எ-று.

“அறனின்றி    யயல்தூற்றும்” (கலி.3) என்னும் பாலைக் கலியுள்
இறைச்சியும்    வினையுமாகிய    பூ    முதலியன    கூறியவாற்றான்
தலைவிக்கிரங்கி   நீர்   செலவழுங்குமெனக்  கூறுவாள்  “யாமிரப்பவு
மெமகொள்ளா   யாயினை”    எனப்   பிற  வாயில்களையுங்  கூட்டி
உரைத்தவாறு காண்க.                                      (8)

கற்பின்கண் தோழிக்குரிய கூற்றுக்கள் நிகழுமிடமிவையெனல்
 

நீத்த கிழவனை நிகழுமாறு படீஇக்
காத்த தன்மையிற் கண்ணின்று பெயர்ப்பினும்
பிரியுங் காலை யெதிர் நின்று சாற்றிய
மரபுடை யெதிரு முளப்படப் பிறவும்
வகைபட வந்த கிளவி யெல்லாந்
தோழிக் குரிய வென்மனார் புலவர்.

இது, முறையானே. தோழிக்குரிய கூற்றுக் கூறுகின்றது.

(இ-ள்.) (பெறற்கு அரும் பெரும் பொருள் மு