மைஅற விரிந்த படைஅடை சேக்கை ஐமென் தூவி அணைசேர்பு அசைஇ, மையல் கொண்ட மதன்அழி இருக்கையள் பகுவாய்ப் பல்லி படுதொறும் பரவி, 'நல்ல கூறு' என நடுங்கி, புல்லென் மாலையொடு பொரும்கொல் தானே?
என்பது பிரிந்து போகாநின்ற தலைமகன் தன் நெஞ்சிற்குச் சொல்லியது. - எயினந்தை மகன் இளங்கீரனார்.
	குடுமிக் கொக்கின் பைங்காற் பேடை, இருஞ்சேற்று அள்ளல் நாட்புலம் போகிய கொழுமீன் வல்சிப் புன்தலைச் சிறாஅர், நுண்ஞாண் அவ்வலைச் சேவல் பட்டென, அல்குறு பொழுதின் மெல்குஇரை மிசையாது, பைதல் பிள்ளை தழீஇ, ஒய்யென, அம்கண் பெண்ணை அன்புற நரலும் சிறுபல் தொல்குடிப் பெருநீர்ச் சேர்ப்பன், கழிசேர் புன்னை அழிபூங் கானல்,