சொல்
|
அருஞ்சொற்பொருள் |
| மானவன் | மனிதன் ; பெருமையுடையோன் ; அரசன் ; படைத்தலைவன் ; வீரன் . |
| மானவாரி | காண்க : மானம்பார்த்தபூமி ; மழை பெய்து விளையும் விளைச்சல் ; ஒரு நெல்வகை . |
| மானவாரிநிலம் | காண்க : மானம்பார்த்தபூமி . |
| மானவிலங்கு | காண்க : மானமா . |
| மானவிறல்வேள் | முற்காலத்துச் சிற்றரசர் சிலருக்கு வழங்கிய பட்டபெயர் . |
| மானவீனம் | காண்க : மானக்கேடு . |
| மானவு | தெளிவு . |
| மானன் | தலைவன் ; மூடன் ; வேடன் ; மதிப்புள்ளவன் . |
| மானா | பாட்டன் ; தகப்பன் . |
| மானாகம் | காண்க : பெருநாரை . |
| மானாங்காணி | யோசனையின்மை ; ஒழுங்கீனம் . |
| மானாபரணன் | மானமாகிய அணிகலனை அணியாக அணிந்தவன் . |
| மானார் | பெண்டிர் ; பகைவர் . |
| மானாவாரி | மனப்போக்கு ; ஒரு விளைச்சல் ; விழிப்பின்மை ; மழைபெய்து விளையும் விளைச்சல் . |
| மானாவி | நவராத்திரி விழா ; காண்க : மானாவிச்சோலை . |
| மானாவிச்சோலை | ஒன்பான் இரவு (நவராத்திரி) விழாவில் அமைக்கும் அலங்காரச் சோலை . |
| மானாள் | காண்க : மானுடத்தி . |
| மானி | மதிப்புள்ளவர் ; செருக்குடையவர் ; மங்கையர்க்கரசியார் ; மாமன் . |
| மானிகை | சாராயம் . |
| மானிடச்சட்டை | தெய்வந்தாங்கும் மானிட வடிவம் . |
| மானிடசாதி | மக்கட்பிறப்பு ; காண்க : மானிடம் . |
| மானிடசென்மம் | மக்கட்பிறப்பு ; காண்க : மானிடம் . |
| மானிடத்தன் | மானை இடக்கையில் ஏந்தியவனாகிய சிவபிரான் . |
| மானிடத்தன்மன் | குபேரன் . |
| மானிடம் | மக்கள்தொகுதி ; மனிதன் . |
| மானிடமேந்தி | காண்க : மானிடத்தன் . |
| மானிடவன் | காண்க : மானுடவன் . |
| மானிடவேள்வி | விருந்தினரைப் போற்றுதல் . |
| மானிடன் | மனிதன் ; காண்க : மானிடத்தன் . |
| மானித்தல் | நாணுதல் ; செருக்குக்கொள்ளுதல் ; பெருமைப்படுத்துதல் . |
| மானிதம் | சிறப்பு . |
| மானிதை | சிறப்பு . |
| மானியக்காரன் | சொந்தநிலக்காரன் . |
| மானியம் | இறையிலி நிலம் ; அளவிடுகை ; நிலத்தின் தீர்வையை இனாமாகப் பெறும் உரிமை . |
| மானினி | பெண் . |
| மானுடத்தி | பெண் . |
| மானுடம் | காண்க : மானிடசாதி ; மானிடவேள்வி . |
| மானுடமடங்கல் | திருமாலின் நரசிம்மாவதாரம் . |
| மானுடயாகம் | காண்க : மானிடவேள்வி . |
| மானுடவன் | மனிதன் . |
| மானுதல் | ஒத்தல் . |
| மானேறு | உத்தரநாள் ; கலைமான் . |
|
|