ளர் அடுக்கத்து மலர்ந்த காந்தட் கொழுங் கிழங்கு மிளிரக் கிண்டி, கிளையொடு, கடுங் கண் கேழல் உழுத பூழி, நல் நாள் வரு பதம் நோக்கி, குறவர் உழாஅது வித்திய பரூஉக் குரற் சிறு தினை முந்து விளை யாணர் நாள் புதிது உண்மார், மரை ஆன் கறந்த நுரை கொள் தீம் பால், மான் தடி புழுக்கிய புலவு நாறு குழிசி. வான் கேழ் இரும் புடை கழாஅது, ஏற்றி, சாந்த விறகின் உவித்த புன்கம் கூதளம் கவினிய குளவி முன்றில், செழுங் கோள் வாழை அகல் இலைப் பகுக்கும் ஊராக் குதிரைக் கிழவ! கூர்வேல், நறை நார்த் தொடுத்த வேங்கை அம் கண்ணி, வடி நவில் அம்பின் வில்லோர் பெரும! கை வள் ஈகைக் கடுமான் கொற்ற! வையக வரைப்பில் தமிழகம் கேட்ப, பொய்யாச் செந் நா நெளிய ஏத்திப் பாடுப என்ப பரிசிலர், நாளும் - ஈயா மன்னர் நாண, வீயாது பரந்த நின் வசை இல் வான் புகழே.
	திணை: பாடாண்திணை;  துறை: பரிசில் துறை;  இயன்மொழியும், அரச வாகையும் ஆம்.
	பிட்டங்கொற்றனைக் கருவூர்க் கதப்பிள்ளைச் சாத்தனார் பாடியது.
169	நும் படை செல்லும்காலை, அவர் படை எடுத்து எறி தானை முன்னரை எனாஅ, அவர் படை வரூஉம்காலை, நும்படைக் கூழை தாங்கிய, அகல் யாற்றுக் குன்று விலங்கு சிறையின் நின்றனை எனாஅ, அரிதால், பெரும! நின் செவ்வி என்றும்; பெரிதால் அத்தை, என் கடும்பினது இடும்பை; இன்னே விடுமதி பரிசில்! வென் வேல் இளம் பல் கோசர் விளங்கு படை கன்மார், இகலினர் எறிந்த அகல் இலை முருக்கின் பெரு மரக் கம்பம் போல, பொருநர்க்கு உலையா நின் வலன் வாழியவே!
	திணை   அது;  துறை:  பரிசில்  கடாநிலை.  (பாடாண்திணை)
	அவனைக் காவிரிப்பூம் பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார் பாடியது.
	(பிட்டங்கொற்றனைக்)
170	மரை பிரித்து உண்ட நெல்லி வேலி, பரலுடை முன்றில், அம் குடிச் சீறூர், எல் அடிப்படுத்த கல்லாக் காட்சி வில் உழுது உண்மார் நாப்பண், ஒல்லென, இழி பிறப்பாளன் கருங்கை சிவப்ப, வலி துரந்து