பாங்கர்ப் பல்லி படுதொறும் பரவி, கன்று புகு மாலை நின்றோள் எய்தி, கை கவியாச் சென்று, கண் புதையாக் குறுகி, பிடிக் கை அன்ன பின்னகம் தீண்டி, தொடிக்கை தைவரத் தோய்ந்தன்று கொல்லோ - நாணொடு மிடைந்த கற்பின், வாள் நுதல், அம் தீம் கிளவிக் குறுமகள் மென் தோள் பெற நசைஇச் சென்ற என் நெஞ்சே?
என்பது   வினைமுற்றி   மீண்ட  தலைமகன்  தேர்ப்பாகன்  கேட்பச் சொல்லியது. - கல்லாடனார்.
	வான் கடற் பரப்பில் தூவற்கு எதிரிய, மீன் கண்டன்ன மெல் அரும்பு ஊழ்த்த, முடவு முதிர் புன்னைத் தடவு நிலை மாச் சினை, புள் இறை கூரும் மெல்லம் புலம்ப! - நெய்தல் உண்கண் பைதல கலுழ, பிரிதல் எண்ணினை ஆயின்,