சொல்	அருஞ்சொற்பொருள்
மி	ஓர் உயிர்மெய்யெழுத்து ( ம் + இ ) .
மிக்க	மிகுந்த ; உயர்ந்த .
மிக்கசெயல்	பெருந்தன்மை ; அளவிலா ஆற்றல் .
மிக்கது	மிகுதியானது ; சிறந்தது ; ஒன்றின் மேம்பட்டது ; மீறிய செய்கை ; எஞ்சியது ; வேறானது ; நியாயமற்றது .
மிக்கபெயல்	அதிகமழை .
மிக்கவன்	உயர்ந்தோன் ; பெருமையிற் சிறந்தவன் .
மிக்கவை	மிகுதியானவை ; தீயவை ; சோறு ; ஊன் ; நிறைகை .
மிக்கார்	பெரியோர் ; மேம்பட்டவர் ; காண்க : மிக்கோர் ; பெரும்பாலோர் ; தீமை செய்பவர் ; பகைவர் .
மிக்கிளமை	குழந்தைப்பருவம் .
மிக்கு	காண்க : மிக .
மிக்கோர்	அறிவுடையோர் .
மிக்கோன்	பெரியோன் .
மிக	மிகவும் .
மிகல்	மிகுதல் ; பெருமை ; வெற்றி ; எழுத்து இரட்டிக்கை .
மிகவு	காண்க : மிகுதி .
மிகற்கை	எழுத்து இரட்டிக்கை .
மிகிரம்	காற்று ; முகில் .
மிகிரன்	சந்திரன் ; சூரியன் .
மிகு	பெரிய ; ஓர் உவமவுருபு .
மிகுகொடையாளன்	கொடையிற் சிறந்தவனான கன்னன் .
மிகுத்தல்	அதிகப்படுத்துதல் ; விஞ்சுதல் ; பெருக்குதல் ; பெருமையாகக் கருதுதல் ; மிச்சப்படுத்துதல் .
மிகுத்துச்சொல்லல்	விதந்துசொல்லல் ; கூறுதல் .
மிகுத்துதல்	மிச்சப்படுத்துதல் .
மிகுதம்	மிகுதி .
மிகுதல்	அதிகமாதல் ; பெருகுதல் ; மிஞ்சுதல் ; பொங்குதல் ; எழுத்து அதிகரித்தல் ; நெருங்குதல் ; சிறத்தல் ; ஒன்றின் மேம்படுதல் ; செருக்கடைதல் ; எஞ்சுதல் ; தீமையாதல் .
மிகுதி	அதிகம் ; எழுத்து இரட்டிக்கை ; நிறைவு ; திரள் ; பொலிவு ; மீதி ; சிறப்பு ; செருக்கு .
மிகுதிக்குறைமை	மிகுவதும் குறைவதும் .
மிகுதிச்சொல்	வரம்புகடந்த சொல் .
மிகுதியாய்	மிகவும் ; பெரும்பாலும் .
மிகுதியும்	மிகவும் ; பெரும்பாலும் .
மிகுந்த	அதிகமான ; மிச்சமான .
மிகுபெயல்	அதிக மழை .
மிகுமழை	அதிக மழை .
மிகை	மிகுதி ; சிறந்த பொருள் ; மேன்மை ; பெருமை ; தேவையற்றது ; வேண்டுமளவின் மிக்கதென்னுங் குற்றம் ; மிகுதிப்பொருள் ; அதிகப்படியானது ; செருக்கு ; தீச்செயல் ; தவறு ; தண்டனை ; வேதனைசெய்கை ; வருத்தம் ; துன்பம் ; கேடு .
மிகைசொல்லுதல்	பொய்க்குற்றஞ்சாட்டுதல் .
மிகைத்தல்	அதிகமாதல் ; செருக்குறுதல் .
மிகைபடக்கூறல்	நூற்குற்றம் பத்தனுள் வேண்டுமளவின் மிக்கதைக் கூறும் குற்றம் .
மிகைபடுதல்	அதிகப்படுதல் ; குற்றப்படுதல் .
மிகைமொழி	காண்க : உயர்வுநவிற்சியணி .
மிச்சம்	மீதி ; பொய் ; அதிகம் ; காண்க : மித்தியாத்துவம் .
மிச்சம்பிடித்தல்	செட்டாயிருந்து பொருள் சேர்த்தல் .
மிச்சிரம்	கலப்பு ; கலப்பானது .
மிச்சில்	எஞ்சிய பொருள் ; எச்சில் ; கரி .
மிச்சில்சீப்பவர்	எச்சிலிலை முதிலியன எடுத்துத் தூய்மை செய்வோர் .
மிச்சை	அறியாமை ; வறுமை ; காண்க : இலாமிச்சு(சை) ; பொய் .
மிசிரம்	கலப்பு ; கலப்புச்சாதி ; கலப்பானது .
மிசுக்கன்	ஈனன் ; வறிஞன் .
மிசுக்கை	புல்லியது .
மிசை	உணவு ; சோறு ; உயர்ச்சி ; மேலிடம் ; மேடு ; வானம் ; முன்னிடம் ; ஏழனுருபு .
மிசைஞர்	உண்பவர் .
மிசைத்திரள்	காற்கரடு .
மிசைதல்	உண்ணுதல் ; நுகர்தல் .
மிசைவடம்	வீரக்கழல் .
மிசைவு	உண்கை ; உணவு .
மிஞ்சி	காலில் அணியும் மோதிரவகை .
மிஞ்சிகம்	பெண்பால் மயிர்முடி .
மிஞ்சிகை	குண்டலம் ; பேழை .
மிஞ்சிப்போதல்	கைகடந்துபோதல் ; அளவுக்கு மீறுதல் .
மிஞ்சினவன்	அடங்காதவன் ; மேற்பட்டவன் .
மிஞ்சு	மிகுவது ; வண்டு .
மிஞ்சுதல்	வரம்புமீறுதல் ; மிகுதியாதல் ; செருக்குதல் .
மிஞிறு	வண்டு ; தேனீ .
மிட்டாய்	இனிப்புவகை .
மிட்டாய்க்காரன்	மிட்டாய் விற்பவன் .
மிடல்	காண்க : மிடன் .
மிடறு	கழுத்து ; ஒலியெழும் கண்ட உறுப்பு ; ஒரு வாய் கொண்ட நீர்ப்பொருள் ; கீழ்வாய் ; தொண்டை ; இன்குரற் கருவியாகிய கண்டம் .
மிடன்	வலிமை ; மகன் ; சந்திரன் .
மிடா	தடா ; பானை ; குழிசி .
மிடி	வறுமை ; துன்பம் .
மிடித்தல்	வறுமையுறுதல் ; குறைவுறுதல் .
மிடிமை	காண்க : மிடி .
மிடியன்	வறியவன் .
மிடிவு	காண்க : மிடி .
மிடுக்கன்	வலிமையுள்ளவன் ; முருடன் ; இறுமாப்புடையவன் ; முருட்டுத்தனம் .
மிடுக்கு	வலிமை ; செருக்கு .