களிறுடை அருஞ் சமம் ததைய நூறும் ஒளிறு வாட் தானைக் கொற்றச் செழியன் பிண்ட நெல்லின் அள்ளூர் அன்ன என் ஒண் தொடி நெகிழினும் நெகிழ்க; சென்றீ, பெரும! நிற் தகைக்குநர் யாரோ?
என்பது  வாயில்  வேண்டிச்  சென்ற  தலைமகற்குத்  தோழி வாயில் மறுத்தது.- அள்ளூர் நன்முல்லையார்.
	அழிவு இல் உள்ளம் வழிவழிச் சிறப்ப வினை இவண் முடித்தனம் ஆயின், வல்விரைந்து எழு இனி - வாழிய நெஞ்சே! - ஒலிதலை அலங்கு கழை நரலத் தாக்கி, விலங்கு எழுந்து, கடு வளி உருத்திய கொடி விடு கூர் எரி விடர் முகை அடுக்கம் பாய்தலின், உடன் இயைந்து, அமைக் கண் விடு நொடி கணக் கலை அகற்றும் வெம் முனை அருஞ் சுரம் நீந்தி, கைம்மிக்கு, அகன் சுடர் கல் சேர்பு மறைய, மனைவயின் ஒண் தொடி மகளிர் வெண் திரிக்