செல்வத்துப் பயனே ஈதல்

ஓர் ஊரில் முனியப்பன் என்பவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் வசதி படைத்தவன். அதே ஊரில் பொன்னன் என்பவனும் இருந்தான். அவன் அவ்வளவு வசதியில்லாதவன். இருந்தபோதும் ஊரில் இருந்தவர்கள் பொன்னனுக்கு அளித்த மதிப்பும் மரியாதையும் முனியப்பனுக்குத் தரவில்லை. ஒருநாள் ஒரு துறவி அந்த ஊருக்கு வந்தார். அவரிடம் பலரும் தத்தமது குறைகளைச் சொல்லி ஆறுதல் பெற்றனர். முனியப்பனும் துறவியைக் கண்டான். தன்னை யாரும் மதிப்பதில்லை என்று குறைபட்டுக் கொண்டான். அப்போது அங்குப் பொன்னனும் வந்தான். அங்கிருந்த ஊர்மக்கள், பொன்னனை வாழ்த்தினர். பொன்னன், அனைவரையும் வணங்கிவிட்டுத் துறவியைக் காணச் சென்றான். துறவி அனைத்தையும் உற்றுநோக்கினார். முனியப்பனை வணங்காத ஊர்மக்கள், பொன்னனை வாழ்த்துவது ஏன் எனக் சிந்தித்தார். அவருக்கு விடை கிடைத்தது. பொன்னன் சென்றபிறகு. முனியப்பனை அழைத்தார். உன்னைவிட வசதியில் குறைந்து இருந்தும் பொன்னன் ஊர்மக்களுக்கு நன்மை செய்கிறான். அவர்களிடம் நலம் விசாரிக்கிறான். அவர்களோடு இணக்கமாகப் பழகுகிறான். அவனது உழைப்பில் ஈட்டும் தொகையில் சிறிதளவு பிறருக்கும் கொடுத்து உதவுகிறான். அதனால்தான் அவனை எல்லாரும் மதிக்கிறார்கள். ஆனால், உன்னிடம் செல்வம் மிகுந்திருந்தாலும், பிறருக்குக் கொடுக்க மனமில்லை. இரக்கமும் அன்பும் இருந்தாலே போதும். பொருள் கொடுத்து உதவினாலும் உதவாவிட்டாலும் ஊர்மக்கள் உன்னையும் மதிப்பார்கள் என்றார் துறவி. அவர் கூறிய கருத்துக்கு உடன்பட்ட முனியப்பனும் உண்மையை உணர்ந்து, துறவிக்கு நன்றி சொல்லிவிட்டுச் சென்றான்.

வினாக்கள்

தகவல் துளி