பந்தர்த் தருமணன் ஞெமிரி மனைவிளக் குறுத்து மாலை தொடரிக் கனையிரு ளகன்ற கவின்பெறு காலைக் கோள்கால் நீங்கிய கொடுவெண் திங்கள் கேடில் விழுப்புகழ் நாள்தலை வந்தென உச்சிக் குடத்தர் புத்தகன் மண்டையர் பொதுசெய் கம்பலை முதுசெம் பெண்டிர் முன்னவும் பின்னவு முறைமுறை தரத்தரப் புதல்வற் பயந்த திதலையவ் வயிற்று வாலிழை மகளிர் நால்வர் கூடிக் கற்பின் வழாஅ நற்பல வுதவிப் பெற்றோர் பெட்கும் பிணையை ஆகென நீரொடு சொரிந்த வீரிதழ் அலரி பல்லிருங் கதுப்பின் நெல்லொடு தயங்க வதுவை நன்மணங் கழிந்த பின்றைக் கல்லென் சும்மையர் ஞெரேரெனப் புகுதந்து பேரிற் கிழத்தி யாகெனத் தமர்தர ஓரிற் கூடிய உடன்புணர் கங்குல் கொடும்புறம் வளைஇக் கோடிக் கலிங்கத் தொடுங்கினள் கிடந்த ஓர்புறந் தழீஇ முயங்கல் விருப்பொடு முகம்புதை திறப்ப அஞ்சினள் உயிர்த்த காலை யாழநின் நெஞ்சம் படர்ந்தது எஞ்சா துரையென இன்னகை யிருக்கைப் பின்யான் வினவலின் செஞ்சூட் டொண்குழை வண்காது துயல்வர அகமலி உவகையள் ஆகிமுக னிகுத்து ஒய்யென விறைஞ்சி யோளே மாவின் மடங்கொண் மதைஇய நோக்கின் ஒடுங்கீர் ஓதி மாஅ யோளே.”               (அகம்.86) இதனுள்  வதுவைக்கு  ஏற்ற   கரணங்கள்   நிகழ்ந்தவாறும்  தமர் கொடுத்தவாறும்  காண்க.  சுற்றஞ்  சூழ்ந்து  நிற்றலானுந்  தமர் அறிய மணவறைச்  சேறலானுங்  களவாற்  சுருங்கிநின்ற நாண் சிறந்தமையான் பின்னர்த்    தலைவன்    வினாவ   அவள்   மறுமொழி   கொடாது நின்றமையைத்  தலைவன்  தோழிக்குக் கூறியவாறு காண்க. இதனானே இது களவின்வழி நிகழ்