கரிய.  பண்பின்  ஆகிய  சினை  முதற்  கிளவி: வெண்கோட்டது,
வெண்கோட்டன;  நெடுஞ்செவித்து,  நெடுஞ்செவிய. ஒப்பொடு வரூஉங்
கிளவி: பொன்னன்னது, பொன்னன்ன என வரும்.
 

இனி, ‘அறிந்த மாக்கட்டாகுக தில்ல’ (அகம். 15:8) ‘மெல்விரல் மந்தி
குறை  கூறும்  செம்மற்றே’ (கலி. 40:16) மேற்று, வைகற்று. ‘அணித்தோ
சேய்த்தோ    கூறுமின்    எமக்கே’   (புறம்.   173:   12)   என்பன
பிறிதின்கிழமையாகிய  உடைமைப்  பொருள்  பட நின்றன. ‘வடாஅது
தெனாஅது’  (புறம்.  6:1,2)  என்பன ஏழனுருபின் பொருள்பட வந்தன.
மூவாட்டையது,  செலவிற்று  என்பன காலமுந் தொழிலும்பற்றி வந்தன.
இவை எல்லாம் உரையிற் கோடலாம். (23)
 

அஃறிணைக் குறிப்புவினைமுற்றின் ஈறு
 

223.

இஃது, அவ்வினைக்குறிப்பிற்கு ஈறாமாறு கூறுகின்றது.
 

(இ-ள்.)   பன்மையும்  ஒருமையும்  பால்  அறிவந்த - பன்மையும்
ஒருமையுமாகிய  பால்களை  அறிய  வந்த, அன்ன மரபிற் குறிப்பொடு
வரூஉம்   காலக்   கிளவி-அத்தன்மைத்தாகிய  முறைமையினையுடைய
காலங்   குறித்துக்கோடலொடு  வரும்  வினைச்சொற்கள்,  அஃறிணை
மருங்கின்  மேலைக் கிளவியொடு வேறுபாடு இலவே-அஃறிணையிடத்து
மேற்கூறிய தெரிநிலைவினையின் ஈறுகளோடு ஈறு வேறுபாடு இல, எ-று.
 

அகரமுந் தகர றகர  உகரமும்  பெரும்பான்மை  அவ்வீறு  பற்றிப்
பாலும் இடமும் உணர்த்துதல் முற்காட்டியவற்றுள் காண்க.
 

இனி ஆகாரம் ‘இம்மணி  நல்ல,  என்னும் உடம்பாட்டுக் குறிப்பிற்கு
இம்மணி