118

Word

English & Tamil Meaning
பொருள்

அரசன்விரோதி aracaṉ-virōti
n.
1. Species of Coccinia. See கோவை.
(மலை.)

2. Portia tree. See பூவரசு.
(மலை.)

அரசாட்சி aracāṭci
n. <அரசு2+ஆள்-,
Reign, rule, government;
இராசரீகம். என்னேயிவ் வரசாட்சி. (கம்பரா. மீட்சி. 223).

அரசாணி 1 aracāṇi
n. <அரசு1+ prob. āṇi.
1. Branch of the pipal tree;
அரசங் கொம்பு. அரசாணியை வழிபட்டு (திவ்.பெரியாழ்.3, 8, 3).

2. Marriage platform, containing a pipal branch;
அரசாணிமேடை. (யாழ். அக.)

அரசாணி 2 aracāṇi
n. <அரசி. cf. இராணி.
Queen;
அரசி. அல்லியரசாணி.

அரசாணிக்காய் aracāṇi-k-kāy
n.
Pumpkin. See பூசணி.
(M.M.)

அரசாணிக்கால் aracāṇi-k-kāl
n. <அரசாணி1+.
Pipal branch placed with those of other trees between posts, round which the bridegroom and bride pass in the marriage ceremony;
விவாகமண்டபத்தில் நடப்படும் அரசங் கொம்பு.

அரசாணிப்பானை aracāṇi-p-pāṉai
n.<id.+. [T. airēni.]
Large painted earthen pots placed one above another on the marriage platform and often containing bits of gold in water or grain;
விவாக மண்டபத்தில் வைக்கப்படும் அடுக்குப்பானை.

அரசாணிமேடை aracāṇi-mēṭai
n. <id.+.
Marriage platform, on which is planted a pipal branch;
அரசங்கால் நட்ட விவாகமேடை.

அரசாள்(ளு) - தல் aracāḷ-
v. tr. <அரசு2+
To reign, rule, govern.
(திருவாத. பு. மந்திரி. 2.)

அரசானம் 1 aracāṉam
n. cf. kujarāšana.
Pipal. See அரசு.
(மலை.)

அரசானம் 2 aracāṉam
n. cf. rāsnā.
Galangal.
அரத்தை. (மலை.)

அரசி araci
n. fem. of அரசன்.
Queen;
இராணி. மங்கையர்க் கரசி வளவர்கோன் பாவை. (தேவா. 868, 1).

அரசிகன் aracikaṉ
n. <a-rasika.
Dull man, one who cannot feel or appreciate;
சுவை யறியாதவன்.

அரசிப்படு - தல் araci-p-paṭu-
v. intr. <அரசி+.
To assume airs imagining oneself to be a queen;
அரசியின் தன்மை வகித்தல். சொல்லிலரசிப்படுதி நங்காய் (திவ். பெரியாழ். 2, 9, 10).

அரசியல் araciyal
n. <அரசு2+இயல்.
1. Sovereignty;
இராசரீகம்.

2. Requisites of regal administration. See அரசங்கம்.
(பிங்.)

அரசிரு - த்தல் araciru-
v. intr. <id.+ இரு-.
To sit in state, as a king;
அரசாக வீற்றிருத்தல். கன்னிப்பெண் ணரசிருந்து (திருவிளை. தடா தகை. 43).

அரசிருக்கை aracirukkai
n. <id.+ இருக்கை.
1. King's council chamber or audience hall;
இராசசபை. (பிங்.)

2. Throne, the seat of the king;
சிங்காதனம். தனயனாங் குலோத்துங்கற்குத் தன்னர சிருக்கை நல்கி (திருவிளை. பழியஞ். 2).

அரசிலை aracilai
n. <அரசு1+இலை.
1. Figleaf-shaped plate of metal or glass worn by little girls to cover their nudity;
அரைமுடி.

2. Ornament for the head of a bull in the shape of a pipal leaf;
எருத்தின் அணிவிசேடம். அரசிலை யொளிபெற மிளிர்வதோர் சினமுதிர் விடை (தேவா.764,2.)

3. Figure of a leaf as branded on beasts;
மிருகங்களுக் கிடுந் சூட்டுக்குறி..(W.)

அரசிலைக்கரண்டி aracilai-k-karaṇṭi
n. <id.+.
Mason's trowel;
கொத்துக் கரண்டி. Loc.

அரசிலைப்பஞ்சாயுதம் aracilaippacāyutam
n. <id.+.
A figleaf-shaped gold ornament worn by children or women with the tāli , showing in relief the five weapons of Viṣṇu;
ஐம்படைக் காப்புவகை. (J.)

அரசிறை araciṟai
n. <அரசு2+இறை.
1. King's tribute, public revenue;
அரசாங்கவரி. (திவா.)

2. Kind of kings;
அரசர்க்கரசன். அரசிறை யரசரொ டெழுதலும் (சூளா. கல்யாண. 109).

அரசு 1 aracu
n. [K. arase, M. aracu.]
Pipal, l.tr., Ficus religiosa;
அரசமரம்.

அரசு 2 aracu
n. <rājan.
1. kingliness;
அரசனது தன்மை. (குறள். 384, உரை.)

2. King;
அரசன். (மதுரைக். 128.)

3. Kingdom, territory of a ruler;
இராச்சியம். எனதுயி ரரசுவாழ் வென்ப யாவையும் (பாரத. குருகுல. 45).

4. Government;
அரசாட்சி. அரசாக வெண்ணேன்மற் றரசுதானே (திவ். பெருமாள். 10, 7).

5. That which is pre-eminent;
தலைமையானது. மின்னார் தமக்கோ ரரசே (கந்தபு. தெய்வ. 143).

6. An ancient title of Vēḷāḷa chieftains;
பண்டை வேளாளர் பட்டப்பெயர். வேளெனவும் அரசெனவு முரிமை யெய்தினோரும் (தொல். பொ. 30, உரை.)

7. Tiru-nāvukkaracu Nayanār, the author of a part of the Tēvāram; An exclamation equivalent to 'check', used in chess;
அப்பர். (பெரியபு. திருநான. 494).; சதுரங்கத்தில் அரசன் கட்டுப்படவிருத்தலைக் குறிக்கும் குறிப்புச்சொல்.

அரசுக்காவல் aracu-k-kāval
n. <id.+.
General police duty, as distinguished from village police duty;
நாட்டுக்காவல். (M.M.)

118