினையெச்சம். உலகு: இடவாகு பெயராய் உலகினரை யுணர்த்தியது. ஈந்து: ஈத்து; வலித்தல் விகாரம். (174)

   
175. தீயோரை யுண்பிப்பது தீங்காம்

கொடுத்துய்யப் போமாறு கொள்வான் குணத்தில்
வடுத்தீர்த்தார் உண்ணிற் பெறலாம்--கொடுத்தாரைக்
கொண்டுய்யப் போவார் குணமுடையார் அல்லாதார்
உண்டீத்து வீழ்வார் கிழக்கு.
(பதவுரை) குணமுடையார்-துறவு மெய்யுணர்வு அவாவின்மை முதலிய குணங்களையுடையார், கொடுத்தாரை-தமக்கு உண்டி முதலியன உதவினாரையும், கொண்டு உய்யப்போவார்-பிறவிப் பிணியின் நீக்கத் தாமும் நீங்குவர், அல்லாதார்-அக்குணங்களில்லாதவர்கள், உண்டு-பிறர் கொடுப்பதை உண்டு ஈத்து கிழக்கு வீழ்வார்-தம்மை உண்பித்தாரையும் இழுத்துச்சென்று நரகிடை வீழ்த்துத் தாமும் வீழ்வர்; (ஆதலால்) கொடுத்து உய்யப்போமாறு கொள்வான்-இல்லற நெறிக்கண் நின்று ஈகையால் உய்யும் நெறியை அடையக் கருதுகின்றவன், குணத்தில் வடுத்தீர்ந்தார் உண்ணில் பெறலாம்-குற்றமற்ற குணத்தினையுடைய துறவிகளை ஊட்டின் அதனை அடையலாம்.

(குறிப்பு) கிழக்கு-பள்ளம்; ஈண்டு நரகம். ஈர்த்து என்பது ஈத்து என இடைக் குறைந்து. (175)

   
176. மூவகை ஈகை

அடங்கினார்க் கீதல் தலையே அடங்கா(து)
அடங்கினார்க் கீதல் இடையே--நுடங்கிடையாய்!
ஏற்பானும் தானும் அடங்காக்கால் அஃதென்ப
தோற்பாவைக் கூத்தினுள் போர்.
(பதவுரை) நுடங்கு இடையாய்-துவளுகின்ற இடையினையுடைய பெண்ணே!, அடங்கினார்க்கீதல் தலை-கொடுப்போர் பணிவுடன் மனம் பொறி வழி போகாது அடங்கினவர்களுக்கு உண்டி முதலியன உதவுதல் தலையாய அறம், அடங்காது அடங்கினார்க் கீதல் இடை-அங்ஙனம் அவர் பணியாது அடங்கின வர்களுக்கு ஈவது இடையாய அறம், ஏற்பானும் தானும் அடங்காக்கால்-தானும் அடங்காது அடங்காதவனுக்கு ஈயின், அஃது-அவ் வீகை, கூத்தினுள் தோற்பாவைப் போர் என்ப-நாடக மேடையில் தோலாற் செய்த பொம்மைகள் ஒன்றோடொன்று போர்புரிதலை யொக்கும் என்று கூறுவர் பெரியோர்.

(குறிப்பு) அடங்காதார் அடங்காதார்க் கீதல் கடை என்ப. இது தோற்பாவைப் போர் எனப்பட்டது. ஏ:முன்னது சிறப்புப் பொருளது; பின்னது தெரிநிலைப் பொருளது. முதலடி ஐஞ்சீர் பெற்றுள்ளது. (176)

   
177. ஊண் கொடையே உயர்ந்த கொடையாம்

வாழ்நா ளுடம்பு வலிவனப்புச் செல்கதியும்
தூமாண் நினைவொழுக்கங் காட்சியும்--தாமாண்ட
உண்டி கொடுத்தான் கொடுத்தலால் ஊண்கொடையோடு
ஒன்றுங் கொடையொப்ப நில்.
(பதவுரை) மாண்ட உண்டி கொடுத்தான் - மாட்சிமைப்பட்ட உணவினைக் கொடுத்தவன், வாழ்நாள் உடம்புவலி வனப்பு செல்கதி தூமாண் நினைவு ஒழுக்கம் காட்சி கொடுத்தலால்-ஆயுள் உடல்வலிமை அழகு மறுமைப்பயன் தூயசிறந்த எண்ணம் ஒழுக்கம் நற்காட்சி முதலியவற்றையும் அவ் வுணவு வாயிலாகக் கொடுப்பதால், ஊண் கொடையொடு ஒப்பது கொடை ஒன்றும் இல்-பசித்தவர்கட்கு உணவு கொடுத்தலோடு ஒத்த கொடை வேறொன்றும் இல்லை.

