பக்கம் எண் :

இதய சோதனை 379

Untitled Document
இருந்ததற்காக நன்றியுள்ளவனாகிறேன்.      தவறுதலாகச் சுடப்பட்டு
விடும் சிநேக ஜூலுக்களை   நாங்கள் டோலிகளில் தூக்கிக்கொண்டு
முகாம்களுக்குப் போய்த் தாதிகளாக     அவர்களுக்குப் பணிவிடை
செய்து வந்தோம்.

25 இதய சோதனை

     ஜூலுக் ‘கலக’த்தில் நான்      அநேக புது அனுபவங்களைப்
பெற்றேன். அது என்னை ஆழ்ந்து      சிந்திக்கும்படியும் செய்தது.
போரின்        பயங்கரங்களைக் குறித்து ஜூலுக் ‘கலக’த்தில் நான்
அறிந்துகொண்டதைப் போல்       போயர் கலகத்தின் போது நான்
தெரிந்துகொள்ளவில்லை. இது     மனித வேட்டையேயன்றிப் போர்
அல்ல. இது  என்னுடைய அபிப்பிராயம் மாத்திரமல்ல, நான் இதைக்
குறித்துப் பேச நேர்ந்த போது         ஆங்கிலேயர் பலரும் இதே
அபிப்பிராயத்தையே கூறினார்கள். ஒரு பாவமும்   அறியாத மக்கள்
வாழ்ந்த குக்கிராமங்களில், சிப்பாய்களின்  துப்பாக்கிகள் பட்டாசுகள்
போல் வெடித்தன என்ற செய்தியை   ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும்
கேட்டுக் கொண்டு, அவர்கள் மத்தியிலும் வசித்து  வருவது என்பது,
பெருஞ் சோதனையாகவே இருந்தது. ஆனால்,   இந்த வேதனையை
நான் ஒருவாறு சகித்துக்கொண்டேன்.       ஏனெனில் முக்கியமாகக்
காயமடைந்த ஜூலுக்களுக்குப்        பணிவிடை செய்வது என்பது
மாத்திரமே எங்கள் படையின் வேலை.  நாங்களும் இல்லாதிருந்தால்,
அந்த ஜூலுக்களை           யாருமே கவனித்திருக்க மாட்டார்கள்
என்பதையும் கண்டேன். ஆகவே, இந்த வேலை   என் மனத்திற்குச்
சமாதானமாக இருந்தது.

     ஆனால், சிந்திக்கவேண்டிய    வேறு விஷயங்களும் அநேகம்
இருந்தன. அந் நாட்டில் மிகக் குறைவான       ஜனத் தொகையைக்
கொண்ட பகுதி அது. குன்றுகளிலும்          பள்ளத்தாக்குகளிலும்
ஒன்றுக்கொன்று தொலைதூரத்தில்           ‘அநாகரிகர்கள்’ என்று
சொல்லப்படும் ஜூலுக்களின் கிரால்கள்      எனப்படும் கிராமங்கள்
சிதறிக் கிடந்தன.        காயமடைந்தவர்களைத் தூக்கிக்கொண்டோ,
சும்மாவோ இந்த ஏகாந்தமான பகுதிகளில்     நடந்து போகும்போதே
அடிக்கடி தீவிரமான சிந்தனையில் ஆழ்ந்துவிடுவேன்.

     பிரம்மச்சரியத்தைக் குறித்தும், அதன் விளைவுகளைப் பற்றியும்
யோசித்தேன். அது சம்பந்தமான      என் கருத்துக்கள் ஆழ வேர்
ஊன்றின. எனது சக ஊழியர்களுடன் அதைக் குறித்து விவாதித்தேன்.
ஆன்ம ஞானத்தை அடைவதற்குப்        பிரம்மச்சரியம் எவ்வளவு
இன்றியமையாதது       என்பதை      அப்பொழுது நான் அறிந்து
கொண்டிருக்கவில்லை. ஆனால், தனது     முழு ஆன்ம சக்தியுடன்
மனித வர்க்கத்திற்குச் சேவை செய்யவேண்டும் என்று விரும்புகிறவர்,
பிரம்மச்சரியம் இல்லாமல்       அதைச் செய்ய முடியாது என்பதை