சொல்	அருஞ்சொற்பொருள்
குணுக்கு	மாதர் காதணியுள் ஒன்று ; காது பெருக்க இடும் ஒலைச்சுருள் ; மீன்வலையின் ஈயக்குண்டு ; வெள்ளி ; பணியாரவகை .
குணுக்குத்தடி	இரும்புப் பூணிட்ட கனத்த கழி .
குணுக்குதல்	வளைத்தல் ; துணுக்குதல் .
குணுகுணுத்தல்	மூக்காற் பேசுதல் ; முணுமுணுத்தல் .
குணுகுணெனல்	முணுமுணுத்தற் குறிப்பு .
குணுகுதல்	கொஞ்சுதல் .
குணுங்கர்	இழிந்தோர் ; புலையர் ; தோற்கருவியாளர் ; குயிலுவர் .
குணுங்கு	பிசாசு ; கொச்சை நாற்றம் .
குணைவண்டு	வண்டுவகை .
குத்தகை	குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு அனுபவ உரிமையளிக்கும் ஒப்பந்தக் கட்டுபாட்டு முறை ; குத்தகைத் தொகை .
குத்தகைக்காரன்	குத்தகை எடுப்பவன் .
குத்தகைச்சரக்கு	ஒப்பந்தஞ் செய்த சரக்கு .
குத்தகைச்சீட்டு	குத்தகைப் பத்திரம் .
குத்தகைப்பொருள்	குத்தகைக்கு ஒப்பந்தப்படி கட்டவேண்டிய பொருள் .
குத்தகைமாறுதல்	குத்தகைக் காலம் முடிவு பெறுகை .
குத்தகையெடுத்தல்	குத்தகைக்கு வாங்குதல் .
குத்தம்	எருது .
குத்தரசம்	பெருங்காயம் .
குத்தல்	உடம்பின் உள்நோவு ; மனம் நோவச் செய்கை ; தெருவிற்கு எதிராக வீடு அமைந்திருப்பது முதலிய குற்றம் ; நீர்க்குத்தலான இடம் ; குற்றலரிசி .
குத்தலரிசி	குற்றித் தீட்டிய அரிசி .
குத்தன்	காப்பவன் ; வணிகர் பட்டம் ; குப்த மரபில் வந்த அரசன் .
குத்தாங்கல்	செங்குத்தாக வைக்குங் கல் அல்லது செங்கல் ; குத்துக்கல் .
குத்தாணி	மரக் கைப்பிடியமைந்த நீண்ட ஊசி வகை .
குத்தாமற்குத்துதல்	குறிப்பாகக் குற்றத்தைச் சொல்லிக் காட்டுதல் .
குத்தார்க்கு	குத்தூசியால் வாங்கித் தைக்கும் பனைநார் .
குத்தாலம்	திருவாத்தி , காட்டாத்தி .
குத்தாலா	கடுகுரோகிணி .
குத்தாளை	மானவாரியாக விளையும் நெல்வகை .
குத்தி	கோணிமூட்டையினின்றும் அரிசி முதலியவற்றை எடுக்கும் கருவி , குத்தூசி ; கலப்பைக் கூர் ; திரிகரண அடக்கம் ; மண் ; மாறுபாடு .
குத்திக்காட்டுதல்	ஒருவன் குற்றத்தைச் சுட்டிக் காட்டி அவன் மனத்தைப் புண்படச் செய்தல் .
குத்திக்கொல்லன்	ஆயுதபாணியாய்ப் பொருள் கொண்டு செல்பவன் .
குத்திச்செருப்பு	குதியிற் கனமுள்ள செருப்பு .
குத்திப்பிடுங்குதல்	வாந்திசெய்ய வருதல் .
குத்திப்பேசுதல்	நோவும்படி ஒருவரைச் சுட்டிப் பேசுதல் .
குத்தியளத்தல்	அளக்குங் கருவியைத் தானியத்திற் பாய்ச்சியளத்தல் .
குத்தியோட்டம்	இரண்டு விலாப்பக்கங்களிலும் கூரான கம்புகளைக் குத்திக்கொண்டு கோயிலை வலம்வரும் ஒரு வேண்டுதல் .
குத்திரக்காரன்	வஞ்சகன் .
குத்திரப்பேச்சு	இகழ்ந்துரைக்குஞ் சுடுசொல் .
குத்திரம்	வஞ்சகம் ; இழிவு ; ஏளனச் சொல் ; குரூரம் ; மலை ; சணல் ; பொய் .
குத்திரவித்தை	தந்திரம் ; சூனிய வித்தை .
குத்திரன்	வஞ்சகன் .
குத்திருமல்	கக்குவான் இருமல் .
குத்தினி	ஒருவகைப் பட்டுச்சீலை .
குத்தீட்டி	ஈட்டிவகை .
குத்து	கைமுட்டியால் தாக்குவது ; ஈட்டி முதலியவற்றால் தாக்குகை ; உரலிற் குற்றுதல் ; புள்ளி ; செங்குத்து ; நோவு ; பிடி ; தெரு முதலியவற்றின் பாய்ச்சல் .
குணவாக்கு	சிறப்பாக அமைந்த குணம் ; சொந்தப் பழக்கம் .
குணவாகுபெயர்	பண்புப் பெயரைப் பண்பிக்கு உரைத்தல் .
குணவான்	காண்க : குணமுள்ளவன் .
குணவியது	மேன்மையானது .
குணவிரதம்	மகாவிரதத்துக்கு அடுத்தபடியாகக் கொள்ளும் ஒரு சைன நோன்பு .
குணன்	குணமுள்ளவன் , நற்குணம் உடையவன் .
குணனம்	எண்வகைக் கணிதத்துள் ஒன்றாகிய பெருக்கல் .
குணனீயம்	பெருக்கப்படும் எண் .
குணாக்கர நியாயம்	மரம் , புத்தகம் முதலியவற்றில் புழுவின் அரிப்பு எழுத்தாதல் போலத் தற்செயலாக நேர்வதைக் குறிக்கும் நெறி .
குணாகுணம்	நன்மையுந் தீமையும் ; குணமும் குணமின்மையும் .
குணாட்டம்	ஓருவகை வரிக்கூத்து .
குணாதிசயம்	குணவிசேடம் .
குணாதீதம்	குணங்கடந்தது .
குணாது	கிழக்கிலுள்ளது .
குணாம்பி	கோமாளி .
குணாம்பு	பகடி .
குணாம்புதல்	பகடி பேசுதல் .
குணாலங்கிருதன்	நற்குணத்தையே அணியாக உடையவன் .
குணாலம்	ஒருவகை ம்கிழ்ச்சிக்கூத்து ; வீராவேசத்தாற் கொக்கரித்தல் ; ஒரு பறவை .
குணாலயன்	நற்குணமுள்ளவன் , குணங்களுக்கு இருப்பிடமானவன் .
குணாலை	ஆரவாரத்துடன் நடிக்குங் கூத்து .
குணாளன்	நற்குணமிக்கவன் .
குணி	பண்பி ; முடமானது ; நற்குணம் உடையவன் ; சொத்தைக் கையன் .
குணித்தல்	கணித்தல் ; ஆலோசித்தல் ; வரையறுத்தல் ; பெருக்குதல் .
குணிதம்	பெருக்கிவந்த தொகை , மடங்கு .
குணிப்பு	அளவு ; ஆராய்ச்சி ; மதிப்பு .
குணில்	குறுந்தடி ; பறையடிக்குந் தடி ; கவண் .
குணு	புழு .
குணுக்கம்	வருத்தம் , துன்பம் .
குணுககன்	மூக்காற் பேசுவோன் .