(குறிப்பு) 'உண்டி முதற்றே உணவின் பிண்டம்,' என்ற புறநானூற்றடி யீண்டு நோக்கற்பாலது. மாண்ட-மாண்: பகுதி. முதலிரண்டடிகளில் வரும் உம் இரண்டும் பெயர்ச் செவ்வெண்- உண்ணப்படுவது ஊண். (177)

   
178. கொடுப்பவர் கொடையினும் இரப்பவர் கொடை யேற்றமாம்

பரப்புநீர் வையகத்துப் பல்லுயிர்கட் கெல்லாம்
இரப்பாரின் வள்ளல்களும் இல்லை- இரப்பவர்
இம்மைப் புகழும் இனிச்செல் கதிப்பயனும்
தம்மைத் தலைப்படுத்த லால்.
(பதவுரை) இரப்பவர் இம்மைப் புகழும் இனிச்செல் கதிப்பயனும் தம்மைத் தலைப்படுத்தலால்-இரப்பவர் இம்மையிற் புகழையும் மறுமையில் இன்பத்தையும் ஈவோருக்கு உதவுதலால், பரப்பு நீர் வையத்துப் பல்லுயிர்கட்கெல்லாம்-கடல் சூழ்ந்த உலகில்உள்ள எல்லா மக்களுயிர்கட்கும், இரப்பாரின் வள்ளல் களுமில்லை-இரப்பார் போன்ற சிறந்த வள்ளல்கள் பிறரிலர்.

(குறிப்பு) இரப்பாரின்: இன் உருபு, ஐந்தாம் வேற்றுமை ஒப்புப் பொருள். (178)

   
179. செல்வர்கள் செய்ய வேண்டுவன

செல்வத்தைப் பெற்றார் சினங்கடிந்து செவ்வியராய்ப்
பல்கிளையும் வாடாமற் பாத்துண்டு--நல்லவாம்
தானம் மறவாத தன்மையரேல் அஃதென்பார்
வானகத்து வைப்பதோர் வைப்பு.
(பதவுரை) செல்வத்தைப் பெற்றார்-பொருளையடைந்தவர்கள், சினங்கடிந்து-வெகுளியினீங்கி, செவ்வியராய்-காண்டற்கு எளியராய், பல்கிளையும் வாடாமல்-சுற்றத்தார் பலரும் வறுமையால் வாடாவண்ணம், பாத்து உண்டு-அவர்கட்கும் பகுத்துக் கொடுத்துத் தாமும் உண்டு, நல்ல ஆம்-இம்மை வறுமைப் பயன்களை யடைவிக்கின்ற, தானம் மறவாத தன்மையரேல்-அறத்தினையும் மறவாது செய்யுந்தன்மையராயின், அஃது வானகத்து வைப்பதோர் வைப்பு என்பர்-அத்தன்மையைமேலுலகத்தில் தமக்கு உதவுமாறு வைக்கின்ற ஒப்பற்றசேமநிதி என்று பெரியோர் கூறுவர்.

(குறிப்பு) வைப்பு-பாதுகாப்பாக வைக்கப்படுவது, பொருள் முதலியன. பாத்து பகுத்து: மரூஉ. (179)

   
180. தானஞ் செய்வார்க்கு வானம் வழி திறக்கும்

ஒன்றாக நல்ல(து) உயிரோம்பல் ஆங்கதன்பின்
நன்றாய்த் தடங்கினார்க் கீத்துண்டல்--என்றிரண்டும்
குன்றாப் புகழோன் வருகென்று மேலுலகம்
நின்றது வாயில் திறந்து.
(பதவுரை) ஒன்றாக நல்லது உயிரோம்பல்-அறங்களுள் தன்னோடொப்ப தின்றித் தானாகச் சிறந்து உயர்ந்தது பிறவுயிர்களைப் பாதுகாத்தல், ஆங்கு அதன்பின் நன்கு ஆய்ந்து அடங்கினார்க்கு ஈத்து உண்டல்-அதனையடுத்து ஞானநூல்களை ஆராய்ந்து மனம் பொறி வழி போகாது அடங்கினார்க்கு உண்டி முதலியன உதவித் தாமும் உண்ணுதல், என்ற இரண்டும் குன்றாப் புகழோன்-இவ்விரு செயல்களாலும் நிறைந்த கீர்த்தி யடைந்தவனை, வருக என்று வாயில் திறந்து மேல் உலகம் நின்றது-வருக என்று கூறித் தனது வாயிலைத் திறந்து அவன் வருகையை எதிர்நோக்கி மேலுலகம் நிற்கா நின்றது.

(குறிப்பு) என்றிரண்டு: அகரந்தொகுத்தல். வருகென்று: அதுவுமது. குன்றா: ஈறுகெட்ட எதிர்மறைப் பெயரெச்சம். (180)