துறை: இயன்மொழி.
	கோப்பெருஞ்சோழன், 'பிசிராந்தையார் வாரார்' என்ற சான்றோர்க்கு  'அவர் வருவார்' என்று சொல்லியது.
216	'கேட்டல் மாத்திரை அல்லது, யாவதும் காண்டல் இல்லாது யாண்டு பல கழிய, வழு இன்று பழகிய கிழமையர் ஆயினும், அரிதே, தோன்றல்! அதற்பட ஒழுகல்' என்று, ஐயம் கொள்ளன்மின், ஆர் அறிவாளீர்! இகழ்விலன்; இனியன்; யாத்த நண்பினன்; புகழ் கெட வரூஉம் பொய் வேண்டலனே; தன் பெயர் கிளக்கும் காலை, 'என் பெயர் பேதைச் சோழன்' என்றும், சிறந்த காதற் கிழமையும் உடையன்; அதன் தலை, இன்னது ஓர் காலை நில்லலன்; இன்னே வருகுவன்; ஒழிக்க, அவற்கு இடமே!
	திணையும் துறையும் அவை. (பாடாண்திணை, இயன்மொழி) துணைவஞ்சி) அவன் வடக்கிருந்தான்,  'பிசிராந்தையார்க்கு
	இடம் ஒழிக்க!' என்றது.
217	நினைக்கும் காலை மருட்கை உடைத்தே, எனைப் பெருஞ் சிறப்பினோடு ஈங்கு இது துணிதல்; அதனினும் மருட்கை உடைத்தே, பிறன் நாட்டுத் தோற்றம் சான்ற சான்றோன் போற்றி, இசை மரபு ஆக, நட்புக் கந்து ஆக, இனையது ஓர் காலை ஈங்கு வருதல்; 'வருவன்' என்ற கோனது பெருமையும், அது பழுது இன்றி வந்தவன் அறிவும், வியத்தொறும் வியத்தொறும் வியப்பு இறந்தன்றே; அதனால், தன் கோல் இயங்காத் தேயத்து உறையும் சான்றோன் நெஞ்சுறப் பெற்ற தொன்று இசை அன்னோனை இழந்த இவ் உலகம் என் ஆவதுகொல்? அளியது தானே!
	திணை:   பொதுவியல்;    துறை:      கையறுநிலை.
	அவன் வடக்கிருந்தானிடம் சென்ற பிசிராந்தையாரைக்
	கண்டு பொத்தியார் பாடியது.
218	பொன்னும், துகிரும், முத்தும், மன்னிய மா, மலை பயந்த காமரு மணியும், இடைபடச் சேய ஆயினும், தொடை புணர்ந்து, அரு விலை நன் கலம் அமைக்கும் காலை, ஒரு வழித் தோன்றியாங்கு - என்றும் சான்றோர் சான்றோர் பாலர் ஆப; சாலார் சாலார் பாலர் ஆகுபவே.
	திணையும் துறையும் அவை. (பொதுவியல், கையறுநிலை) பிசிராந்