சொல்	அருஞ்சொற்பொருள்
து	ஒர் உயிர் மெய்யெழுத்து (த்+உ) ; உணவு ; அனுபவம் ; பிரிவு ; ஒருமைத் தன்மை விகுதி ; சுட்டுப்பெயர் வினாப்பெயர்களில் ஒன்றன் பால் குறிக்கும் விகுதி ; ஒன்றன்பால் விகுதி ; பகுதிப்பொருள் விகுதி .
துக்கக்காரன்	இழவு கொண்டாடுவோன் .
துக்ககன்	துயரமுள்ளோன் .
துக்கங்கேட்டல்	இழவு விசாரித்தல் .
துக்கங்கொண்டாடுதல்	இழவு கொண்டாடுதல் .
துக்கசகிதர்	மானிடர் .
துக்கசாகரம்	துயர்க்கடலாகிய பெருந்துயர் .
துக்கடா	சிறு துண்டு ; உணவிற்குரிய பச்சடி முதலிய துணை உணவுப்பொருள் ; மிகச் சிறிதான .
துக்கடி	சிறு துண்டு ; நிலப்பகுதி .
துக்கத்திரயம்	ஆதிதெய்விகம் , ஆதியான்மிகம் , ஆதிபௌதிகம் என்னும் மூவகைத் துன்பங்கள் .
துக்கநிவாரணம்	துயரிலிருந்து விடுபடுகை ; அவா என்னும் பற்றுவிட்டு நிற்கும் நிலையே வீடு என்னும் பௌத்தமதக் கொள்கை .
துக்கநிவாரணமார்க்கம்	வாய்மை நான்கனுள் பற்று இல்லாமையே துக்க நீக்கத்திற்கு வழி என்னும் பௌத்தமதக் கொள்கை .
துக்கம்	துன்பம் ; வாய்மை நான்கனுள் உலகப பிறப்பே துன்பம் என்று கூறும் பௌத்த மதக்கொள்கை ; நோய் ; சயரோகம் ; நரகம் ; வானம் .
துக்கர்	காசநோயாளிகள் .
துக்கரம்	செய்தற்கரியது .
துக்கராகம்	இழவுக்குரிய பண்வகை ; பாலை யாழ்த்திறவகை .
துக்கவீடு	இழவு கொண்டாடும் வீடு .
துக்காணி	இரண்டு அல்லது நான்கு தம்படி மதிப்புக்கொண்ட சிறு செப்புநாணயம் .
துக்காதீதம்	இன்பம் .
துக்கி	துயரமுடையோன் ; துயரமுடையோள் .
துக்கித்தல்	மனம் வருந்துதல் .
துக்கிதம்	துன்பம் .
துக்கிதன்	துயரமுடையோன் .
துக்கு	கீழ்மை ; பயனின்மை ; உதவாதவன் ; உதவாதது ; துரு ; துவக்கு என்னும் தோல் .
துக்குடி	காண்க : துக்கடி .
துக்குணி	மிகச் சிறியது .
துக்குப்பிடித்தவன்	பயனற்றவன் .
துக்கை	துர்க்கை ; மகளிர் மாதத்தீட்டு .
துக்கோற்பத்தி	வாய்மை நான்கனுள் அவாவே எல்லாவகைத் துயரத்திற்கும் காரணம் என்னும் பௌத்தமதக் கொள்கை .
துகத்தல்	கசத்தல் .
துகம்	நிலத்தாக்கு ; பங்கு .
துகள்	தூளி ; குற்றம் ; பூந்தாது .
துகளிதம்	தூளி .
துகளிலி	குற்றமற்றவனான கடவுள் .
துகிதை	மகள் .
துகிர்	பவளம் , பவளக்கொடி .
துகிர்த்தாளி	காண்க : பவழமல்லிகை .
துகிரிகை	எழுதுகோல் ; சாந்து ; சித்திரம் .
துகில்	நல்லாடை ; துணிக்கொடி ; விருதுக்கொடி .
துகிலிகை	எழுதுகோல் ; சித்திரம் ; துணிக்கொடி .
துகிற்கிழி	உறை .
துகிற்பீசம்	பருத்திவிதை .
துகின்மனை	கூடாரம் .
துகின்முடி	தலைப்பாகை .
துகின்முடித்தல்	தலைப்பாகை கட்டுதல் .
துகினசயிலம்	பனிமலையான இமயமலை .
துகினம்	பனி ; நிலாவின் கதிர் .
துகினூல்	வெண்ணூல் .
துகு	வருத்தம் .
துகுத்தல்	தொகுதியாக்குதல் .
துகுதல்	தொகுதியாதல் .
துகுதுகுவெனல்	பெருங்கூட்டம் வருகையில் எழும் ஒலிக்குறிப்பு .
துகூலம்	நுண்ணிய சீலை ; வெண்பட்டு .
துகைத்தல்	மிதித்துழக்குதல் ; இடித்தல் ; வருத்துதல் ; திரிதல் .
துகையல்	தேங்காய் காய்கறிகளை அரைத்துச் செய்யும் உணவின் துணைப்பொருள்வகை .
துங்கசேகரம்	மலை .
துங்கதை	உயர்ச்சி ; பெருமை .
துங்கபத்திரி	துங்கபத்திரையாறு .
துங்கம்	உயர்வு ; அகலம் ; பெருமை ; நுனி ; தூய்மை ; மலை ; வெற்றி ; கதிவலயத்திலிருந்து சந்திரன் செல்லும் அதிக தூரம் .
துங்கரிகம்	காவிக்கல் .
துங்கன்	தூயவன் ; உயர்ந்தோன் ; மேன்மையுடையோன் ; கதிவலயத்திலிருந்து சந்திரன் செல்லும் அதிக தூரம் .
துங்கி	இரவு .
துங்கீசன்	சூரியன் ; சிவன் ; திருமால் ; சந்திரன் .
துங்கீபதி	சந்திரன் .
துச்சத்தரு	ஆமணக்கு .
துச்சதானியம்	பதர் .
துச்சம்	இழிவு ; கீழ்மை ; வெறுமை ; பதர் ; நிலையின்மை ; பொய் ; பேய்க்கொம்மட்டிக் கொடி ; இன்மை ; கொம்மட்டி மாதுளைக் கொடி .
துச்சரிதம்	தீயொழுக்கம் .
துச்சவனன்	இந்திரன் .
துச்சன்	இழிந்தவன் .
துச்சாரி	தீய நடத்தையுள்ளவன் .
துச்சி	உண்ணுகை ; அனுபவம் ; தேர்வு ; பூநீறு .
துச்சிமை	கீழ்மை .
துச்சில்	ஒதுக்கிடம் ; தங்குமிடம் ; மயில் முதலியவற்றின் கொண்டை .
துச்சு	இழிவு .